Korab Blakaj është një nga ata individë që prej vitesh helmojnë opinionin publik me propagandë, shtrembërime historike dhe gjuhë përçarëse. Promovimi i një libri kundër Lëvizjes së Deçanit, i shoqëruar me akuza të ulëta ndaj Kishës Katolike dhe fyerje ndaj Rozeta Hajdarit, tregon qartë nivelin ku ka rënë diskursi i tij.
Ky nuk është debat – kjo është propagandë e pastër. Një narrativë e rrezikshme që përpiqet të shesë Perandorinë Osmane si “shpëtimtare”, ndërkohë që fyen dhe mohon identitetin e një pjese të madhe të shqiptarëve. Këto nuk janë opinione të pafajshme, por tentativa të qëllimshme për të përçarë kombin.
Akuzat se Lëvizja e Deçanit qenka e lidhur me Serbinë janë të ulëta dhe kërkojnë prova. Pa fakte, ato janë shpifje ordinere. Dhe shpifja nuk është mendim – është manipulim.
Është shqetësuese që një person i tillë vazhdon të flasë lirshëm duke përhapur tensione dhe duke nxitur përçarje fetare e kombëtare. Kjo nuk ka të bëjë me liri shprehjeje, por me abuzim të saj.
Institucionet nuk mund të vazhdojnë të heshtin përballë kësaj gjuhe. Kur shpifja dhe urrejtja bëhen normë, dëmi nuk është individual – është shoqëror.
Mjaft më me propagandë, mjaft më me gënjeshtra. Nëse ka akuza, le të dalin faktet. Përndryshe, le të ndalet kjo lojë e ulët që vetëm përçan shqiptarët.
