Prof. Dr. Sabri Tahiri, Gjilan
Në momente të caktuara historike, shtetet përballen me dilema që shkojnë përtej debatit të zakonshëm politik. Ato lidhen me drejtimin strategjik të vendit dhe me figurat që kanë përvojën, guximin dhe vizionin për ta udhëhequr atë në kohë të vështira.
Një dilemë e tillë mund të shtrohet edhe për të ardhmen politike të Hashim Thaçit nëse ai kthehet i lirë nga procesi në Dhomat e Specializuara të Kosovës në Hagë. Siç dihet mandati i tij si president i Kosovës u ndërpre në rrethana të jashtëzakonshme kur ai dha dorëheqje për t’u përballur me drejtësinë.
Ky veprim u interpretua nga shumëkush si një akt përgjegjësie institucionale, me qëllim që shteti të mos përballej me një krizë kushtetuese, në ndërkohë që udhëheqësit aktual për interese të ngushta partiake dhe inate mes vete po krijojnë tash e një vit pandërpre kriza institucionale dhe kushtetuese.
Nëse procesi përfundon me lirimin e tij, një pjesë e opinionit publik mund ta shohë rikthimin e tij në politikë si një formë të rivendosjes së balancës dhe të drejtësisë politike. Përkrahësit e tij theksojnë se përvoja e gjatë politike e Hashim Thaçit është e lidhur ngushtë me momentet kyçe të historisë moderne të Kosovës.
Nga roli i tij në periudhën e luftës, në Konferencën e Rambujesë e deri te proceset diplomatike që çuan në shpalljen e pavarësisë, ai ka qenë pjesë e vendimeve që formësuan shtetin e ri. Një nga aspektet që përmendet shpesh është edhe aftësia e tij për të ndërtuar marrëdhënie të forta me partnerët ndërkombëtarë, veçanërisht me Shtetet e Bashkuara të Amerikës dhe aleatët perëndimorë. Në një kohë kur sfidat gjeopolitike po shtohen dhe stabiliteti rajonal kërkon diplomaci të kujdesshme, përvoja në komunikimin me aleatët strategjikë mund të konsiderohet një aset i rëndësishëm për çdo udhëheqës të Kosovës.
Po ashtu, skena politike e brendshme në Kosovë ka kaluar shpesh nëpër periudha polarizimi dhe ngërçi institucional. Në situata të tilla, disa analistë më të kujdesshëm argumentojnë se figurat politike me përvojë të gjatë në negociata dhe në ndërtimin e konsensusit mund të luajnë rol në uljen e tensioneve dhe në rikthimin e stabilitetit institucional. Pesë vitet e kaluara në paraburgim në Hagë mund të kenë shërbyer edhe si një periudhë reflektimi për vetë figurën politike të Hashim Thaçit.
Historia politike njeh raste kur liderë që kanë kaluar periudha të vështira personale janë rikthyer në jetën publike me një perspektivë më të thellë dhe me një ndjenjë më të madhe përgjegjësie ndaj vendit të tyre.
Megjithatë, në një shoqëri demokratike vendimi përfundimtar nuk i takon as analistëve, as politikanëve dhe as historisë personale të një lideri.
Ai i takon qytetarëve. Nëse Hashim Thaçi kthehet i lirë dhe vendos të rikthehet në politikë, qytetarët e Kosova do të jenë ata që do të vendosin nëse ai duhet të ketë sërish një rol udhëheqës në institucionet e shtetit.
Demokracia, në fund të fundit, është pikërisht kjo: e drejta e popullit për të vendosur se kush do ta udhëheqë vendin në kohë sfidash dhe shpresash.
Nëse koha do ta kërkojë apo jo rikthimin e një lideri të provuar, kjo mbetet një pyetje që vetëm vota e qytetarëve mund ta jep përgjigjen meritore.
Me 16 mars 2026
