Roli i Nonës shfaqet si një shtyllë edukative dhe emocionale, që ndërthur butësinë e dashurisë me disiplinën e moralit. Ajo mëkon vlerat e përballjes me dhimbjen, fuqisë së faljes, dhe rëndësinë e kërkimit të vetvetes në çdo situatë. Mesazhet e saj janë universale dhe ndihen si udhërrëfyes për çdo njeri që kërkon të kuptojë thellësinë e shpirtit njerëzor.

Teksti është një thirrje për të mos harruar rrënjët tona, për të vlerësuar dashurinë që marrim dhe për ta shpërndarë atë në formë trashëgimie te të tjerët. Mësimet e Nonës – nga vlerësimi i lojës dhe gëzimit, deri te ndërtimi i marrëdhënieve bazuar në dashuri dhe respekt – janë një shembull i fuqisë së edukimit të butë, që prek zemrën dhe mendjen.

Ajo që veçon këtë rrëfim është ndjeshmëria me të cilën Toptani e sjell jetën dhe mësimet e Nonës. Me një prozë të pasur dhe emocionale, autorja ndërton një urë të fortë mes brezave, duke nënvizuar se forca e një familjeje dhe traditave të saj mbështetet në dashuri, durim dhe shpresë. Në kohë të errëta apo të pasigurta, ky tekst ngre lart vlerat që na mbajnë të lidhur me njerëzoren dhe hyjnoren njëkohësisht.

Një vepër që frymëzon për të ruajtur shpirtin e pastër dhe për të mos harruar kurrë të japim “një copë të vogël shpirti” kudo që shkojmë.
Nexhmije Memetaj