Lekë Mrijaj, Klinë
Përgjegjësia për gjendjen e ujit të pijshëm në Klinë nuk mund të mbetet pezull ndërmjet arsyetimeve teknike, heshtjes institucionale dhe neglizhencës publike. Ajo rëndon mbi institucionet komunale, mbi kompaninë përgjegjëse të ujësjellësit “Hidrodrini”, por edhe mbi pozitën dhe opozitën në Asamblenë Komunale të Klinës, të cilat janë mandatuar me votën e qytetarit për ta përfaqësuar, për ta mbrojtur dhe për ta ngritur zërin sa herë që cenohet interesi i tij jetik.
Ka mbi tre muaj që qytetarët e Klinës, sidomos në orët e mëngjesit, po përballen me një pamje të rëndë dhe të papranueshme: nga rubinetet e shtëpive të tyre nuk rrjedh ujë i kthjellët, siç do të duhej të ndodhte në një vend normal, por ujë i turbullt, me ngjyrë të verdhë-kafe, që më shumë i ngjan një alarmi shëndetësor sesa një shërbimi publik të sigurt.
Kjo pamje e përditshme nuk është më vetëm shqetësim familjar; ajo është bërë dëshmi qytetare, thirrje publike dhe pasqyrë e një përgjegjësie të munguar. Kur qytetari hap rubinetin në mëngjes dhe në vend të ujit të pastër sheh ndotje e turbullirë, atëherë problemi nuk mbetet vetëm në rrjetin e ujësjellësit, por shtrihet edhe te mënyra se si institucionet e trajtojnë një çështje kaq themelore.
Qytetari i Klinës nuk zgjohet më vetëm me nevojën e zakonshme për ujë. Ai zgjohet me pyetjen e rëndë: çfarë po hyn në shtëpinë time, në kuzhinën time, në gotën e fëmijëve të mi dhe në tryezën e familjes sime? Kjo nuk është çështje që mund të mbulohet me fjali të përgjithshme. Është çështje shëndeti, dinjiteti, përgjegjësie dhe llogaridhënieje publike.
Është paradoks i madh, madje i dhimbshëm, që Klina, një komunë e përshkuar nga gjashtë lumenj dhe e njohur për pasuritë e saj ujore, të përballet me një gjendje kaq të mjerueshme në furnizimin me ujë të pijshëm. Prandaj tingëllon e pakuptimtë të thuhet se “Klina ka ujë të pijshëm”, kur pamja në rubinetet e qytetarëve dëshmon të kundërtën. Uji i pijshëm nuk dëshmohet me deklarata, premtime apo heshtje zyrash; ai dëshmohet me pastërti, siguri, kontroll laboratorik, transparencë dhe besim publik.
Qytetarët nuk kërkojnë luks, por kërkojnë gjënë më themelore për jetë: ujë të pastër dhe të sigurt. Kur kjo gjendje përsëritet për më shumë se tre muaj, nuk mund të trajtohet më si rastësi, defekt i përkohshëm apo problem që shtyhet me pritje. Tashmë është çështje e ndërgjegjes institucionale dhe e dinjitetit qytetar.
Komuna e Klinës dhe kompania “Hidrodrini” duhet të dalin me sqarim të qartë para qytetarëve: pse po ndodh kjo gjendje, a janë bërë analizat laboratorike, cilat janë rezultatet, a është ky ujë i sigurt për përdorim, çfarë masash janë ndërmarrë deri më tani, kush mban përgjegjësi për zgjatjen e problemit dhe kur do të ketë zgjidhje përfundimtare?
Qytetari ka të drejtë të dijë çfarë uji përdor dhe nëse ai përbën rrezik për shëndetin e tij. Nuk mund të kërkohet durim i pafund, ndërsa çdo mëngjes para tij shfaqet e njëjta pamje shqetësuese. Nuk mund të kërkohet mirëkuptim pa transparencë, as besim pa përgjegjësi.
Nëse shkaku lidhet me gypat e vjetër, me depozitime në rrjet, me ndërhyrje teknike, me mungesë pastrimi apo me defekte të tjera infrastrukturore, kjo duhet të thuhet hapur. Por në asnjë rast barra nuk duhet t’i mbetet qytetarit. Nuk është normale që familjet të paguajnë faturat rregullisht, ndërsa në vend të ujit të pastër marrin ujë të dyshimtë për përdorim.
Përgjegjësia nuk ndalet vetëm te “Hidrodrini”. Ajo prek edhe institucionet komunale, sepse uji i pijshëm është çështje jetike për çdo komunë. Komuna nuk mund të qëndrojë si vëzhguese pasive e një problemi që prek drejtpërdrejt jetën e qytetarëve. Ajo duhet të jetë zëri i parë institucional, kërkesa e parë për llogaridhënie dhe presioni i vazhdueshëm për zgjidhje konkrete. Po aq shqetësuese është heshtja e pozitës dhe opozitës në Asamblenë Komunale të Klinës. Ku janë asamblistët? Ku janë debatet publike? Ku janë pyetjet zyrtare drejtuar kompanisë përgjegjëse? Ku janë kërkesat për raportim nga “Hidrodrini”? Ku janë nismat për seancë të jashtëzakonshme? Ku është përfaqësimi i qytetarit që ua ka dhënë votën?
Pozita nuk duhet ta relativizojë problemin për hir të qetësisë politike, ndërsa opozita nuk duhet të heshtë përballë një shqetësimi kaq themelor. Të dyja palët janë aty falë votës së qytetarit. Prandaj, kur qytetari përballet me ujë të ndotur në shtëpinë e tij, përfaqësuesit e tij nuk kanë të drejtë morale të qëndrojnë indiferentë. Mandati publik nuk është privilegj politik, por përgjegjësi qytetare. Asambleja Komunale nuk është vetëm sallë votimesh, formalitetesh dhe diskutimesh partiake, as vend ku shkohet sa për të marrë paga e mëditje. Ajo duhet të jetë hapësira ku dëgjohet shqetësimi i qytetarit. Nëse në shtëpitë e klinasve rrjedh ujë i pistë e i turbullt, atëherë në Kuvendin Komunal duhet të ketë debat të hapur, kërkesë për përgjegjësi dhe vendime konkrete. Heshtja e të zgjedhurve përballë një problemi jetik është papërgjegjësi publike.
Klina meriton më shumë. Një komunë e përshkuar nga ujërat nuk guxon të vuajë për cilësinë e ujit në shtëpitë e veta. Një qytet me qytetarë të ndershëm, punëtorë dhe të durueshëm nuk duhet të trajtohet me neglizhencë. Durimi qytetar nuk duhet të keqkuptohet si pajtim me gjendjen; shpesh ai është lodhje, zhgënjim dhe humbje besimi.
Prandaj, kjo çështje nuk duron më shtyrje. Ajo kërkon reagim të menjëhershëm institucional: analizë zyrtare, publikim të rezultateve laboratorike, raportim të “Hidrodrinit” para qytetarëve dhe Asamblesë Komunale, angazhim të qartë të Komunës, si dhe zë të përgjegjshëm nga pozita dhe opozita. Mbi të gjitha, kërkon afat konkret për zgjidhje, jo premtime të përgjithshme.
Apel institucional
I bëj apel Komunës së Klinës, kompanisë “Hidrodrini”, pozitës dhe opozitës në Asamblenë Komunale që këtë çështje ta trajtojnë me urgjencën që meriton. Të thirret debat publik ose seancë e veçantë në Kuvendin Komunal. Të kërkohet raport i detajuar nga kompania përgjegjëse. Të publikohen analizat laboratorike të ujit. Qytetarët të njoftohen rregullisht dhe të vendoset një afat i qartë për zgjidhjen e problemit. Uji i pijshëm nuk është favor që institucioni ia bën qytetarit, por e drejtë themelore. Me fjalë të tjera, ai është jetë, shëndet dhe dinjitet. Kur uji në rubinetin e qytetarit turbullohet, nuk turbullohet vetëm një gotë ujë; tronditet besimi ndaj institucioneve, ndaj shërbimeve publike dhe ndaj atyre që janë zgjedhur për ta mbrojtur interesin qytetar.
Klina nuk duhet të mësohet me këtë gjendje. Qytetari nuk duhet të heshtë para saj. Institucionet nuk duhet të fshihen pas arsyetimeve. Sepse një qytet që e humb ujin e pastër, rrezikon të humbë edhe besimin e pastër në përgjegjësinë publike.
Shih videon:
Më 4 korrik 2026
