Hakif Bajrami, historian, Prishtinë
Nuk ka kaluar në asnjë moment kohor e që nuk është provuar në ndonjë formë akuzuese Ushtria Çlirimtare e Kosovës. Në fillimin “fëminor” të saj UÇK u përball me përbuzje se: “është organizatë fundamentaliste”. Ndërsa kur u vërtetua se nuk është, do të pasojë emërtimi “organizatë terroriste”. Ndërsa me që nuk kishte asnjë provë për terror, në taborrin e okupatorit do të fillojë etapa e dymendësisë se: “në shembullin UÇK-ës kemi të bëjmë me organizatë iridentiste”. Këta akuzues nuk e dinin se ky emërtim do të thot se UÇK ëishtë në tokën dhe popullin, për të cilët lufton, sepse më parë kishin qenë pjesë e përbashkët etnike, prandaj i ka ngjeshë armet që ta bashkojë me Shqipërinë Bregdetare nga viti 1912 e në vijim. Por, me që koha që nominohej me denominimin iridentiste përputhej me shembjën e Murit Berlinit (9 Nëntor 1989); me shembjën e rregjimeve të një psese të shteteve komuniste në vijim, në rend të parë të shpërbërjës së BRSS, dhe themelimi i shteteve të reja sipas parimin nacional;me shembjën e Dokumentit Helsinkut; si rasti i shpërbërjës së Çekosllovakisë, Jugosllavisë; me konvertimin e shteteve totalitare (komuniste) në shtete shumëpartiake si: Polonia, Hungaria, Rumunia, Bullgaria, Shqipëria, prandaj Ushtria Çlirimtare e Kosovës provoi dhe ia doli për t` u dëshmuarse: do të lindë në rrenojat e një shteti që me dekada kishte planifikaur: shpronësimin, shpërnguljën,shfarosjën e Shqiptarëve (Sh+SH+Sh+SH).Këtu mshifet vlera historike e UÇK që i bëri copë e grimë të gjitha synimet që shqiptaria të shporret nga faqja e dheut.
Pas 4 korrikut 1992 kur Badinteri e shpalli RSFJ-ën inekzistente, shqiptarët që ishin populli i tretë përkah numri në të, do të injorohën plotësisht. Pas këtij injorimi shqiptarëve kudo që ishin të papranuar si entitet nuk do t` u mbetët rrugë tjetër vetëm se të shfaqin moskënaqësi qytetare, të themelojnë parti politike, të cilat deri më 1998 do të bredhin pas historisë e jo historia pas tyre, në të cilën kishin të drejtë legale, sepse u regjistruan në Beograd. Me që okupatori i shqiptarëve llogariste në këtë pidestal të zhvillimit politik, se do të shpërthej LUFTA QYTETARE në mes shqiptarëvre,e nuk shpërthej, për faktin se okupatori shpresoi që viset e okupuara shqiptare t` i militarizojë dhe serbizojë, ndërsa Lidhja Demokratike e Kosovës propogandonte antimilitarizëm, ngadal por sigurtë në rrafshin historik (më 1994) do të lind de facto Ushtria Çlirimtare e Kosovës, e cila përkundër akuzave se po e lufton “politikën paqesore” të LDK-ës, dëshmoi se është largë realitetit që politika e okupatorit të qëndron në breg e shqiptarët të xhakosën në mes veti në një luftë civile që patjetër do të kërkonte që faktori Evropian për mos me i prishur pazaret e vjetra, kah fundi i luftës përgjakur do ta plasojë Kosovën në një Serbi “demokratike”, ku kishin lulzuar partitë dhe rregjimi nazifashiste në kuptimin hilerian. E vërteta, realitetin në Serbi jo vetëm Rusia por edhe Perendimi i “egër” provoi ta konzervojë si furrig të ish Jugosllavisë.
Sa më shumë akuza dhe mjegulli polotiko-diplomatike kundër Kosovës
Konferenca e Londrës (1992) ishte rezervuar për ta pranuar realitetin e republikave, kurse Komisioni i Badinterit ishte autorizuar që ta vulosë vëndimin e Londrës. Pra në lojën e vjetër politiko diplomatike ishin ambienatalizuar prap Londra dhe Parisë.Por, kjo nuk do të thot se Vashingtoni dhe Moska shiqonin nga bregu. Jo, secila në mënyrën e vet ishin të përfshira në rindarjën e sferave të interesit në RSFJ. Shqiptarët në këtë rrëmujë të “sistemuar” në shumë parti dhe organizata politike do ta fillojnë për ta “kënduar” këngën e Hasan Prishtinës, për t` u ngrituar në armë, fakt ky që ishte në kundërshtim me politikën legjitime të LDK dhe partitë aleate të saj, se: “Çështjën e Kosovës do ta zgjidhin paqësisht, me avansimin e saj në Republikë, brenda Jugosllavisë Demokratike (Serbi, Mali i Zi) të cilat republika e themeluan federatën e re në Zhablak,andaj u quajtë edhe Jugosllavia e Tretë, që ilegalisht peshonte sikurse Rajhu i Tretë me ambicje që të përtrihet Perandoria e Dushanit mesjetar. Kuptohet se këtë “ujem” e pranoi së pari Kisha Ortodokse Serbe, që pastaj Ushtria dhe Policia e ish Jugosllavisë, mbetej për ta rrealizuar.
UÇK përkundër akuzave nga çdo anë aty kah mbarimi i vitit 1997 do të shpërthej me tërë vrullin e saj rrevolucionar dhe kombëtar. Ky shpërthim ushtarak në Kosovë disi e gjeti shtetin okupator dhe diplomacinë ndërkombëtare në dymendësi.Ndërsa dymendësinë UÇK do ta shfrytëzojë për organizim ushtarak dhe kërkesë mobilizuese. Pra, diplomacia dhe politika do ta luftojnë deri në ekstrem për t` i sendertuar synimet kombëtare.
Një ndër format e akuzave kundër UÇK-ës janë regrutimi i dëshmitarëve të mbrojtur, për çdo gjykim eventual. Në këtë fushatë kujdestaron në rend të parë Rusia me qendrën e saj speciale në Nish.Kjo qendër grumbullon intriga edhe sot dhe ato i programon për t` i prezantuar në KS OKB, në raportet për Kosovën. Së këndejmi, krimet e luftës qendra Ruse në Nish i adreson rregullisht kundër UÇK-ës dhe Kosovës si shtet sovran.
Pse reparacionet për Kosovën diplomacia dhe politika ndërkombëtare nuk i pranon
Një politikë që gjeneron si konstantë pas luftës është mospërmendja e REPARACIONEVE të cilat Serbia duhet t` i paguaj me çdo kusht.Dihet se dëmët që ua ka siellur shqiptarëve Serbia nazifashiste për dy shekuj me radhë, duhet t` i paguaj. Lidhur me këtë, pas hulumtimeve 30 vjeqare kam ardhur në konkluzë se: pa i paguar Serbia dëmet e luftës, nuk ka paqe në Ballkan. Por as në Perendim e në Lindje jo se jo nuk lejohet që të përmendën dëmet e luftës (reparacionet) ashtu si ia ngarkuan Gjermanisë më 1946 fuqitë fituese të Luftës Dytë Botërore.
Shembulli tipik i injorimit të reparacioneve!
Sekretarja e shtetit SHBA Zonja Madllin Ollbrajt,Kosova dhe diplomacia e forcës, Prishtinë 2005 f.541, i ka boruar 75 deklarata për shtyp.Por në ato deklarata (1998/99) vetëm një (1) herë e zen në gojë fjalën reparacion. Edhe kësaj radhe e përmend kalimthi në pyetjën e gazetarit.Por nuk duhet harruar se Lufta në Kosovë dhe për Kosovën, ka pasë elemente të gjenocidit, pra jo të permasave të Srebernicës dhe Zhepës të cilat ishin (më 1995) nën pëkujdesën e KS OKB-ës, por elementet e gjenocidit në Kosovë i shtrojmë me radhë: çëshja e dhunimit të 20 000 personave; çështja e 1 000 000 të deportuarëve shqiptarë jashtë Kosovës; çështja e bartjës së kufomave shqiptare dhe bartja e tyre në Serbi për të humbur gjurmë; çësjtja e 14 000 të vrarëve e të masakruarëve shqiptarë janë argumente të gjenocidit që i tejkalon krimet monstruoze në Srebernicë.
Themelimi i Gjykatës Speciale një intrigë për t`mbyll gojën shqiptarëve
Lajmërimi se duhët themeluar një Gjykatë Speciale për Kosovën i pati gëzuar shqiptarët në fillim si ide e qëlluar. Por “idea e qëlluar” shumë shpejtë u kthye në “vetvrasje” sepse Gjykata u promovua në fillim se do t`i denojë vetëm pjestarët e UÇK-ës që “kanë bërë trafikimin e organeve njerëzore” dhe ato në një shtëpi në Malësinë e Mbishkodrës, ku shtalla e bagëtive është shumë afër. Meqë kjo akuzë e pati tronditur tërë botën akademike të medicinës, dhe, kur institucionet shkencore e vrejtën se kjo akuzë është vetkompromitim, u ndryshua akuza dhe lindi trillimi se: “UÇK është organizatë e bashkuar kriminale”.
Lidhur me këtë rasti i themelimit të Gjykatës Speciale nga Kuvendi i Kosovës, të cilit nuk i përgjigjet me asgjë dëshmon se KS OKB dhe BE janë kah eksperimentojnë me një luftë të drejtë që e organzoi populli i Kosovës në fund të shekullit XX. Edhe më keq tingllon fakti që propogandohej nepër kancalarintë diplomatike se Kosova nuk ka jurist shkoi deri aty në theqafje si: fenomenii në atë gjykatë që portiri të avansohët në gardian, pstaj i njejti në Prokuror, flet se me luftën në Kosovë BE është kah e eksperimenton.
Kush e luftoi pas shpine UÇK nga themelimi?
Në radhët e drejtimit politik të UÇK-ës, shumë e dëmshme konsiderohej qëndrimi i Kryeministrit Shqipërisë në Kretë Fatos Nano kur e tha publikisht para hundës së Millosheviqit se: “Kosova është çështje brendëshme e Serbisë”. Jo vetëm kaq, lufta civile në Shqipëri më 1997 lere që e shkatrroi vendin deri në themel, por i tregoi Beogradit se Shqipëria edhe pse ka armatim sa të dush, ajo nuk mundet për t` i ndihmjuar Kosovës sepsei ka hallet e veta, që lidhën me anarkin. Edhe prononcimi i Tiranës në sinkroni me Beogradin për “Ballkanin e hapur” si patent i A.Sorrosit, po të instalohej si politikë, do ta kthente Kosovën në koloni të Serbisë. Por, këto fakte duhet plasuar në rrethanat e kohës që krijoheshin për afate të shkurtëra, sepse Beogradi pas bombardimeve të NATO-s është i plagosur shumë rënd dhe synimet e tij nuk mund të këndellën as me “Botën Serbe” që mbetët si synim kishtaro-shtetëror, as me ndonjë memorandum të Akademisë nga viti 1986.Të përfundojmë: shkurt e shqip, vlera historike e UÇK-ës nuk mund të rrelativizohet me asnjë program i cilit do forum serbiano-rus qoftë. Pra të privuarit shqiptar nga liria e që janë Hagë qe pesë vite, pa asnjë provë fajsie, duhet lirohën një orë e më parë. Për ndryshe, të gjithë shqiptarët atë ndertesë në Hagë e konsiderojnë “Bastila e Dytë”!
Shkrimi i kushtohët: Kuvendit të Ferizajit nga korriku 1908 e që ndikoi me rrximin e sulltanit nga froni në Stamboll.
Më 13 korrik 2026
