Agim Vuniqi, Vashington
____
Si po sinkronizohen tensionet në Prishtinë dhe Tiranë në dëm të interesit kombëtar
Në shikim të parë, zhvillimet politike në Prishtinë dhe Tiranë duken si beteja të izoluara për pushtet të brendshëm. Megjithatë, për vëzhguesit e hollë të marrëdhënieve ndërkombëtare, deklaratat e papërgjegjshme të Daut Haradinajt dhe Bek Berishës për armatosjen e veteranëve kundër deputetëve të Kuvendit të Kosovës nuk mund të ndahen nga konteksti i trazirave dhe tensionit që ka përfshirë skenën politike në Shqipëri. Ky nuk është thjesht një koincidencë kohore; është një ndërlidhje e rrezikshme gjeopolitike që rrezikon ta kthejë hapësirën shqiptare në një vatër të paqëndrueshmërisë institucionale, duke i shërbyer drejtpërdrejt vijës strategjike Vuçiq-Rama.
Sinkronizimi i krizave si strategji e mbijetesës politike
Ajo që po shohim sot është një përpjekje për të eksportuar modelin e radikalizmit politik nga njëri shtet në tjetrin. Kur në Shqipëri polarizimi arrin kulmin dhe institucionet sfidohen përmes aksioneve radikale, në Kosovë eksponentë të caktuar — të shtyrë nga një ndjenjë e thellë inferioriteti dhe margjinalizimi politik — tentonin të ndezin të njëjtin zjarr, që do të përfshinte të dy shtetet.
Thirrjet për rezistencë të armatosur dhe instrumentalizimi i veteranëve të luftës në Kosovë janë një kopje e rrezikshme e narrativës së “përmbysjes institucionale” që tash më shpesh dëgjohet në Tiranë. Ky sinkronizim krijon përshtypjen e rreme se i gjithë faktori shqiptar në Ballkan po rrëshqet drejt anarkisë, gjë që do të zbehte kredibilitetin e Kosovës si shtet i kushtëzuar para aleatëve perëndimorë.
Aksi Vuçiq-Rama dhe kurthi gjeopolitik për Kosovën
Kjo valë destabilizimi vjen në një moment kur vija politike mes Beogradit dhe Tiranës zyrtare ka krijuar një dinamikë që shpesh anashkalon ose dëmton interesat jetike të Kosovës. Çdo shenjë e rrënimit të institucioneve në Prishtinë i jep argumente të fuqishme presidentit serb Aleksandar Vuçiq për të justifikuar agresionin e tij diplomatik.
Nga perspektiva e marrëdhënieve ndërkombëtare, ndërlidhja funksionon si një kurth i dyfishtë:
– Narrativa e “Kaosit Shqiptar”: Kur Tirana dhe Prishtina prodhojnë njëkohësisht kriza artificiale dhe retorikë të dhunshme, komuniteti ndërkombëtar (BE dhe SHBA) fillon ta shohë rajonin jo si partner të besueshëm, por si një problem që duhet menaxhuar.
– Dobësimi i Pozitës Negociuese: Duke u fokusuar në shuarjen e zjarreve të brendshme dhe kërcënimeve për trazira, Kosova humb energjinë dhe fokusin për të mbrojtur sovranitetin e saj në dialogun ndërkombëtar. Kjo e zhvendos vëmendjen nga përgjegjësia e Beogradit drejt “paaftësisë” së shqiptarëve për të mbajtur stabilitet.
Thika pas shpine për procesin e Hagës
Ky diskurs aventuresk është gjithashtu një goditje e rëndë për ish-krerët e UÇK-së që po gjykohen në Hagë. Ndërsa mbrojtja e tyre përpiqet të argumentojë se UÇK-ja ishte një lëvizje e organizuar institucionale që respektonte rendin, thirrjet për “armatosje të veteranëve kundër shtetit” (të thëna publikisht nga Haradinaj dhe Berisha) dërgojnë mesazhin krejtësisht të gabuar. Ky diskurs politik u shërben prokurorëve në Hagë dhe armiqve të Kosovës për të portretizuar strukturat e pasluftës si elemente që nuk e pranojnë rendin ligjor dhe demokratik.
Refleksi institucional: Shembulli i Bedri Hamzës dhe Albin Kurtit
Përballë këtij skenari ogurzi, vendimi i Bedri Hamzës për të lexuar saktë rrezikun e madh dhe për t’u bashkuar me Albinit (Albin Kurtit) në funksion të stabilitetit institucional, ishte një akt i pjekurisë së lartë politike. Ky bashkëveprim mes forcave që përfaqësojnë krahë të ndryshëm politikë dëshmon se Kosova ka kapacitet të brendshëm për t’i izoluar thirrjet destabilizuese.
Ky rreshtim institucional prishi llogaritë e atyre që prisnin që Kosova të ndiqte skenarin e destabilizimit të Shqipërisë, duke treguar se mbrojtja e shtetit qëndron mbi interesat e ngushta partiake apo klanore.
Oda e gjeopolitikës nuk fal gabime të tilla fëmijërore. Kosova dhe Shqipëria duhet të ndërpresin këtë zinxhir të eksportit të krizave të brendshme. Çdo thirrje për dhunë apo destabilizim institucional në Prishtinë, e ushqyer apo e frymëzuar nga precedentët “Ramist” në Tiranë, vetëm sa rrit fitimet politike të boshtit Vuçiq-Rama dhe e lë faktorin shqiptar të izoluar në arenën ndërkombëtare. Stabiliteti institucional është vija jonë e vetme e mbrojtjes
