Sllavizimi i dhunshëm dhe uzurpimi i historisë arbërore

Shkrime relevante

Nga podiumi i OKB-së Edi Rama sapo deklaroi se “liria e fjalës”- të cilën ai e përdhos dhe shtyp çdo ditë, lulëzon më fortë...

Edit Harxhi, Tiranë ____ Miq të nderuar, “kreu i organizatës” siç e thërrasin...

Shitja e identitetit me etiketën “hallall”

Shqiptar Shaljani, Shalë e Bajgorës, Mitrovicë KUR KOSOVA FILLON TË SHITET ME...

Si na paraqesin “vend mysliman me shami”, pa qenë i tillë…!

Blerim Nika, Zvicër ____ Pas postimit të sekretarit të Organizatës Shqiptaria, z. Basri...

Kur Kosova bëhet Afganistan në muret e Gjermanisë – Imazhi që po na vrasin me duart tona

Basri Beka, Prishtinë _______ Ky poster i Ria Money Transfer në Zvicër është...

Akoma nuk kemi gjetur ndonjë hoxhë të vrarë nga turqit, ja prifti At Irakli Pylli “me kobure”

At Irakli Pylli (1872-1944 Shën Pjetër Fier) Patriot, mësonjës, rilindës, luftëtar,...

Shpërndaj

Manstiri i Deçanit

Flori Bruqi, Prishtinë 

Sipas analizave, librave dhe opinioneve të shkrimtarit, gazetarit dhe studiuesit Flori Bruqi, historia serbe dhe historiografia e saj janë të ndërtuara mbi emocione kolektive, mitologji nacionaliste dhe falsifikime, duke u larguar shpesh nga faktet objektive shkencore.
Përmes veprave të tij (si “Polemika Shqip” dhe “Shtëpia e Verdhë”), Bruqi zbërthen mekanizmat se si Shteti dhe kisha serbe kanë përdorur propagandën për të ndryshuar realitetin historik në  Siujdhes Ballkanike. [1, 2, 3, 4, 5]

Pikat kryesore të këndvështrimit të Flori Bruqit mbi historinë serbe përfshijnë:

1. Ndërtimi i historisë mbi mite (Mitologjia e Kosovës)

Sipas Bruqit, historiografia serbe u ndërtua kryesisht gjatë shekullit të 19-të për qëllime të formimit të shtetit dhe identitetit kombëtar. Ngjarje si Beteja e Kosovës e vitit 1389 janë kthyer në një kult fetar e kombëtar, duke i dhënë përparësi emocioneve dhe legjendave para dokumenteve të vërteta historike. [1]

2. Sllavizimi i dhunshëm dhe uzurpimi i historisë arbërore

Bruqi vë në dukje se kleri ortodoks serb ka luajtur një rol agresiv në sllavizimin e popullsisë autoktone shqiptare. Bazuar edhe në dokumente të Vatikanit, ai thekson se Kisha Ortodokse Serbe ka uzurpuar kishat katolike shqiptare (si në Prizren, Mitrovicë e Novobërdë) për të krijuar një të kaluar artificiale sllave në këto troje. [1]

3. Kolonizimi dhe spastrimi etnik si mjete shtetërore

Në punimet e tij mbi periudhën mes dy luftërave botërore dhe regjimit të presidentit serb Sllobodan  Millosheviqit, Bruqi dokumenton kolonizimin e Kosovës me serbë dhe malazezë.
Ai e cilëson këtë si një projekt të qëllimshëm të Beogradit për spastrimin etnik të shqiptarëve përmes terrorit, shpronësimit dhe dëbimeve masive. [1]

 4. Viktimizimi i rremë dhe propaganda moderne

Në librin e tij “Shtëpia e Verdhë”, Bruqi analizon se si Serbia tenton të sajojë tregime (shpesh në bashkëpunim me propagandën ruse) për të falsifikuar krimet e luftës të viteve 1998/99.
Sipas tij, strategjia historike serbe synon që ta shndërrojë Serbinë nga një shtet agresor në një shtet-viktimë, duke mbuluar masakrat dhe gjenocidin e kryer ndaj shqiptarëve. [1, 2]

K O M E N T E

SHKRUAJ NJË KOMENT

Ju lutem, shkruaj komentin tuaj!
Ju lutem, shkruaj emrin tuaj këtu