Me kujdes dhe vëmendje të përqëndruar lexova shkrimin e juaj me titullin e sipërm dhe më bëri përshtypje, ndaj po jap koment.
Ju lumt për këtë shrim të guximshëm dhe me argumente (fakte).
Mendoj se puna më e vështirë për njeriun është ta ndaj të mirën nga e keqëja.
Njerëzit që janë të prirur të bëjnë keq – janë të pandërgjegjëshëm…
Fora e ndërgjegjës është aq e madhe sa që të pafajshmin e liron nga frika, e të fajshmin gjithësesi e gjykon dhe e dënon rëndë.
Njerëzit e këqinj shndrrohën në hipokrit dhe bëjnë vepra që quhën hipokrizi.
Hipokriti bën punë që janë edhe më fshehëta sesa gjurma e bubrrecit të zi në rrasë natën e errët.
Ju i keni thënë të gjitha dhe ju lumt.
Qëndron një thënie e urtë latine: “Et eripuit animam meam in veritate!” që në gjuhën tanë të ëmbël shqipe do të thotë: “E thashë të vërtetën dhe e lirova shpirtin!”

Respekt,
Ismet M. Hasani, Suedi