Teheran – Mars 2026
Mes vazhdimit të sulmeve të fundit ushtarake kundër Iranit, një nga incidentet më alarmuese ka qenë sulmi ndaj Spitalit Gandhi në Teheran, një institucion mjekësor që për vite me radhë ka ofruar shërbime të specializuara shëndetësore për pacientët dhe familjet e tyre.
Sipas informacioneve paraprake dhe vëzhgimeve në terren, një predhë goditi zonën përreth spitalit, duke shkaktuar dëme serioze në pjesë të ndërtesës kryesore dhe në infrastrukturën e tij mjekësore. Incidenti krijoi menjëherë një situatë emergjente brenda spitalit, duke detyruar stafin mjekësor të transferojë me urgjencë pacientët, të porsalindurit dhe individë të tjerë të cenueshëm në zona më të sigurta.
Në kohën e sulmit, Spitali Gandhi po strehonte një numër të konsiderueshëm pacientësh, shumë prej të cilëve vareshin nga pajisje mjekësore që shpëtojnë jetën. Teksa i afrohet vendit të ngjarjes, ndikimi i shpërthimit bëhet i dukshëm në të gjithë zonën përreth. Dritare të thyera, mure të dëmtuara dhe çarje strukturore në ndërtesat përreth tregojnë se shpërthimi preku jo vetëm spitalin, por edhe pjesë të lagjes përreth banimi.
Në hyrje të spitalit mund të shiheshin disa karrige me rrota të braktisura — një pamje që pasqyron qartë kaosin dhe urgjencën që pasuan sulmin. Skena të tilla ngrenë shqetësime serioze për gjendjen e pacientëve që ndodheshin të shtruar në atë moment, përfshirë individë që vareshin nga ventilatorë, aparate dialize dhe pajisje të tjera të kujdesit kritik, zhvendosja e papritur e të cilëve mund të ketë paraqitur rreziqe shtesë.
Raportet nga terreni sugjerojnë se vala e shpërthimit preku disa kate të ndërtesës së spitalit. Disa seksione — përfshirë njësinë e angiografisë, sallat e operacionit, zonat e kujdesit intensiv, pajisjet e kirurgjisë kardiake dhe objekte të tjera të trajtimit — pësuan dëme serioze. Në disa zona, shtretërit e spitalit u përmbysën ose u mbuluan nga rrënojat, ndërsa pajisjet kritike mjekësore u bënë të papërdorshme. Shumë prej këtyre pajisjeve luajnë një rol vendimtar në mbajtjen në jetë gjatë emergjencave mjekësore.
Raportet gjithashtu tregojnë se u dëmtuan edhe njësitë e IVF dhe të ruajtjes së embrioneve. Këto njësi janë ndër pjesët më të ndjeshme të spitalit, ku embrionet ruhen në kushte shkencore të kontrolluara me kujdes. Stafi i spitalit raportohet se u përpoq të transferonte materialet biologjike të mbetura në depozita ngrirjeje për të parandaluar humbjen e tyre të plotë.
Dëmet nuk u kufizuan vetëm në ndërtesën kryesore të spitalit. Klinikat ambulatore ngjitur dhe objektet mjekësore të lidhura me spitalin u prekën gjithashtu rëndë. Këto ndërtesa shumëkatëshe ofronin një gamë shërbimesh të specializuara, përfshirë fizioterapi, imunologji, kardiologji, nefrologji, gastroenterologji dhe kujdes të tjerë mjekësorë ambulatorë. Vala e shpërthimit shkaktoi shkatërrime të mëdha në pajisjet mjekësore dhe në hapësirat e trajtimit brenda këtyre objekteve.
Si rezultat i sulmit, operacionet mjekësore të spitalit u ndalën praktikisht dhe institucioni u evakuua përfundimisht. Shkatërrimi i infrastrukturës kryesore — përfshirë sistemet e ventilimit dhe shërbime të tjera thelbësore mbështetëse — e bëri të pamundur që spitali të vazhdonte të ofronte edhe kujdesin bazë mjekësor.
Pasojat humanitare u shtrinë përtej vetë spitalit. Disa ndërtesa banimi aty pranë u dëmtuan gjithashtu, duke detyruar disa banorë të largohen nga shtëpitë e tyre. Një banor lokal, i parë duke mbledhur sendet nga apartamenti i tij i dëmtuar, shpjegoi se dritaret e thyera dhe dëmtimet strukturore e kishin bërë të pamundur që familja e tij të qëndronte më aty.
Një sulm ndaj një institucioni aktiv mjekësor ngre shqetësime serioze sipas së drejtës ndërkombëtare humanitare. Parimet e vendosura të së drejtës së konflikteve të armatosura theksojnë se institucionet mjekësore dhe personeli shëndetësor duhet të gëzojnë mbrojtje të veçantë dhe nuk duhet të jenë objektiv gjatë operacioneve ushtarake. Çdo goditje që dëmton spitalet dhe infrastrukturën shëndetësore mund të ketë pasoja të gjera humanitare, pasi këto institucione luajnë një rol kritik në mbrojtjen e jetëve civile.
Shkatërrimi i Spitalit Gandhi është bërë tani një simbol i fortë i pasojave njerëzore të luftës. Një vend që dikur përfaqësonte kujdesin, shërimin dhe shpresën për pacientët është shndërruar në një hapësirë të shënuar nga reparte të dëmtuara, pajisje mjekësore të heshtura dhe shërbime mjekësore të ndërprera.
Ky incident thekson nevojën urgjente për të mbrojtur infrastrukturën civile — veçanërisht institucionet shëndetësore — gjatë konflikteve të armatosura dhe nxjerr në pah rëndësinë e vëmendjes së vazhdueshme ndërkombëtare ndaj pasojave humanitare të sulmeve të tilla.
Human Rights Report
Attack on Gandhi Hospital in Tehran and Its Humanitarian Consequences
Tehran – March 2026
Amid the continuation of recent military strikes against Iran, one of the most alarming incidents has been the attack on Gandhi Hospital in Tehran, a medical facility that for years has provided specialized healthcare services to patients and their families.
According to preliminary information and field observations, a projectile struck the area surrounding the hospital, causing serious damage to parts of the main building and its medical infrastructure. The incident immediately created an emergency situation inside the hospital, forcing medical staff to urgently transfer patients, newborns, and other vulnerable individuals to safer areas.
At the time of the attack, Gandhi Hospital was hosting a significant number of patients, many of whom were dependent on life-saving medical equipment. As one approaches the scene, the impact of the blast becomes visible throughout the surrounding area. Broken windows, damaged walls, and structural cracks in nearby buildings indicate that the explosion affected not only the hospital but also parts of the surrounding residential neighborhood.
At the hospital entrance, several abandoned wheelchairs could be seen—an image that vividly reflects the chaos and urgency that followed the attack. Such scenes raise serious concerns about the situation of patients who were hospitalized at that moment, including individuals reliant on ventilators, dialysis machines, and other critical care equipment whose sudden relocation may have posed additional risks.
Field reports suggest that the blast wave affected multiple floors of the hospital building. Several sections—including the angiography unit, operating rooms, intensive care areas, cardiac surgery equipment, and other treatment facilities—sustained serious damage. In some areas, hospital beds were overturned or buried under debris, while critical medical devices were rendered inoperable. Many of these devices play a decisive role in sustaining life during medical emergencies.
Reports also indicate that the IVF and embryo storage facilities were damaged. These units are among the most sensitive parts of the hospital, where embryos are preserved under carefully controlled scientific conditions. Hospital staff reportedly attempted to transfer the remaining biological materials to freezing tanks in order to prevent their complete loss.
The damage was not limited to the main hospital building. Adjacent outpatient clinics and medical facilities connected to the hospital were also severely affected. These multi-story buildings hosted a range of specialized services, including physiotherapy, immunology, cardiology, nephrology, gastroenterology, and other outpatient medical care. The blast wave caused extensive destruction to medical equipment and treatment areas within these facilities.
As a result of the attack, the hospital’s medical operations were effectively halted, and the facility was eventually evacuated. The destruction of key infrastructure—including ventilation systems and other essential support services—made it impossible for the hospital to continue providing even basic medical care.
The humanitarian consequences extended beyond the hospital itself. Several nearby residential buildings were also damaged, forcing some residents to leave their homes. One local resident, seen collecting belongings from his damaged apartment, explained that shattered windows and structural damage had made it impossible for his family to remain there.
An attack on an active medical facility raises serious concerns under international humanitarian law. Established principles of the law of armed conflict emphasize that medical facilities and healthcare personnel must be afforded special protection and must not be targeted during military operations. Any strike that damages hospitals and healthcare infrastructure can have far-reaching humanitarian consequences, as such institutions play a critical role in protecting civilian lives.
The destruction of Gandhi Hospital has now become a stark symbol of the human consequences of war. A place that once represented care, recovery, and hope for patients has been transformed into a site marked by damaged wards, silent medical equipment, and interrupted medical services.
This incident underscores the urgent need to protect civilian infrastructure—especially healthcare facilities—during armed conflict, and highlights the importance of continued international attention to the humanitarian consequences of such attacks.
