Institucionet e Kosovës, BIK-u, KFOR-i, EULEX-i dhe përfaqësitë diplomatike të vendeve të Kuintit nuk mund të heshtin!
Lajmi se një grup banorësh nga Dumnica e Epërme, Dumnica e Poshtme, Dumnica e Llugës, Zagora dhe Samadrexha kanë paralajmëruar protestë më 18 gusht, madje edhe bllokim të rrugëve, me qëllim kundërshtimin e vendosjes së gurthemelit për kishën katolike në Zogaj, është tepër shqetësues dhe kërkon reagim të menjëhershëm institucional.
Në një shtet demokratik, kushdo ka të drejtë të kundërshtojë një projekt, të protestojë dhe të shprehë mendimin e tij. Por kjo e drejtë përfundon aty ku fillon e drejta e qytetarëve të tjerë për të lëvizur lirshëm, për t’u tubuar dhe për të ushtruar lirinë e tyre fetare e qytetare.
Protesta është e drejtë. Bllokimi i rrugëve, pengimi fizik dhe frikësimi nuk janë.
Prandaj pyetja që sot duhet t’u drejtohet institucioneve të Kosovës është e thjeshtë:
Kush qëndron prapa këtij organizimi dhe kush po e shtyn këtë grup drejt përshkallëzimit?
A kemi të bëjmë vetëm me një reagim spontan të disa banorëve, apo ekziston një organizim më i gjerë me prapavijë fetare, politike dhe ideologjike?
Kjo pyetje bëhet edhe më e arsyeshme për shkak të disa rrethanave që kanë paraprirë këtë zhvillim.
Nuk mund të mos përmendet vizita e fundit e kryetarit të Bashkësisë Islame të Kosovës, Naim Tërnavës, në Këshillin e Bashkësisë Islame në Vushtrri.
Nuk po themi se kjo vizitë është provë e ndonjë organizimi të protestës. Por në rrethanat e krijuara, është një fakt që kërkon sqarim.
Sidomos kur dihet se Këshilli i Bashkësisë Islame në Vushtrri edhe më parë ka shfaqur mbështetje ndaj peticionit të disa qytetarëve të besimit islam kundër projektit të kishës.
Prandaj është plotësisht legjitime të kërkohet nga KBI-ja e Vushtrrisë dhe nga BIK-u një qëndrim i qartë publik:
A e mbështesin protestën? A e mbështesin bllokimin e rrugëve? A e dënojnë çdo tentativë për pengimin e vendosjes së gurthemelit? Dhe a kanë ndonjë rol, drejtpërdrejt apo tërthorazi, në organizimin apo nxitjen e kësaj proteste?
Nëse nuk kanë asnjë lidhje me këtë organizim, atëherë le ta thonë qartë dhe publikisht.
Heshtja në një situatë të tillë vetëm sa i shton dyshimet.
Ky nuk është më thjesht një debat lokal
Nëse një grup njerëzish përpiqet të pengojë një aktivitet fetar përmes bllokimit të rrugëve, atëherë kemi të bëjmë me një çështje që tejkalon kufijtë e një fshati apo të një komune.
Kjo është çështje e shtetit të së drejtës, lirisë fetare, lirisë së tubimit dhe sigurisë publike.
Prandaj kërkojmë nga Policia e Kosovës, institucionet e drejtësisë dhe Komuna e Vushtrrisë që të marrin të gjitha masat e nevojshme për të garantuar lëvizjen e lirë të qytetarëve dhe zhvillimin paqësor e të ligjshëm të aktivitetit të 18 gushtit.
Askush nuk mund ta marrë ligjin në duart e veta.
Askush nuk mund të vendosë me forcën e turmës se kush mund të ndërtojë një objekt fetar, kush mund të tubohet dhe kush mund të kalojë nëpër rrugët publike.
Rrugët publike nuk janë pronë e asnjë grupi fetar, politik apo ideologjik.
Një thirrje edhe për bashkësinë ndërkombëtare
Kjo situatë duhet të përcillet me vëmendje edhe nga Ambasadat e vendeve të Kuintit, KFOR-i dhe EULEX-i.
Kosova ka kaluar mjaftueshëm konflikte dhe tensione për të lejuar që radikalizmi fetar apo ideologjik të prodhojë përsëri situata përplasjeje.
Prandaj u bëjmë thirrje partnerëve tanë ndërkombëtarë që ta përcjellin nga afër situatën në Zogaj dhe në zonën përreth dhe të kërkojnë nga institucionet e Kosovës që të garantojnë rendin, sigurinë dhe liritë themelore të të gjithë qytetarëve.
Nuk mund të ketë standarde të dyfishta për lirinë fetare.
Nëse një grup radikal do të tentonte të pengonte ndërtimin e një objekti fetar të cilitdo komunitet tjetër, reagimi do të ishte i menjëhershëm.
Atëherë pse duhet të jetë ndryshe kur objektivi është një kishë katolike shqiptare?
Liria fetare ose është për të gjithë, ose nuk është liri.
Dhe le të jetë e qartë: guri i themelit do të vendoset!
Pavarësisht nëse kjo u pëlqen apo jo një grupi radikalësh, apo krerëve të ideologjisë së islamit politik, gurthemeli i kishës në Zogaj do të vendoset dhe kisha do të ndërtohet.
Nuk po kërkojmë privilegj.
Nuk po kërkojmë t’i mohojmë askujt të drejtën e besimit.
Nuk po kërkojmë konflikt me askënd.
Po kërkojmë vetëm të drejtën tonë për ta jetuar, ruajtur dhe rikthyer identitetin dhe trashëgiminë tonë, në përputhje me ligjin.
Më 18 gusht nuk do të vendoset vetëm një gur në tokën e Zogajt.
Do të vendoset një gur në themelin e një procesi të rikthimit te rrënjët tona historike, kulturore dhe shpirtërore.
Dhe po atë ditë pritet që qindra e qindra shqiptarë të shprehin vullnetin e tyre për pagëzim, duke e bërë këtë ditë një ngjarje të rëndësishme për shumë prej atyre që duan të rilidhen me traditën e krishterë të të parëve tanë.
Ky proces nuk do të ndalet.
Përkundrazi!
Nëse dikush mendon se mund ta ndalë me peticione, presione, bllokime rrugësh apo frikësime, le ta dijë se këto veprime nuk na zmbrapsin.
Na motivojnë edhe më shumë.
Nëse kjo është fytyra e “tolerancës” së islamit politik, atëherë ajo që po ndodh në Zogaj na ka dhënë edhe një arsye më shumë për ta vazhduar me vendosmëri rrugën e kthimit në rrënjë.
Jo me urrejtje.
Jo me dhunë.
Jo duke i cenuar askujt të drejtën e besimit.
Por me ligj, dije, kulturë, identitet dhe vendosmëri.
Do të vazhdojmë të ndërtojmë.
Do të vazhdojmë të rikthejmë kujtesën historike.
Do të vazhdojmë të nderojmë trashëgiminë tonë.
Do të vazhdojmë ta kërkojmë të vërtetën për rrënjët tona.
Dhe do ta bëjmë këtë edhe më me vendosmëri, sepse përpjekjet për të na penguar na kanë treguar se deri në çfarë mase mund të shkojë “toleranca” kur përballë saj vihet një identitet që kërkon të rikthehet te rrënjët e veta.
Më 18 gusht nuk duhet të fitojë turma mbi shtetin!
Duhet të fitojë ligji mbi turmën.
Duhet të fitojë liria mbi frikën.
Duhet të fitojë toleranca e vërtetë mbi radikalizmin.
Nëse ka kundërshtime, le të shprehen në mënyrë demokratike.
Nëse ka pretendime ligjore, le të vendosin institucionet dhe gjykatat.
Nëse ka shkelje, le të hetohen dhe të ndëshkohen.
Por askush nuk ka të drejtë të bllokojë rrugët, të pengojë qytetarët apo të marrë në duart e veta atë që i takon shtetit.
Gurthemeli në Zogaj do të vendoset.
Kisha do të ndërtohet.
Pagëzimet do të ndodhin.
Dhe kthimi te rrënjët tona do të vazhdojë — më i vendosur se kurrë.
Sepse rrënjët nuk shkulen me bllokime rrugësh.
**Rrënjët nuk ndalen me peticione.
Rrënjët nuk ndalen me presion.
Rrënjët vetëm sa thellohen më shumë kur dikush përpiqet t’i mohojë.
