Arif Ejupi, Gjenevë

Fitorja e mbrëmshme e Real Mallorca ndaj gjigantit Real Madrid 2:1 riktheu në vëmendje një realitet që shpesh harrohet në futboll: se edhe më të mëdhenjtë mund të mposhten, ndërsa heronjtë mund të lindin nga momente të papritura.

Në këtë përballje, ishte pikërisht prizrenasi Vedat Muriqi, i cili vulosi fitoren e Real Mallorca në minutat shtesë, duke dëshmuar edhe një herë se është një nga sulmuesit më të spikatur në La Liga.

Muriqi, me 19 gola këtë sezon, renditet ndër më të mirët në kampionatin e Spanjës, menjëherë pas yllit francez Kylian Mbappé.

Paraqitja e tij madhështore ndaj Real Madridit na rikthen pas në kohë, te një moment që për futbollin tonë ishte historik: ndeshja Kosovë – Turqi 0:1 në stadiumin “Fadil Vokrri” në Prishtinë.

Në atë ndeshje, pavarësisht rëndësisë së jashtëzakonshme, një pjesë e opinionit publik reagoi në mënyrë të padrejtë ndaj Muriqit. Në vend që loja të analizohej me gjakftohtësi, në rrjetet sociale u përdorën fjalë të rënda e fyese, sjellje kjo që nuk i shërben as sportit dhe as kulturës sonë.

Në fakt, realiteti i asaj ndeshjeje ishte shumë më kompleks. Dëshira e çdo lojtari për t’u bërë protagonist në një ndeshje historike bëri që loja të fragmentohej dhe të mungonte bashkëpunimi i duhur në repartin e sulmit.

Vedat Muriqi, si sulmues i qendrës, varet drejtpërdrejt nga shërbimi i bashkëlojtarëve dhe, në mungesë të topave, nuk mund të jetë efikas.

Futbolli nuk është sport individual. Një sulmues nuk mund të gjykohet vetëm nga fakti nëse shënon apo jo, por edhe nga konteksti i lojës: organizimi i ekipit, strategjia, presioni i ndeshjes dhe mbështetja nga shokët e skuadrës.

Shembulli i ndeshjes së fundit në Spanjë e dëshmon më së miri këtë të vërtetë: kur një lojtar i sulmit si Muriqi shërbehet siç duhet nga bashkëlojtarët, shkëlqimi i tij është i pashmangshëm.

Andaj, është e domosdoshme që si shoqëri dhe si tifozë: të gjykojmë me maturi dhe jo me emocione të momentit, të respektojmë kontributin e çdo lojtari që përfaqëson vendin dhe të kuptojmë se suksesi në futboll është rezultat i punës kolektive.

Vetëm kështu mund të ndërtojmë një kulturë sportive të shëndetshme, ku kritika është konstruktive dhe jo shkatërruese.

Vedat Muriqi mbetet një nga ambasadorët më të denjë të futbollit kosovar, një lojtar që, kur i krijohet hapësira, di të bëhet hero.

The post Kur emocionet verbojnë, e vlerat flasin: rasti i Vedat Muriqit appeared first on DRINI.us.

Arif Ejupi, Gjenevë

Një interesim i jashtëzakonshëm po vërehet këto ditë tek të rinjtë shqiptarë në Mërgim për ndeshjen e shumëpritur ndërmjet Kosovës dhe Turqisë, e cila do të zhvillohet më 31 mars 2026 në stadiumin “Fadil Vokrri” në Prishtinë.

Shumë prej këtyre të rinjve, ndonëse të lindur dhe të rritur në vendet e Perëndimit, kanë shprehur dëshirë të zjarrtë që të jenë të pranishëm në këtë përballje historike.

Ata duan që, me shpirt e zemër, të përkrahin Kombëtaren e Kosovës, e cila ka gjasa reale për të triumfuar ndaj Turqisë dhe për t’u kualifikuar për herë të parë në Kupën e Botës, që këtë verë do të mbahet në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, Meksikë dhe Kanada.

Mirëpo, kjo dëshirë e madhe po përplaset me një realitet zhgënjyes. Në kontaktet e para për sigurimin e biletave, përgjigjja është pothuajse e njëjtë për të gjithë: “Biletat janë shitur.”

Ky fakt ka nxitur një ndjenjë të thellë pakënaqësie dhe zhgënjimi tek të rinjtë e Mërgatës. Shumë prej tyre shprehen se po krijohet përshtypja se Mërgata respektohet dhe vlerësohet vetëm në kohë fushatash apo aksionesh bamirëse.

Ndërsa, kur bëhet fjalë për të përjetuar gëzime dhe emocione në vendin e origjinës, duket se askush nuk shqetësohet për ta.

Ironikisht, dëshira për të qenë pjesë e kësaj ngjarjeje sportive ka qenë aq e madhe, sa që shumë të rinj kanë shprehur gatishmëri të paguajnë edhe trefishin e çmimit real të biletës, vetëm për të qenë në tribuna, pranë flamujve në valëvitje dhe kombëtares së tyre të zemrës.

The post Interesim i jashtëzakonshëm i të rinjve në Mërgim për ndeshjen Kosovë–Turqi appeared first on DRINI.us.

Arif Ejupi, Gjenevë

Kombëtarja e Kosovës në futboll sonte shkëlqeu në Bratislavë, duke e mundur Sllovakinë vendase me rezultatin 3:4. Në këtë përballje të vlefshme të play-off-it, të gjithë futbollistët e përzgjedhur nga kryetrajneri Franko Foda u angazhuan maksimalisht dhe treguan lojë të shkëlqyer.

Kombëtarja e Kosovës, edhe pse pësoi gol që në minutën e 4-të të pjesës së parë, nuk u demoralizua. Ajo, me sulme të shpejta dhe të organizuara për mrekulli, arriti të barazojë rezultatin në 1:1 në minutën e 21-të nëpërmjet Hoxhës.

Siç ndodh shpeshherë në lojën e futbollit, një pakujdesi e vogël mund të kushtojë. Në minutën e 45-të, mbrojtja e Kosovës u tregua e ngathët dhe sulmuesi sllovak Lukas Haraslin e solli skuadrën e tij në avantazh 2:1.

Me të filluar pjesa e dytë e lojës, kosovarët atakuan furishëm portën e portierit sllovak Martin Dúbravka. Një krosim të shkëlqyeshëm të Vojvodës nga krahu i majtë, në minutën e 47-të, e shndërroi në gol Fisnik Asllani. Ai gjuajti sikur me katapultë, me kokë, aq fuqishëm sa që çdo përpjekje e portierit sllovak për ta evituar golin ishte e kotë.

Barazimi i rezultatit në 2:2 sikur u dha krahë futbollistëve të Kosovës. Ata kaluan në epërsi 3:2, në minutën e 60-të, pas një gjuajtjeje të lirë dhe precize, të ekzekutuar me mjeshtëri nga sulmuesi Florent Muslija.

Kësaj radhe ra në sy edhe angazhimi i lojtarëve të mbrojtjes së Kosovës, të cilët shpeshherë u përfshinë edhe në sulm.

Një gjuajtje të harkuar bukur të Vedat Muriqit, e cila për një çast u largua nga mbrojtësit e Sllovakisë, u përpoq ta dërgonte në rrjet Albian Hajdari, por topi u dëbua nga portieri Dúbravka. Aty reagoi shpejt Kreshnik Hajrizi, i cili në minutën e 72-të e ngriti rezultatin e Kombëtares së Kosovës në 4:2.

Sllovakët, me traditë të gjatë në futboll, duke parë disfatën, sikur u ndjenë të turpëruar dhe, në finish të ndeshjes, sulmuan pandërprerë portën e portierit kosovar Arijanet Muriq.

Ata arritën vetëm ta zbusin humbjen në 3:4, në minutën e fundit të lojës së rregullt, me golin e David Strelec, i cili në këtë ndeshje ishte golashënues i dyfishtë.

Në referimin e Espen Eskås u vërejtën disa lëshime, por nuk ndikuan në rezultat.

Kombëtarja e Kosovës dhe selektori i saj, Franko Foda, më 31 mars 2026 do ta kenë shansin jetik për të arritur majat e suksesit. Nëse, Kosova, në stadiumin “Fadil Vokrri”, do ta mposhtë Turqinë, do të bëhet pjesëmarrëse e Kampionatit Botëror të Futbollit, që do të mbahet në SHBA, Meksikë dhe Kanada.

The post Sllovakia nuk e njeh Kosovën – por sot njohu fuqinë e djemve të saj! appeared first on DRINI.us.

Nga: Tom Pergjoka

Ndue Pergjokaj është trajneri aktual i KF Dukagjinit, klubi i futbollit nga Klina. Ai mori këtë dëtyrë në nëntor 2025 dhe që nga atëherë ka bërë që ekipi të dallohet në Superligën e Kosovës.
Për përgatitjen e tij si trajner, ai nuk u ndal vetëm në Kosovë, por ka ndjekur trajnime dhe kurse të specializuara edhe në Shqipëri duke përfituar njohuri dhe eksperienca të reja që i kanë shërbyer në karrierën e tij. Para se të vinte në Dukagjin, ai ka drejtuar edhe disa klube të tjera futbolli në Kosovë ku ka fituar përvojë të vlefshme në menaxhimin e ekipeve dhe zhvillimin e lojtarëve. Kur flet për rëndësinë e punës si ekip dhe për përkushtimin e futbollistëve thotë se merita më e madhe për sukseset u takon lojtarëve.

Drejtuesit e Dukagjinit kanë besim se ai do të ndërtojë një skuadër të fortë dhe do të arrij rezultate të larta gjatë sezonit. Nën drejtimin e tij, Dukagjini është bërë konkurrent serioz në Supërligën e Kosovës. Gjatë sezonit aktual ekipi ka pasur suksese të mira dhe është ngritur në pjesën e sipërme të tabelës, gjë që tregon se udhëheqja e trajnerit dhe puna e ekipit kanë dhënë rezultate pozitive.

Ndue Pergjokaj njihet si profesionist i zoti, i cili është i përkushtuar për ngritjen e nivelit të ekipit. Karriera e tij në trajnim është ndërtuar hap pas hapi duke kaluar nëpër role të ndryshme brenda stafit teknik ku ka fituar përvojë të rëndësishme.
Si trajner ai preferon lojë të organizuar, të fortë dhe me disiplinë të lartë duke i kushtuar rëndësi të veçantë mbrojtjes dhe kalimit të shpejtë në sulm. Nën drejtimin e tij KF Dukagjini ka treguar përmirësim të vazhdueshëm.

Përveç aftësive të tij strategjike, ai është i njohur edhe për komunikim të mirë me lojtarët. Është i respektuar nga ekipi dhe tifozët dhe është një trajner që nuk kërkon vëmendje për vete, por e vendos gjithmonë skuadren në radhë të parë. Kështu, ai ka ndërtuar marrëdhënie të forta me lojtarët duke krijuar një ambient pozitiv pune. Rëndësi të madhe i kushton detajeve, përgatitjes fizike dhe mendore të lojtarëve duke besuar se suksesi vjen vetëm përmes punës dhe sakrificës. Ajo që e dallon Ndue Përgjokajn nga shumë trajnerë të tjerë është qasja e tij njerëzore. Ai di të dëgjojë, të kuptojë dhe të motivojë.
Dukagjini nën drejtimin e tij është bërë një ekip më i organizuar, më luftarak dhe më i vështirë për çdo kundërshtar dhe tashmë po rikthehet aty ku e meriton, në majat e futbollit kosovar.

The post Ndue Pergjokaj, trajneri që po ringrit KF Dukagjinin appeared first on DRINI.us.

Adem Lushaj, Deçan

Zhvillimi ekonomik i një vendi është i ndërlidhur ngushtë me resurset natyrore që ai posedon, qofshin ato nëntokësore apo mbitokësore. Në këtë kontekst, turizmi përfaqëson një nga sektorët me rritjen më të shpejtë dhe me ndikim të drejtpërdrejtë në mirëqenien ekonomike. Ai nuk është më vetëm një aktivitet shërbimi, por një industri globale në zhvillim të vazhdueshëm.

Komuna e Deçanit, për nga pasuritë natyrore dhe konfiguracioni i saj gjeografik, paraqet një hapësirë me potencial të jashtëzakonshëm turistik. Turizmi tashmë konsiderohet një nga shtyllat kryesore të zhvillimit ekonomik lokal, krahas bujqësisë dhe veprimtarive tradicionale prodhuese.

Relievi malor, klima e favorshme dhe bukuritë unike të Bjeshkët e Nemuna e bëjnë Deçanin një destinacion të përshtatshëm si për turizëm veror, ashtu edhe për atë dimëror. Përveç qendrës së skijimit në Beleg, një ndër resurset më premtuese për zhvillimin e sporteve dimërore është Bjeshka e Madhe.

Për nga lartësia mbidetare, konfiguracioni natyror dhe kushtet klimatike, kjo zonë ofron terren të përshtatshëm për zhvillimin e skijimit dhe aktiviteteve të tjera dimërore. Organizimi i Kampionatit të Kosovës në Skijim, më 15 mars 2026, në këtë zonë, përbën një dëshmi konkrete se Bjeshka e Madhe tashmë ka hyrë në vëmendjen sportive dhe institucionale. Ky nuk është vetëm një aktivitet sportiv, por një sinjal i qartë për orientimin zhvillimor të kësaj hapësire.

Investimet në infrastrukturë të qëndrueshme – ndërtimi i stazave të standardizuara, përmirësimi i qasjes rrugore, ofrimi i shërbimeve turistike cilësore dhe garantimi i sigurisë, do ta shndërronin këtë potencial natyror në një burim të qëndrueshëm të ardhurash dhe punësimi për banorët e Deçanit.

Në një kohë kur shumë komuna kërkojnë modele të reja zhvillimi, Deçani e ka modelin para syve: natyrën e vet. Sfida nuk qëndron në mungesë resursesh, por në vizionin dhe vendosmërinë për t’i shndërruar ato në projekte konkrete.

Turizmi nuk është vetëm mikpritje; ai është ekonomi, është punësim, është perspektivë për të rinjtë. Bjeshka e Madhe mund dhe duhet të shndërrohet në një qendër të mirëfilltë të sporteve dimërore, duke e vendosur Deçanin në hartën turistike të Kosovës dhe më gjerë.

Ngjarja e 15 marsit duhet parë si një pikënisje, si hapi i parë drejt një vizioni më të madh zhvillimor. Sepse kur natyra të jep kaq shumë, përgjegjësia jonë është ta shfrytëzojmë me mençuri, profesionalizëm dhe parime të zhvillimit të qëndrueshëm.

The post Bjeshka e Madhe – potencial i turizmit dimëror në Deçan appeared first on DRINI.us.

Majlinda Nikçi, Prishtinë

____

Në zemër të Ilirisë së lashtë, rreth shekullit të III para erës sonë, jetoi një burrë i veçantë: Kratil Mahata. Emri i tij është i regjistruar në mbishkrimet antike të qytetit të Nikaias, ku ai njihej si gimnasiark, një figurë që sot mund ta krahasojmë me drejtorin e një institucioni arsimor‑sportiv të nivelit të lartë. Por roli i Kratilit ishte më shumë se administrativ: ai ishte udhëheqës, stërvitës dhe modeli i shëndetit dhe trimërisë për të rinjtë ilirë.

Gimnasi, në kohën e Ilirëve, nuk kishte të bënte vetëm me sportin. Ishte një qendër e edukimit fizik, moral dhe ushtarak, ku të rinjtë mësonin të jenë të fortë, të mençur dhe të përgjegjshëm ndaj bashkëfistarëve të tyre. Kratil Mahata ishte njeriu që organizonte këto stërvitje, duke mbikëqyrur hedhje të disqeve, shtizave, vrapime dhe luftime stërvitore, ndërsa transmetonte dijen e urtësinë që vinte nga tradita ilire dhe të arriturat e kohës.

Një gur i thjeshtë, por me rëndësi të madhe, ruan emrin e tij: mbishkrimi në Klos e tregon qartë rolin e tij dhe e bën Kratil Mahatën një nga figurat më të njohura të Ilirisë së Jugut. Për publikun shqiptar sot, ai është simboli i një udhëheqësie të urtë dhe edukative, një njeri që ruajti identitetin dhe forcën e komunitetit përmes edukimit dhe stërvitjes.

Në një mënyrë, Kratil Mahata na mëson se mënyra më e fuqishme për të ndërtuar shoqërinë nuk është vetëm lufta, por formimi i brezave të rinj, të fortë dhe të dijshëm, që bartin trashëgiminë kulturore dhe krenarinë kombëtare. Figura e tij nuk është vetëm historike, por edhe frymëzuese: një udhëheqës i vërtetë ilir, që i mësoi të rinjtë të jenë të gatshëm për çdo sfidë të jetës.

Për rëndësinë e gimnasiarkut fliste fakti se me emrin e tij emërtohej viti ose periudha kur ai ishte gimnasiark. Kështu në mbishkrimin e Klosit shkruan:

“Kur ishte prytan Aspima Praugu, strateg Damonik Nikandri, gimnasiark Kratill Mahata, u ndërtua kjo godinë”.

The post Kratil Mahata – Gimnasiarku ilir që formoi të rinjtë e epokës së tij appeared first on DRINI.us.

Arif Ejupi, Gjenevë

Ardon Jashari, me origjinë nga Kumanova e Maqedonisë së Veriut, i lindur dhe i formuar si futbollist në Zvicër, në një konkurrencë mjaft të fortë, është nderuar nga shteti belg me Këpucën e Artë, si futbollisti më i mirë i vitit 2025, duke lënë pas emra të njohur si Hans Vanaken dhe Christos Tzolis. 

Jashari, i nominuar për këtë çmim prestigjioz që në raundin e parë të votimit, arriti të krijojë diferencë bindëse pikësh ndaj konkurrentëve të tjerë. Adhuruesve të futbollit duhet t’u rikujtohet se Ardon Jashari është edhe reprezentues i përfaqësueses së Zvicrës. Aktualisht ai aktivizohet te AC Milan, një nga klubet më të mëdha të futbollit italian dhe evropian. 

Para se të transferohej në Itali, Jashari luajti për Club Brugge, kampion i shumëfishtë i Belgjikës, ku spikati me lojën e tij taktike në mesfushë. 

Formimin si futbollist e mori te FC Luzern, ku zhvilloi 82 ndeshje zyrtare dhe u bë kapiteni më i ri në historinë 124-vjeçare të këtij klubi me traditë. Ky çmim i fituar dëshmon më së miri për cilësitë e larta të këtij talenti të rrallë të futbollit bashkëkohor.  

P.S. 

Shënim: Kjo fotografi është marrë nga burimi publik RTBF, me autorësi © Belga Images. Autori e citon burimin për të respektuar rregullat e autorësisë, për dallim nga disa gazeta e portale të tjera që nuk e bëjnë këtë. 

The post Loja e bukur e Ardon Jasharit, e kurorëzuar me Këpucën e Artë  appeared first on DRINI.us.

Arif Ejupi, Gjenevë  

Pardje, në Podujevë, në ambientet e  Motel  “Diamond” u bë promovimi i librit “KF Llapi – Vit pas viti”, i autorit Esad R. Ejupi. 

Në këtë ngjarje të rëndësishme kulturore dhe sportive morën pjesë personalitete të njohura nga fusha të ndryshme, si dhe shumica e trajnerëve dhe lojtarëve të Llapit, të cilët ndër vite bartën me krenari fanellën e kësaj skuadre. Veçmas ra në sy prania e profesorëve universitarë Ejup Sahiti, Fatmir Sejdiu, si dhe e editorit të Shtëpisë  Botuese “Faik Konica”, z. Nazmi Rrahmani, dhe njërit prej recensentëve të monografisë, Sylejman I. Blaku. 

Me këtë rast, fjalë rasti mbajti prof. dr. Fatmir Sejdiu, President i Republikës së Kosovës, gjatë viteve 2006–2010, i cili përmes kujtimesh plot mall rikujtoi kohën e fëmijërisë së tij, kur me bashkëmoshatarët përcillte ndeshjet e Llapit – skuadër që e adhuronte atëherë dhe që vazhdon ta adhurojë edhe sot. 

Në cilësinë e bashkërecensentit, edhe pse kisha ftesë të veçantë për të qenë i pranishëm në këtë solemnitet, për arsye objektive nuk munda të jem në mesin e shumë miqve dhe kolegëve, me të cilët prej vitesh na ka ndarë mërgimi. 

Andaj, kujtimet e mia dhe vlerësimin për monografinë “KF Llapi – Vit pas viti”, të dërguara autorit dhe organizatorëve, po i ndaj me ju, lexues të dashur dhe dashamirës të futbollit, përmes kësaj letre. 

Të nderuar të pranishëm, dashamirë të sportit dhe të historisë sonë ndër vite,
të gjithë ju që jeni prezentë dhe ata që, për shkaqe të ndryshme, nuk kanë mundur të jenë të pranishëm në këtë ngjarje të rëndësishme kulturore, ju përshëndes përzemërsisht nga Gjeneva. 

Që në momentin kur Esad R. Ejupi, autor i kësaj monografie, e shtroi idenë për të përmbledhur në një libër të vetëm historikun e Klubit Futbollistik Llapi të Podujevës, i kam premtuar se do ta ketë përkrahjen time të parezervë.
Kjo përkrahje nuk buron vetëm nga raporti miqësor e profesional me autorin, por nga bindja e thellë se historia e këtij klubi e meriton një trajtim serioz, të dokumentuar dhe të qëndrueshëm në kohë. 

Duke qenë mbi katër dekada aktiv në gazetari dhe publicistikë, kam qenë i lidhur ngushtë jo vetëm me zhvillimet sportive në përgjithësi, por në mënyrë të veçantë me klubin e zemrës – Llapin e Podujevës.
Ky klub nuk ka qenë thjesht një skuadër futbolli, por një institucion sportiv e shoqëror, një vatër formimi për breza të tërë futbollistësh dhe sportdashësish.  

KF Llapi është klubi që nxori futbollistë të jashtëzakonshëm si: Fadil Vokrri, Esad Mehmeti, Bedri Muçolli, Selatin Vokrri, Shukri Shabani, Remzi Muçolli, Ruzhdi Berberi, Agim Berisha, Shefqet Osmani, Islam Ajeti, Islam Visoka, Bedrudin Havolli, Emin Ajvazi, Yzeir Mustafa, Sabri Miftari, Luan Salihu, Isak Ibrahimi, Ragip Stubulla, Fehmi dhe Rrustem Podvorica, Fidaim Konushevci, Shukri Paçarada, Avni Stubulla, Adil Vokrri, Rasim Ymeri, Fadil Kodraliu, Isa Blakçori, Naser Hyseni, Xhavit Havolli, Bekim Muliqi – emra që për dekada na përfaqësuan me dinjitet dhe sukses në fushat e futbollit, brenda Kosovës dhe në hapësirën e ish-Jugosllavisë. 

Përveç fanellës bardhë e kaltër të KF Llapit, shumë prej këtyre futbollistëve bartën edhe fanellën e klubeve të tjera të njohura si: Prishtina, Trepça, Vardari, Liria, Partizani, Vëllaznimi, Timoku i Zajeçarit, Crvena Zvezda e Gjilanit, KNI “Ramiz Sadiku”, Kosova e Vushtrrisë, Flamurtari, Besëlidhja dhe Rudniku i Kishnicës, duke lënë gjurmë të pashlyeshme në historinë e futbollit tonë. 

Me origjinë nga Llapi janë edhe futbollistët e njohur Favzi Rama, Selim Islam Ejupi, Isak M. Ejupi dhe Sami Podvorica, të cilët kanë luajtur për klubet KF Prishtina, Flamurtari, Kristal dhe Besa e Pejës. 

Megjithatë, të paharrueshëm për mua, por edhe për historinë e këtij klubi, do të mbeten gjithmonë edhe besnikët e Llapit: Rifat Blaku, Abdullah Vokrri, Hajrush Rama, vëllezërit Hashim e Bislim Aliu, Fazli Llugaliu – “Garinça”, Sylejman Mehmeti, Ahmet Haxhiu, Shaban Hajrullahu, Shaban Hajdari, Rifat Raçi, Idriz Mehmeti, Muhamet Vokrri, Emin Simnica, Basri Muçolli, Rifat Hajdari, Naser Ibrahimi, Muhamet Hoxha, Ismet Haliti, Tafil Ajvazi, si dhe dhjetëra të tjerë, të cilët për dekada me radhë e mbajtën Llapin në toplistën e klubeve më të suksesshme të Republikës së Kosovës. 

Këta emra nuk janë thjesht kujtime personale apo statistikë sportive; ata janë kapituj të gjallë të historisë sonë të bujshme në futboll.
Në këtë monografi përmblidhet historia gati një shekullore e klubit të Llapit, me synimin që të dokumentohen ngjarjet ndër vite dhe t’u përcillen brezave që vijnë. 

Një moment tjetër i paharrueshëm, i gdhendur thellë në kujtesën time, lidhet me vitin 1988, kur së bashku me kushëririn tim, Emrush Ejupi, mbrojtës i majtë i KF Llapi, udhëtuam në Bllacë të Serbisë. Në atë kohë, Llapi, si anëtar i Ligës së Parë të Kosovës, po zhvillonte fazën përgatitore jashtë vendit. 

Me këtë rast, në cilësinë e gazetarit të Radio Prishtinës, përgatita një kronikë sportive që u transmetua në emisionin shumë të dëgjuar “Pasditja sportive”. Ajo kronikë nuk ishte thjesht një raportim profesional, por një pasqyrim i gjallë i atmosferës, përkushtimit dhe seriozitetit me të cilin KF Llapi i qasej garës dhe përgatitjeve për kampionat. 

Edhe pse kanë kaluar më shumë se tri dekada, nuk e harroj mikpritjen, korrektësinë dhe profesionalizmin e trajnerëve të atëhershëm, Emin Ajvazi dhe Emin Simnica, të cilët lanë mbresa të thella jo vetëm si njohës të futbollit, por edhe si njerëz fisnikë e bujarë. 

Llapi, i cili edhe sot konsiderohet ndër klubet më të suksesshme të futbollit në Kosovë dhe që në periudhën e pasluftës i ka dhënë futbollistë të dalluar edhe Kombëtares së Kosovës, u mbajt financiarisht dhe u zhvillua në mënyrë të qëndrueshme falë përkushtimit dhe vizionit të vëllezërve Tahir, Bejtush, Beqir dhe Amrush Batatina. 

Ata e morën KF Llapin nga një fushë me baltë dhe e shndërruan në një arenë moderne futbolli, me standarde të pranuara nga FIFA dhe UEFA. Pikërisht në këtë stadium u zhvilluan më pas edhe ndeshje kualifikuese për Kupat e Evropës, duke e bërë atë simbol të transformimit dhe vizionit në futbollin kosovar. 

Sakrifica dhe puna e palodhshme e vëllezërve Batatina meritojnë mirënjohje dhe duartrokitje nga të gjithë ne. Kontributi i tyre është shembull i rrallë i dashurisë për vendlindjen dhe për klubin e zemrës – KF Llapi. 

Ndërkaq, autorin e kësaj monografie, Esad R. Ejupi, e përgëzojmë sinqerisht për zellin, përkushtimin dhe seriozitetin në realizimin e kësaj vepre. Kjo është monografia e dytë e tij brenda një viti, pas botimit të veprës “100-vjet Klubi i Futbollit Prishtina”, çka dëshmon për një angazhim të vazhdueshëm dhe të admirueshëm në dokumentimin e historisë së sportit tonë. 

Me këtë punë këmbëngulëse, autori ka dhënë një kontribut të çmuar në ruajtjen e një thesari të vlefshëm kombëtar, duke u dhënë vendin e merituar këtyre dy klubeve ikonë të futbollit shqiptar. 

Gjenevë, 5 janar 2026 

The post KF Llapi i Podujevës – histori shekulli e përmbledhur në monografi  appeared first on DRINI.us.

PROF. KAMER ZEKË KABASHI-“Mens sana in corpore sano“

The post Rrëfime për gjigandin e heshtur të Rrafshit të Dukagjinit, Profesorin e edukatës fizike Kamer Kabashin appeared first on DRINI.us.

 nga: Arif Ejupi

Dashuria për gazetarinë sportive më lindi qysh si fëmijë i klasës së pestë fillore. Me shpirt i adhuroja skuadrat e futbollit KF Prishtina dhe KF Trepça, atëherë anëtare me reputacion të jashtëzakonshëm në Ligën e Dytë dhe të Parë të ish-Jugosllavisë. 

Meqenëse isha ende i vogël për të qenë i pranishëm në stadiumet e Prishtinës dhe Mitrovicës, të dielat pasdite i kalonim ndryshe. Së bashku me vërsnikët e mi – Isakun, Ejupin, Selmanin, Bahriun, Agimin, Hakiun, Safetin, Nezirin, Fejzullahun, Nysretin, Bajramin, e më vonë edhe Esadin, i cili ishte 11 vjet më i ri se ne, mblidheshim në Bregun e Sumullarit, rreth një radioje “Grundig”, të sjellë nga një i afërm yni nga Austria. 

Aty dëgjonim transmetimet e ndeshjeve të Prishtinës dhe Trepçës nga reporterët tanë specialë Veli Vraniqi, Azem Brovina dhe Fatmir Bujupi. Me zërin dhe përshkrimet e tyre të sakta, ata na krijonin ndjesinë sikur të ishim vetë në stadium. 

Edhe pse sinjali shpesh vinte me pengesa, emocionet nuk mungonin. Dëgjonim edhe Radio Tiranën, ku përmes reporterëve të saj të rregullt – Ismet Bellova, Ahmet Shqarri dhe Skifter Këlliqi, shijonim atmosferën e stadiumeve të shtetit tonë amë, Shqipërisë. 

Veçmas na impresiononte Ismet Bellova, i cili me të folmen e tij të rrjedhshme, fjalorin e pasur dhe përdorimin e termave të mirëfilltë sportive në gjuhën shqipe, na bënte për vete, pa e kuptuar, që në njëfarë mënyre na edukonte. Pikërisht aty, mes valëve të radios, lindi dashuria ime e qëndrueshme për gazetarinë sportive. 

Përtej kontributit të tij të jashtëzakonshëm në gazetarinë e folur sportive, Ismet Bellova, ka lënë  gjurmë të rëndësishme edhe në publicistikën sportive të shkruar.  

Veprimtaria e tij dëshmon një angazhim të qëndrueshëm për sistematizimin e dijes sportive dhe pasurimin e terminologjisë profesionale në gjuhën shqipe.  

Ai është autor dhe bashkautor i disa botimeve me karakter referencial, ndër të cilat veçohen: Portierë të mëdhenj, Visare të Sportit shqiptar (bashkautor), Fjalori i termave sportive, si dhe Kupa kampionëve të Evropës (bashkautor).  

Këto vepra e konsolidojnë figurën e tij jo vetëm si zë autoritar të mikrofonit , por edhe si kontribuues të rëndësishëm në ndërtimin e kulturës sportive dhe gjuhës standarde shqipe. 

Gjatë viteve ’70 dhe ’80, në Kategorinë e Parë të futbollit shqiptar garonin këto 14 skuadra: 

• 17 Nëntori – Tiranë
  • Besa – Kavajë
  • Besëlidhja – Lezhë
  • Dinamo – Tiranë
  • Flamurtari – Vlorë
  • Labinoti – Elbasan
  • Lokomotiva – Durrës
  • Luftëtari – Gjirokastër
  • Naftëtari – Qyteti Stalin
  • Partizani – Tiranë
  • Skënderbeu – Korçë
  • Tomori – Berat
  • Traktori – Lushnjë
  • Vllaznia – Shkodër 

Këta rreshta janë homazh për reporterin e mirënjohur shqiptar Ismet Bellova, i cili me zërin, kulturën dhe profesionalizmin e tij edukoi breza të tërë dashamirësh të futbollit.  

Ai u nda nga jeta më 20 dhjetor 2025, por vepra dhe emri i tij do të mbeten përherë të gjalla në kujtesën tonë kolektive. 

Nderim për zërin që na mësoi ta jetojmë futbollin edhe pa e parë, por vetëm duke e ndier përmes valëve të Radio Tiranës. 

The post Lamtumirë, Ismet Bellova – zëri emblemë i sportit shqiptar  appeared first on DRINI.us.