<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	
	>
<channel>
	<title>
	Komente në: Kritikë ndaj popullit tim që ka mësuar ta durojë çdo poshtërim	</title>
	<atom:link href="https://www.drini.us/kritike-ndaj-popullit-tim-qe-ka-mesuar-ta-duroje-cdo-poshterim/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://www.drini.us/kritike-ndaj-popullit-tim-qe-ka-mesuar-ta-duroje-cdo-poshterim/</link>
	<description>POLITIKE - KULTURORE - HISTORIKE</description>
	<lastBuildDate>Sun, 04 May 2025 16:36:12 +0000</lastBuildDate>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=7.0</generator>
	<item>
		<title>
		Sipas: Nexhmije Mehmetaj		</title>
		<link>https://www.drini.us/kritike-ndaj-popullit-tim-qe-ka-mesuar-ta-duroje-cdo-poshterim/#comment-5693</link>

		<dc:creator><![CDATA[Nexhmije Mehmetaj]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 04 May 2025 16:36:12 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">https://www.drini.us/?p=60806#comment-5693</guid>

					<description><![CDATA[Autori bën një pasqyrim tronditës të realitetit shoqëror shqiptar – një thirrje e hapur kundër apatisë, pranimit të padrejtësisë dhe nënshtrimit të heshtur përballë pushteteve të korruptuara në Kosovë. Me një stil të drejtpërdrejtë, pa kompromis dhe shpesh brutal, autori godet fort jo vetëm politikanët e korruptuar, por edhe vetë qytetarin e zakonshëm që ka pranuar të jetë pjesë e këtij cikli poshtërues.
Ky shkrim nuk është një analizë e qetë – është një akt zemërimi. Ai shpalos kontrastet e dhimbshme të jetës në një vend të pasur me burime, por të varfër në mendim dhe drejtim. Të gjithë e ndjejmë: rryma është më e shtrenjtë, ushqimi më i paarritshëm, politika më e korruptuar, e megjithatë reagimi qytetar mungon. Dhe këtu vjen thelbi i mesazhit: nuk është më mashtrimi që sundon popullin – është dorëheqja nga përgjegjësia.
Autori nuk kërkon të japë zgjidhje – ai kërkon të zgjojë. Të zgjojë një popull që, sipas tij, është vetë dëshirues i gënjeshtrës, adhurues i atyre që e shtypin dhe indiferent ndaj atyre që e paralajmërojnë. 
Por ky reagim nuk duhet të lexohet si një akt përçmimi ndaj qytetarit, por si një përpjekje për t’i treguar pasqyrën atij – pa filtra, pa zbukurime, pa iluzione. Për të thënë: mjaft më me heshtje, mjaft më me durim të verbër, mjaft më me nënshtrim.
Ky nuk është thjesht një tekst – është një klithmë, një thirrje për zgjuarje kolektive. Dhe sado e dhimbshme të jetë, ajo që na thotë është kjo: nëse nuk ndryshojmë vetë, atëherë jemi bashkëpunëtorë të atyre që na poshtërojnë çdo ditë.
Një popull që e ndien dhe e përballon të vërtetën, është një popull që mund të ndryshojë. Ai që vetëm hesht – mbetet skllav i heshtjes së vet.]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>Autori bën një pasqyrim tronditës të realitetit shoqëror shqiptar – një thirrje e hapur kundër apatisë, pranimit të padrejtësisë dhe nënshtrimit të heshtur përballë pushteteve të korruptuara në Kosovë. Me një stil të drejtpërdrejtë, pa kompromis dhe shpesh brutal, autori godet fort jo vetëm politikanët e korruptuar, por edhe vetë qytetarin e zakonshëm që ka pranuar të jetë pjesë e këtij cikli poshtërues.<br />
Ky shkrim nuk është një analizë e qetë – është një akt zemërimi. Ai shpalos kontrastet e dhimbshme të jetës në një vend të pasur me burime, por të varfër në mendim dhe drejtim. Të gjithë e ndjejmë: rryma është më e shtrenjtë, ushqimi më i paarritshëm, politika më e korruptuar, e megjithatë reagimi qytetar mungon. Dhe këtu vjen thelbi i mesazhit: nuk është më mashtrimi që sundon popullin – është dorëheqja nga përgjegjësia.<br />
Autori nuk kërkon të japë zgjidhje – ai kërkon të zgjojë. Të zgjojë një popull që, sipas tij, është vetë dëshirues i gënjeshtrës, adhurues i atyre që e shtypin dhe indiferent ndaj atyre që e paralajmërojnë.<br />
Por ky reagim nuk duhet të lexohet si një akt përçmimi ndaj qytetarit, por si një përpjekje për t’i treguar pasqyrën atij – pa filtra, pa zbukurime, pa iluzione. Për të thënë: mjaft më me heshtje, mjaft më me durim të verbër, mjaft më me nënshtrim.<br />
Ky nuk është thjesht një tekst – është një klithmë, një thirrje për zgjuarje kolektive. Dhe sado e dhimbshme të jetë, ajo që na thotë është kjo: nëse nuk ndryshojmë vetë, atëherë jemi bashkëpunëtorë të atyre që na poshtërojnë çdo ditë.<br />
Një popull që e ndien dhe e përballon të vërtetën, është një popull që mund të ndryshojë. Ai që vetëm hesht – mbetet skllav i heshtjes së vet.</p>
]]></content:encoded>
		
			</item>
	</channel>
</rss>
