Lirim Patrioti, Prishtinë
(Lirim Gashi)
___
Ishte mesnatë.
Isha aq i mërzitur nga monotonia sa vendosa spontanisht të bëja një shëtitje nëpër qytet derisa të më lëshonin këmbët nga lodhja.
Parku i qytetit ishte plot me fenerë që shkëlqenin rreth e qark me drita shumëngjyrëshe, të cilat e bënin të vështirë për të rinjtë dhe të rejat të kënaqëshin me njëri-tjetrin, sepse i bënin të dukshëm për sytë e padëshiruar.
Duke bërë hapa të vegjël përpara, hasa në dy sy magjikë që as piktori më i madh i të gjitha kohërave nuk do të mund t’i vizatonte.
Papritur truri im u magjeps aq shumë nga sasia e bukurisë në sytë e saj, saqë më udhëroi ta njoftoi urgjentisht vajzën, fytyrën e së cilës e kishin zbukuruar si asgjë tjetër në këtë botë.
Megjithatë, ndërsa doja të thoja diçka për të tërhequr vëmendjen e saj, asnjë fjalë nuk më doli nga goja, aq shumë që u mahnita nga bukuria e saj.
Dhe kur asgjë nuk ju del nga goja, nga ju del ?
Sigurisht nga Pipidaku i Pilifuncit.
Përralla n’shkallë dukat n’ballë.
____
* Autori është kryetar i Forca e Diasporës, me seli në Prishtinë
