Të jeshë i pavdekshëm do të thotë të jeshë Adem Jashar, Adem Demaç dhe Ukshin Hot, e para së gjithash Gjergj Kastriot

Disa do të thonë po pse e harrove Rugovën?

Jo jo nuk e harrova fare, por rangun e këtyre që i përmenda, nuk e arrin askush tjetër.

Sepse ishin njerëz që kaluan nga fjalët në vepër.

Imagjinojeni që sa kohë nuk është Gjergji i Madh në mesin tonë dhe ne ende flasim, këndojmë dhe shkruajmë për të, sikur të kishte vdekur dje.

Ndërsa ka plotë njerëz që kanë vdekur dje, por sot nuk i përmend askush, ani pse kanë ngrënë njëqind fish më shumë mish, qershi, hurme dhe rrush.

Dhe ani pse kanë bërë pushime të kalibrit Nobel, me çdo familjarë të madh dhe të vogël.

E madje disa herë në vit dhe pothuajse në çdo vend të botës, por nesër kur të vdesin s’do të vlejnë ma as sa sallata prej karrotes.

Dhe unë jam i bindur që njerëzit e mirë që jetojnë në memorien e njerëzimit kaq gjatë për shkak të kalimit prej fjalëve në vepër, njëmend janë të pavdekshëm dhe privilegjuar edhe në botën tjetër.

Sepse as në këtë botë asgjë nuk është e kot, ai që na ka krijuar e di pse dikë e ka krijuar dje e dikë sot, e pse dikë tjetër për jetë e mot.