Shkruan e knon: Lirim Patrioti
(Lirim Gashi, Prizren)
____
„U ime Oca i Sina i Svetoga Duha. Amin”.
Sot ditën e kam nisur me Bismilahu Rrahman e Rrahim, e jo me Shejtanin Rraxhim që po më shtyn të pi lëng rrushi pa tahmin.
„Në emër të Atit, të Birit dhe të Shpirtit të Shenjtë. Amin.“
Lavdi Ty, o Zoti ynë, lavdi Ty o mësues Abraham Kelmendi, mos t’u qoftë kurrë ai sendi.
Ty, o Mbret Qiellor Bajram Buron Binaku, dhe ty Ngushëllues Gjokë Paloka, jau dhëntë trekëndëshin magjik më e bukura pulë që i çon tri gishta përpjetë dhe që i fut në vrimë tri koka.
Dhe sa herë që mbushni benzin te pompa INA ju ruajtshin shpirtrat e së vërtetës nga Rusia dhe Kina.
Sepse kudo që jeni ua plotësoni femrave ruse çdo dëshirë, duke ua mbajtur këmbët përpjetë, dhe duke u djegur nga temperatura e lartë e trekëndëshit të tyre magjik si derrat mbi shporet.
Thesar i të mirave dhe dhënës i jetës, eja dhe bano në ne, dhe na pastro nga çdo papastërti, dhe shpëtoji, o i Miri, shpirtrat tanë. Amin.
Bismilahu Rrahman e Rrahim.
E nisa ditën me këtë lutje që ka pirë kafe me humoristin Ajaz Ashkalija, që është dehur me absurditetin e Nikolai Gogolit dhe që ka bërë mëkat me ironinë e Mark Twain.
Në fillim ishte fjala.
Pastaj ishte kafeja.
E pas kafesë erdhi marrëzia e shenjtë e mëngjesit.
“U ime Oca i Sina i Svetoga Duha. Amin.”
Kështu e hapa ditën, si një diplomat i lodhur i parajsës që ka humbur pasaportën në kufirin mes qiellit dhe rakisë.
Pastaj, për siguri të dyfishtë shpirtërore – sepse në Ballkan nuk i dihet kurrë Zotit se në cilën gjuhë i vjen më mirë lutja – shtova edhe një formulë rezervë:
Bismilahu Rrahman e Rrahim.
Sepse njeriu i mençur në Ballkan nuk lë derë qiellore pa trokitur.
Ai i bie kambanës së kishës me njërën dorë dhe me tjetrën ndez qirinj në xhami, vetëm që universi të mos e kapë në befasi.
Por një gjë e kam të qartë që në mëngjes:
Unë nuk e filloj ditën me Shejtanin Rraxhim, atë tregtar të lig të tundimeve që më shtyn të pi lëng rrushi pa tahmin – një pije që ka aq karakter sa një politikan në fushatë.
Jo, zotëri.
Unë e nis ditën me solemnitet kozmik:
“Në emër të Atit, të Birit dhe të Shpirtit të Shenjtë. Amin.”
Pastaj bëj një lutje krejtësisht të përulur, siç i ka hije një njeriu të devotshëm:
Lavdi Ty, o Zoti ynë.
Lavdi Ty, o mësues Abraham Kelmendi, që të mos të tradhtojë kurrë ai sendi që i jep kuptim filozofisë së burrërisë.
Sepse historia na mëson një gjë të thjeshtë:
Perandoritë bien, bankat falimentojnë, por reputacioni i një burri varet nga stabiliteti teknik i pajisjes së tij biologjike.
Pastaj kthehem nga qielli me respekt diplomatik dhe e vazhdojë lutjen me fjalët :
Ty, o Mbret Qiellor Bajram Buron Binaku,
dhe ty, Ngushëllues Gjokë Paloka,
ju dërgoftë universi një bekim të rrallë:
trekëndëshin magjik të pulës më të bukur në univers – asaj pulës filozofike që ngre tri gishta përpjetë si profesoreshë e gjeometrisë erotike dhe që i fut në vrimë tri koka si një akademi e tërë metafizike.
Sepse në këtë botë ka shumë universitete,
por vetëm pak prej tyre japin doktoraturë në misterin e trekëndëshit magjik.
Dhe kur të shkoni të mbushni benzinë te pompa INA,
ju ruajtshin shpirtrat e së vërtetës nga Rusia dhe Kina,
sepse edhe benzina në Ballkan nganjëherë ka më shumë diplomaci se një ambasadë.
Dhe kudo që të jeni – në veri, në jug, apo në ndonjë hotel filozofik të Evropës Lindore –
ju ua plotësoni femrave ruse çdo dëshirë metafizike.
Ju ua mbani këmbët përpjetë si inxhinierë të gravitetit,
dhe digjeni nga temperatura e lartë e trekëndëshit të tyre magjik
si derrat që i japin në dimër zjarr shporetit.
Sepse kështu është jeta, o vëllezër:
njeriu lind, paguan tatime dhe herë pas here digjet nga ndonjë trekëndësh metafizik.
Dhe në fund të kësaj liturgjie të çmendur të mëngjesit them me devotshmëri:
O thesar i të mirave dhe dhënës i jetës,
eja dhe bano në ne.
Eja pastroje shpirtin tonë nga çdo papastërti,
nga çdo budallallëk politik
dhe nga çdo lëng rrushi pa tahmin.
Dhe shpëtoji, o i Miri, shpirtrat tanë.
Amin.
Pastaj, për çdo rast – sepse qielli ka shumë sportele burokratike –
e mbyll lutjen me formulën rezervë universale:
Bismilahu Rrahman e Rrahim.
Sepse në Ballkan,
nuk i dihet kurrë
se cili engjëll i cilës fe, është në turne. 
