Luan Dibrani, Gjermani
Ka vende në historinë e një kombi që nuk janë thjesht pika në hartë. Ato janë altare të shenjta të kujtesës kombëtare, vende ku historia nuk shkruhet me fjalë, por me gjak, me sakrificë dhe me dinjitet. Për shqiptarët, një nga këto vende është Prekazi.
Prekazi nuk është një shtëpi për vizita ceremoniale dhe fotografi të rastit.
Prekazi është tempulli i sakrificës shqiptare.
Në atë oborr u derdh gjaku i një familjeje të tërë për lirinë e Kosovës. Në atë truall u ngrit një simbol që nuk i përket vetëm një familjeje, por gjithë kombit shqiptar. Prandaj çdo shqiptar duhet të ndjejë përgjegjësi kur sheh përpjekje për ta përdorur atë simbol për interesa që nuk kanë lidhje me sakrificën e tij.
Prekazi nuk është skenë propagande
Sot po shohim një fenomen shqetësues që po përsëritet gjithnjë e më shpesh. Individë dhe grupe të ndryshme shkojnë në Prekaz, kërkojnë një vizitë, një takim ose një fotografi me familjarët e Adem Jasharit.
Pastaj ajo fotografi përfundon në rrjetet sociale.
Dhe pikërisht aty fillon manipulimi.
Fotografia përdoret për të krijuar një përshtypje të rreme sikur sakrifica e Jasharajve përfaqëson një ideologji të caktuar fetare apo një projekt ideologjik që nuk ka qenë kurrë pjesë e historisë së asaj lufte.
Kjo është një keqpërdorim i rëndë i historisë.
Sepse lufta e Jasharajve nuk ishte luftë për një ideologji fetare.
Ajo ishte luftë për lirinë e Kosovës dhe dinjitetin e popullit shqiptar.
Radikalizmi fetar dhe përpjekja për të përvetësuar simbolin e Prekazit
Në hapësirën shqiptare, vitet e fundit janë shfaqur rryma të ndryshme të radikalizmit fetar që përpiqen të fitojnë ndikim në shoqëri. Një nga mënyrat që përdorin është përvetësimi simbolik i figurave dhe ngjarjeve historike të kombit shqiptar.
Prandaj shohim gjithnjë e më shpesh individë që kërkojnë një fotografi pranë familjarëve të Adem Jasharit dhe më pas e përdorin atë fotografi për propagandë në rrjetet sociale.
Në këto publikime krijohet narrativa sikur familja e Jasharajve përfaqëson një projekt ideologjik fetar.
Por kjo nuk është historia e Prekazit.
Historia e Prekazit është historia e rezistencës shqiptare kundër pushtimit serb dhe e një familjeje që u bë simbol i lirisë së Kosovës.
Historia nuk mund të tjetërsohet
Historia e Jasharajve nuk mund të rishkruhet sipas interesave të momentit.
Ajo është shkruar me gjak dhe me sakrificë.
Çdo përpjekje për ta futur këtë histori në një kornizë ideologjike të huaj është një shtrembërim i së vërtetës historike.
Prekazi është simbol i një lufte që kishte një ideal të qartë:
lirinë dhe dinjitetin kombëtar shqiptar.
Ai nuk është platformë për propagandë ideologjike.
Kujtesa kombëtare nuk është pronë e askujt
Simboli i Jasharajve nuk është pronë e një partie, e një grupi apo e një ideologjie.
Ai është pjesë e ndërgjegjes kombëtare shqiptare.
Prandaj çdo shqiptar ka detyrimin moral ta mbrojë këtë simbol nga çdo përpjekje për manipulim apo përvetësim.
Sepse kur një komb fillon të relativizojë simbolet e tij më të shenjta, ai rrezikon të dobësojë edhe themelet e identitetit të tij.
Amaneti i Prekazit
Gjaku që u derdh në Prekaz nuk është një histori për fotografi dhe propagandë.
Ai është një amanet për brezat shqiptarë.
Një amanet që na kujton se liria e Kosovës u ndërtua mbi sakrificën e njerëzve që besuan në një ideal të vetëm: Kosovën e lirë dhe dinjitetin e kombit shqiptar.
Prandaj Prekazi duhet të mbetet gjithmonë ajo që ka qenë:
një vend i shenjtë i kujtesës kombëtare.
Jo një dekor për ideologji të huaja.
