Hege Storhaug, Oslo
Kjo nuk mund të përfundojë ndryshe veçse në një katastrofë. Ne po kalbemi nga rrënjët. Forcat policore në vendet kyçe janë gjithnjë e më shumë të infiltruar nga njerëz me prejardhje myslimane që nuk na dëshirojnë mirë. Besnikëria e tyre shkon tek klani dhe islami. Megjithatë, ata rekrutohen aktivisht në polici. E njëjta gjë ndodh në polici në Norvegji, që po investon shumë për të pasur më shumë policë me të ashtuquajturën “prejardhje minoritare”. Përmes ndryshimeve të shpejta demografike dhe sistemit të favorizimit për jo-perëndimorët, Europa Perëndimore e ka vendosur veten në një situatë shumë të ndjeshme. Ne shohim ndikim islamist që është “aq i gjerë sa ekzistojnë projekte policie ku marrin pjesë islamistët”, thuhet nga Berlini, 37% e policisë ka “prejardhje minoritare”. Nga Londra raportohet mbështetje policore për Hamasin. Në “emër të diversitetit” policia në Holandë njofton se brenda pesë vjetëve 35 përqind e policëve do të kenë prejardhje nga emigrantët. Britania e Madhe punon intensivisht për të njëjtin gjë.
Ku përfundon kjo?
Përfundon si me vendet e korruptuara si në botën e tretë , ku nuk mund të besohet aspak në polici – nëse nuk ke familje dhe klan mes tyre që mund të të favorizojnë. Është vështirë të shihet ndryshe.
E çuditshmja është se këto probleme të korruptuara dhe islamiste janë njohur për disa vite, megjithatë politikanët vazhdojnë në të njëjtin rrugë. Ata nuk mund të ndryshojnë drejtim.
Po i vërejmë shumë e më shumë konturet e një të ardhmeje të afërt, ku do të detyrohemi të mbështetemi tek të afërmit tanë sepse shteti, jo më pak shteti i së drejtës, po bie në një gjendje si të botës së tretë.
Kjo ka shkuar deri këtu, dhe më pas me gjasa vjen dhuna, shiko vetëm Francën. Siguria na merret. Nga një fushë në tjetrën.
Përmes ndryshimeve të shpejta demografike dhe një sistemi të favorizuar kuotash për jo-perëndimorët, Europa Perëndimore ka vënë veten në një situatë shumë të cenueshme. Ne shohim ndikimin islamist që është “aq i gjerë saqë ekzistojnë projekte policore ku marrin pjesë islamistë“, thuhet nga Berlini, ndërsa nga Londra raportohet për mbështetje policore ndaj Hamasit. Në “emër të diversitetit” policia në Holandë shpall se 35 përqind e policëve do të kenë origjinë imigrante brenda pesë vjetësh. Britania e Madhe punon intensivisht për të njëjtën gjë. Ku përfundon kjo?
Ka disa deklarata që nuk harrohen kurrë. Si kjo përpara 16 vjetësh nga një zyrtar i lartë i policisë së Oslo-s në një takim që HRS kishte atje. “Përfundimisht një Pakistanas i vërtetë që mund t’i besohet,” u tha. Kishte të bënte me një polic të ri të punësuar me prejardhje pakistaneze që HRS e përmendi pasi ne e njohim atë. Morëm një mesazh të qartë nga policia që po hasnin vështirësi pikërisht me policët pakistanezë, të cilët më së shumti njiheshin për të mos i marrë seriozisht martesat e detyruara dhe për gërmim në çështje në arkivin e lidhur me bashkëkombësit e tyre. Pra, ata ishin të korruptuar mendërisht.
Kjo korrupsion, jo më pak, është ajo që ka depërtuar në forcat policore të Europës Perëndimore dhe edhe në shërbimet e inteligjencës.
Shumë fytyra të infiltrimit
«Hamas planifikoi sulme terroriste të koordinuara në Berlin dhe Vjenë për të shënuar përvjetorin e masakrës më 7 tetor në Izrael», thuhet në një aktpadi prej 124 faqesh nga prokurori i përgjithshëm gjerman. Qëllimi ishte të goditej objektivat hebreje dhe izraelite. Pastaj tek pjesa më interesante: Nga shtatë të dyshuarit, njëri punonte në shërbimin e inteligjencës gjermane.
Njëkohësisht, The Times zbuloi se rojtari i liderit politik të ndjerë të Hamasit, Ismail Haniyeh, kishte marrë azil dhe shtetësi në Mbretërinë e Bashkuar. Terroristi po planifikonte një sulm terrorist në lidhje me përvjetorin e masakrës së 7 tetorit. Ish-rojtari i Haniyeh ndihmoi në kontrabandimin e armëve për të kryer terrorin. The Spectator pyet me të drejtë: Kush në Departamentin e Jashtëm britanik miratoi këtë person?
Ish-ambasadori britanik Edmund Fitton-Brown këtë verë dha mesazhin e mëposhtëm: Diplomacia britanike është thellësisht e infiltruar nga fundamentalistët muslimanë. Para kësaj, u bë e ditur se policia britanike mbajti një seminar mbi rrezikun e islamofobisë së Nigel Farage. U ngritën gjithashtu pyetje nëse Nigel Farage duhej të arrestohej për dyshimin nëse të rinjtë myslimanë mund të integrohen në shoqërinë britanike. Seminari u drejtua nga një ish-polic, Abbas Najib, i cili tani drejton një organizatë bamirëse në Bradford, një qytet me emigrantë, Better Communities Bradford .
Në Berlin po hasin vështirësi për të rekrutuar policë të mjaftueshëm. Thjesht sepse shumë rekrutë nuk flasin gjermanisht, diçka që kreu i policisë federale të Gjermanisë, Barbara Slowik, e zbuloi: «40 përqind e kandidatëve nuk kaluan testin e gjuhës,» ka thënë ajo. Sot, 37 përqind e forcës policore në Berlin kanë prejardhje migrante, përqindja më e lartë në Gjermani. Dilema e policisë është kjo: Nuk duan të ulin standartet ndërkohë që kanë një nevojë të madhe për oficerë të rinj.
Kuota aktive
Güner Balci, i cili është përgjegjës për integrimin në lagjen Neukölln të Berlinit, zbuloi në një intervistë për Bild se „infiltimi islamist në Gjermani është kaq i gjerë saqë ekzistojnë projekte policore ku marrin pjesë islamistët“. Ky zbulim u quajt „Alarm islamist në kryeqytet“. Infiltimi ndodh në rrugët gjermane, në shkolla dhe në të gjithë lagjet. Në një podcast, Balci foli për myslimanët e mitur që detyrohen të hyjnë në martesë. Në kryeqytetin gjerman nuk është aspak e pazakontë që të negociohet për para gjaku mes familjeve në rast vrasjeje.
„Para gjaku shfaqen kur një familje vret një anëtar të një familjeje tjetër, qoftë me qëllim ose në një aksident trafiku. Pastaj zhvillohen negociata për të gjetur se si do të zgjidhet konflikti. Këto negociata nuk zhvillohen gjithmonë në gjykatë, por ndonjëherë pas dyerve të mbyllura. Dhe pastaj merret një ndërmjetës, një imam ose një gjykatës i quajtur për paqe (…)“
Në të njëjtin vend jeton ish-truproja i Osama bin Laden me mbështetje të siguruar nga shteti për jetesë.
Nëse shkojmë te sistemi gjyqësor në Berlin shohim të njëjtin model. Sërish bëhet fjalë për rekrutimin aktiv nga autoritetet për të pasqyruar përbërjen etnike të qytetit.
Gjykatësit dhe prokurorët duhet të pasqyrojnë këtë diversitet, thotë Bild. Kjo do të thotë se përparësi u jepet jo-perëndimorëve mbi bazën e kualifikimeve.
– Në Berlin, gjykatësit dhe prokurorët shpesh punësohen jo për bazë të kualifikimeve, por për origjinën e tyre. Dyzet për qind e atyre që ftohen për intervista pune janë persona me origjinë migrante, edhe nëse nuk kanë nota veçanërisht të mira në studimet juridike.
Në Angli janë arrestuar punonjës policie për mbështetje ndaj Hamas-it. Shoqata e policëve myslimanë në Mbretërinë e Bashkuar ka rënë në sy sepse kanë mbrojtur Hamas-in.
Të njëjtat modele në të gjithë Evropën Perëndimore
Në qytetin e dytë më të madh të Belgjikës, Antverpen, tani 25 për qind e policëve kanë rrënjë jashtë Evropës. Së shpejti, një nga terroristët që qëndronte pas sulmit të çmendur terrorist më 13 nëntor 2015 do të lirohet.
Që në vitin 2010, një studim në Francë vlerësonte se 20 për qind e policëve kishin origjinë nga immigrantët. Sa është ky numër tani, 16 vjet më vonë?
The Times nuk më habit aspak kur tregon – se islamistët kanë infiltruar policinë franceze. E njëjta gjë ndoshta ka ndodhur në Holandë, e cila ka një qëllim të hapur nga autoritetet policore që 35 për qind e policëve të kenë prejardhje nga immigrantët brenda pesë vjetësh. Holanda ka policë që refuzojnë të mbrojnë komunitetin hebre.
Qysh në vitin 2020, kryebashkiaku i Londrës, Sadiq Khan, tha se policia britanike duhej të rekrutonte 40 për qind oficerë të rinj nga minoritetet si pjesë e luftës kundër diskriminimit racor. Kjo ishte një përgjigje ndaj Black Lives Matter. Po çfarë ndodh me faktin që mbi 40 për qind e muslimanëve britanikë mbështesin ‘aspekte’ të ligjeve sharia?
Një vështrim vetëm përtej kufirit deri në Suedi tregon të njëjtin model. Aty janë parë rrjedhje masive informacioni nga policia tek anëtarët e bandave me të cilët kishin marrëdhënie seksuale. Në një raport të publikuar në 2024, Dagens Nyheter pretendonte se rrjedhjet përfshinin informacione për armiqtë e anëtarëve të bandave të përfshirë në këto marrëdhënie. Raporti pretendonte se në katër raste, rrjedhjet u pasuan nga sulme hakmarrëse, përfshirë vrasje. Sipas gazetës, të paktën 30 punonjës të policisë ishin konsideruar “rrezik për sigurinë” për arsye të ndryshme dhe ose kishin dhënë dorëheqjen ose ishin detyruar të largoheshin. U zbulua gjithashtu një model ku jo-perëndimorët në polici i nënshtroheshin presionit nga anëtarët kriminalë të familjes. Po ashtu, raportohet se këto grupime kanë shfrytëzuar dobësitë si borxhet e lojës ose përdorimin e drogës për të manipuluar rojet dhe stafin që t’u japin informacione.
Rrënimi po vije – ose rezistenca
„Një ditë do të zgjohesh pa një atdhe,“ shkroi kohët e fundit shkrimtari dhe gazetari Lars Hedegaard në Facebook.
Njerëzit janë krijesa që kapen pas një gjendjeje më shumë apo më pak të trilluar normaliteti deri ditën që zgjohen dhe duhet të pranojnë se bota e vjetër është zhdukur nën këmbët e tyre. Ata kuptojnë me tmerr se rendi social që e marrin për të mirëqenë është shpërbërë dhe është zëvendësuar me një realitet politik krejtësisht të ndryshëm. Një shtet pa një demokraci funksionale, pa një shtet ligjor dhe pa një forcë policore që mund ose do t’i mbrojë ata nga keqbërësit.
Ndjenja e pasigurisë vjen fshehurazi. Hapat e vegjël që bëhen një rrugë e re e kalur. «Pak njerëz e kuptojnë se sa shpejt mund të ndodhë kjo. Vëren që është bërë e pasigurt të ecësh në rrugë pas errësirës, dëgjon se të huajt kulturorë janë të tepërt në statistikat kriminale dhe janë një barrë për shoqërinë. Ndihesh se nuk mund të shprehësh më mendimin tënd të pacënuar sepse gjithnjë duhet të kesh frikë të biesh në grackën e mediave aktiviste, politikanëve, policisë dhe sistemit gjyqësor. Një industri e tërë mashtruesish dhe avokatësh ka dalë në pah, që presin për të fituar pak para duke denoncuar bashkëqytetarët e tyre për të shprehur mendime të gabuara. Prokuroria është tepër e gatshme t’i çojë arrogantët në gjykatë, dhe në mediat, që gjithashtu i janë bashkuar policisë së re morale muhamedaniste, nuk ka ndihmë nëse ke kaluar limitet që janë vendosur nga falanga islamo-socialiste», vazhdon Hedegaard.
Procesi i ngathët mund të përfundojë në një revolucion. Më shumë e më shumë e njëjtës gjë nga politika, dhe papritmas kemi një shoqëri tërësisht të re ku siguria normale është zhdukur. Ashtu si kur rrugët e Oslo-s në kohën tonë të re dekorohen për Ramazan nga politikanë të gëzuar. Çfarë është hapi tjetër, pyet njeri. Sepse padyshim do të ketë më shumë nga e njëjta përshtatje ndaj islamit?
Ata menduan – pa u bazuar në fakte
Hedegaard mendon se loja është e humbur në Angli, Francë, Gjermani dhe Suedi. Shtetet kombëtare kanë hyrë në “shkërmoqje”, thotë ai. Rrugët i përkasin tani luftëtarëve marksistë të Palestinës dhe myslimanëve agresivë dhe të gatshëm për dhunë, të cilët po i shohim tani në rrugët e Francës: “Në letër do të ketë ende një forcë rendi, dhe shteti do të bëjë pretendimin për një monopol mbi dhunën – duke ditur mirë se nuk ka forcën për të mposhtur sfiduesit e tij.”
Politikanët, akademikët dhe mediat besonin se gjithçka do të rregullohej me kohën. Në fund, të gjithë do të asimiloheshin në vlerat tona perëndimore të lirisë. Pra, ku do të përfundojë kjo tani?
Ose në nënshtrim përballë gjysmëhënës, ose “rezistencë e armatosur”, parashikon Hedegaard, një parashikim kundër të cilit është e vështirë të kundërshtohet me fakte. Sepse islami është Islam, ashtu siç ka funksionuar për 1.400 vjet: luftë kundër atyre që nuk besojnë në Muhamed dhe librin e tij.
Foto kryesore: HRS
Statistikat bazohen në artikullin e Guy Millière.
Europas sikkerhetsrisiko er nå av en annen verden – bokstavelig talt | Human Rights Service
