Sipas policisë në Angli dhe NTB-së, ky terrorist mund të jetë ekspozuar ndaj “islamizmit ekstrem”. Mendojeni pak!
John Martin Johansen / Document.no
Mund të falënderosh dhe të përkulesh. Në një kohë të karakterizuar nga pasiguria dhe frika, është qetësuese kur autoritetet, të përfaqësuara këtu nga policia britanike antiterroriste dhe lajmëtari i tyre besnik NTB, dalin me analiza të sakta dhe sqaruese.
Pas sulmit të tmerrshëm terrorist në sinagogën në Mançester, tani e dimë se autori i krimit mund të jetë ndikuar nga “ideologjia ekstreme islamiste”.
Uf. U lehtësova, sepse për një moment pata frikë se ai ishte i ndikuar nga një islamizëm thjesht i mërzitshëm.
Duhet të pranoj se, në naivitetin tim, kam menduar se islamizmi – ideologjia politike që synon ta nënshtrojë shoqërinë ndaj ligjit të Sheriatit – ishte mjaft ekstrem në vetvete.
I imagjinova prerjet e kokave, shtypjen e grave, urrejtjen ndaj të pafeve dhe një mungesë të përgjithshme gatishmërie për liri si mjaft ekstreme. Por tani e kuptoj se ekziston një variant tjetër, me sa duket më i butë.
Kjo hap një botë krejt të re me pyetje emocionuese. Çfarë është saktësisht “islamizmi i moderuar”? A është një variant ku i gjuan me gurë homoseksualët vetëm gjatë fundjavave? A është një islamizëm i lehtë ku u pret duart vetëm hajdutëve që vjedhin më shumë se dhjetë mijë krona? Apo ndoshta një lloj “islamizmi fleksibil” ku kalifati futet vetëm me kohë të pjesshme?
Islamistët radikalë demonstrojnë jashtë ambasadës amerikane të premten në lidhje me publikimin e videos “Pafajësia e myslimanëve”. Foto: Kyrre Lien / NTB
Këta njerëz të mirë që demonstrojnë jashtë ambasadës amerikane në Oslo, ndoshta përfaqësojnë një formë më të mirë të islamizmit, apo jo? Foto: Kyrre Lien / NTB
Po kërkoj një mik.
Kjo është sigurisht e pakuptimtë, por është e pakuptimtë me një qëllim. Kjo ndarje e përjetshme fjalësh është një strategji e vetëdijshme nga një establishment politik dhe mediatik që ka frikë ta quajë çdo gjë me një fjalë.
Duke futur një term si “islamizëm ekstrem”, ata krijojnë një kontrast artificial dhe të rremë me një “islamizëm të zakonshëm” të imagjinuar dhe të padëmshëm.
Qëllimi është të ruhet trillimi i lodhur se terrorizmi nuk ka të bëjë fare me një ideologji specifike, por është një lloj akti i pashpjegueshëm dhune i kryer nga disa “ekstremistë” që kanë “keqkuptuar gjithçka”.
Është një mohim intelektual që pengon çdo diskutim të vërtetë rreth forcës shtytëse ideologjike pas terrorit.
Dikush duhet të pyesë veten se ku mbaron kjo logjikë. A duhet të fillojmë tani të paralajmërojmë kundër “nazizmit ekstrem”? Cili është atëherë varianti i moderuar – ai që donte vetëm të merrte Sudetenlandin? A duhet të flasim për rrezikun e “komunizmit ekstrem”, në krahasim me variantin komod që ishte përgjegjës vetëm për disa dhjetëra miliona vdekje?
Pra, faleminderit, policisë britanike dhe NTB. Faleminderit për këtë nuancë të rëndësishme. Ndërsa ne njerëzit e zakonshëm po shkonim përreth duke u shqetësuar për islamizmin, është qetësuese të dish se vetëm varianti ekstrem është i rrezikshëm. Tani mund të fle shumë më i sigurtë.
Mendoj se po.
Politiet i England advarer mot «ekstrem islamisme» – hva er den ikke-ekstreme varianten?
