Komente në: Pse, as Kadare, as Agolli, nuk e morën kurrë NOBËLIN?! (2)

Sipas: Ismet M. Hasani, Suedi

Ismet M. Hasani, Suedi — Sun, 18 Jan 2026 13:37:15 +0000

Shumë e për lumë!
Kjo tregon MOSQENRUESHMÊRINË intelektuale e mendore!?
MENDIMET E MIRA QËNDROJNË NË FJALI TË SHKURTA.

Sipas: Nexhmije Mehmetaj

Nexhmije Mehmetaj — Sun, 18 Jan 2026 09:34:12 +0000

Kadare, Agolli dhe tundimi i shkrimit pa prova

Të shkruash për shkrimtarë që nuk jetojnë më kërkon jo vetëm guxim, por mbi të gjitha etikë. Kur pyetjet kthehen në insinuata dhe mungojnë faktet, shkrimi rrezikon të humbasë vlerën e tij publike.

Marrëdhënia mes Ismail Kadare dhe Dritëro Agolli po trajtohet shpesh përmes hipotezave të pambështetura: rivalitet i fshehur, miqësi e rreme, një “luftë” e heshtur mes dy figurave qendrore të letërsisë shqipe. Pyetje si “pse nuk flisnin?” apo “pse Kadare nuk ishte në varrimin e Agollit?” mund të ngjallin kureshtje, por nuk përbëjnë argument.

Edhe aludimet për marrëdhënie të dyshimta me regjimin komunist bien në të njëjtin kurth. Letërsia e Kadaresë është vlerësuar ndërkombëtarisht si art alegorik dhe shpesh kritik ndaj pushtetit, ndërsa roli institucional i Agollit duhet parë në kontekstin e një sistemi ku zgjedhjet personale ishin të kufizuara.

Akuzat për letra anonime, dosje sekrete në Akademinë Suedeze apo episode misterioze pariziane, pa dokumente të hapura, mbeten thjesht narrativa dyshimi. Gazetaria serioze nuk ushqehet me “ndoshta”.

Kur shkrimtari nuk jeton më për t’u mbrojtur, fjala e shkruar duhet të jetë më e përgjegjshme, jo më e pamëshirshme. Kadare dhe Agolli nuk kanë nevojë të ndahen pas vdekjes për të qenë të mëdhenj; trashëgimia e tyre letrare flet vetë.

Sipas: Ismet M. Hasani, Suedi

Ismet M. Hasani, Suedi — Sat, 17 Jan 2026 02:41:36 +0000

E nderuara Rita (pa mbiemër)

Të falëminderit për komentin – sa një roman i vogël: sigurisht që do jetë i fundit?!
Për juve nuk mjaftojnë 2 pjesët (e para), qëllimin e të cilave NUK E KUPTUAR.
Kur t’i lexoni të gjitha pjesët do të kuptoni, por ju duhet kohë.
NJË KËSHILLË: Mos humbni kohë me KOMENTE TË PAKUPTIMTA!

respekt,
imh

Sipas: Rita

Rita — Fri, 16 Jan 2026 19:53:42 +0000

I nderuar z.Hasan . Dallimi i pjesës së parë me pjesën e dytë është tepër i vogël E kam lexuar të parën ..Është një përsëritje e pyetjeve , enigmave për at rezultat që dijmë të gjithë deri më sot .Për mos dhënien e Cmimit . Vetëkuptohet / oj , nga titulli që qëllimi e tregimit tuaj serial është shpjegimi se përse nuk fituan at cmim dy shkrimtarët që me jetën e tyre artistike ndihmuan në betonizimin e diktaturës e pas demokracisë më 1990 këmbëngulën ,pretenduan ,pritën at cmim nderues me të vetmin argument se prevelon talenti e jo karakteri e burrëria . Z.Hasan ,s “besoj se kam shtuar gjë përvec se kam sqaruar vazhdimësinë e ecjes ” së këmbëzbathurit ” të viteve 1930 – 1940 me ato të fëmijëve këmbëzbathur të viteve 1944 – 1990 . Ju e shkruani si fillim të biografisë se D.Agollit . Më tej po ju i ” dhuroni ” një medaljon floriri ,Kadaresë me përcaktimin si disident ( se rregjimi komunist ishte një skllavëri ,,,,,,) pa përcaktuar kohën e dhënies së këtij mendimi gjenial me të vërtet . Kuptoj drejt se c”doni të tregoni . .Koha nuk na premton ne lexuesve të sotëm të dijmë për zarfin që do të hapet pas cerek shekulli . Keni ndërmarrë një punë aspak argëtuese por vec të vështirë .Uroj të mos dalë një e dytë si unë që në fjalinë e parë të hidhet në ” sulm ” . Pa më keqkuptuar zotni i nderuar .C”më kujtuat romanin rus ” Zhivago ” që në vitet 1960 arriti të kalonte kufirin hermetik shtetëror të B.Sovjetik e të botohej në botën e lirë perëndimore. Kaq nuk mund të bënte një Kadare apo Agoll kur kalonin kufirin shtetëror ? Të përcillnin realitetin , anonim në fund të fundit e sot nuk do të diskutonim arsyet e mos dhënies së cmimit Nobël por do të krenoheshim me to . Mirëpres vazhdimin e serjalit me premtimin e heshtjes së plotë e të ndjesës në se nuk kuptoni shpjegimin tim të mësipërm . Ju uroj shëndet !

Sipas: Ismet M. Hasani, Suedi

Ismet M. Hasani, Suedi — Fri, 16 Jan 2026 18:53:14 +0000

I nderuari z. Kryeredaktor i RD

Ju jam shumë mirënjohës për publikimin e menjëhershëm të pjesës së dytë të shkrimit të mësipër, të cilin e keni ilustruar me foto të rralla…
Ju jeni njeri i ndershëm!
I ndershmi – të nderon!

respekt
imh

Sipas: Ismet M. Hasani, Suedi

Ismet M. Hasani, Suedi — Fri, 16 Jan 2026 18:48:30 +0000

E resektuara znj Rita!

Qëllimi i shkrimit tregohet në vet titullin dhe përmes parashtrimit të nënpyetjeve, në të cilat autori (unë) do të jap shpjegimin e duhur, siç e kam dhënë në pjesën e parë, ashtu edhe në pjesën e dytë..
Pra, qëlllimi i temës është: Pse, kadare, as Agolli nuk moren kurrë Nobëlin?! E jo krijimtasia e tyre letrare, as rregjimi i atëhershëm në Shqipëri, as jetas e tyre në fëmijëri.
Ju preferoj t’i rikthehni leximit të pjesës së parë e mëpastaj pjesës së dytë, të tretës e më radh, tek atëherë do të kuptoni qëllimin e këtij shkrimi!

respekt,
imh

Sipas: Rita

Rita — Fri, 16 Jan 2026 14:31:01 +0000

Një korrigjim për datën e ” arratisjes ” së Kadaresë. Më 25 tetor 1990 ( e jo më 1989 ) është dëgjuar nga radio ” Zëri i Amerikës ” në gjuhën shqipe në orën 18 .Ju përgëzoj për nismën e këtij shkrimi zbulues nga një anë z.Hasani e nga ana tjetër uroj të distancoheni deri në kufirin e llogjikës për të dhënat autobiografike të të dy shkrimtarëve .Që mjerisht e rilexoj kur tregoni për fëmijërinë ( 1931 ) të Agollit ,,,, këmbëzbathur . Tendenca e përhershme e diktaturës për të paraqitur pushtetin e ri të Mbretit Zog si ekstrem të varfër .E mandej ky fëmijë i rritur ,i shkolluar,i talentuar KURRË nuk pati burrërinë, guximin të paraqiste në veprat e pafundmë të tij mjerimi e dukshëm të fëmijëve fshatarë e qytetarë që në mes të dimrit të mos vishnin këpucë por sandale plastike , me vrima në mes të dimrit në vitet e gjoja të suksesit socialo -komunist . Sa i lumtur , i gëzueshëm e entuziast ishte e tregohesh letër shkruesi Agolli e tregoi për dekada ,deri më 1990 .Kur i këndonte vashave , djelmërisë , dashurisë me gotën e rakisë pranë .Ndoshta rakia e shtynte të shikonte vetëm “lart ” në qiell e asnjëherë nuk hodhi një shikim “poshtë ” . Po të rradhis emra shkrimtarësh botëror që dhanë gjithcka madje dhe fshehjen e indetitetit , e lanë kët botë pikërisht me dhimbjet e sëmundjet që i dha realiteti i hidhur me penën në dorë deri në minutat e fundit të jetës por që e treguan at realitet të zymtë me besnikëri nëpërmjet romaneve e kryeveprave të tyre , këta dy ” heronjtë ” tanë do duhet t”u hiqet dhe titulli Shkrimtar pas vdekjes në bazë të trashëgimisë letrare që kanë lënë pas .Ku vetëm HIPOKRIZI e MASHTTIM lexon në cdo fjali . .Lexoj se Kadareja e ka quajtur rregjimin komunist si një formë skllavëria. Kur është bo kjo deklaratë ( e sigurtë pas 1990 ) , pasi në asnjë vepër të tij ,qofshin dhe ato të suksesshmet e botuara në gjuhë të huaja nuk na është nënkuptuar një perifrazim i tillë .Përkundrazi përkrah përshkrimit tej të bukur , të një lloj afrimiteti të detajuar , të një talenti të padiskutueshëm, nënkuptonim se falë këtij sistemi , rregjimi demokratik ,,,,, lulëzon Shqipëria e vetë populli shqiptar . Pas vitit 1990 – të ,cdo korrigjim , pendesë e thënë nga të dy të ndjerët tashmë nuk duhet t”u ndërrohet data e viti . Asnjë fjalë , FALMË popull që ju mashtruam ,ju gënjyem dhe pas clirimit nga burgu komunist . Por u mbrojtën , u justifikuan me fjalën magjike AUTOCENSURË . Ndoshta kjo ishte e vetmja mënyrë e reagimit të tyre se asnjë pendesë qoftë dhe tepër e sinqertë nuk mund të zhdukte dosjet personale që i bëhet cdo njeriu në jetën e tij . Për mua ,dy talente të humbura se jetuan në një kohë të gabuar , të shëmtuar e të kërcënuar sa nga ” xhelati ” po aq nga hija e vet . E tmerrshme të jetosh me frikën se hija ime më ndjek ditë e natë , me një thikë në dorë . Ah , cfarë kanë përjetuar të mjerët !!!