Lirim Gashi, Prishtinë
***
Mendoj se ia vlen të merret të paktën parasysh nisma franko-gjermane e mbështetur nga Uashingtoni.
Sepse në momentin që do të njihemi nga pesë shtetet që nuk na kanë njohur, njohja e Serbisë do të bëhet krejtësisht e parëndësishme, aq më tepër që kjo iniciativë e ndalon shprehimisht Serbinë që të lobojë kundër anëtarësimit të Kosovës në organizatat më të rëndësishme ndërkombëtare.
E vetmja gjë që më shqetëson është se pse Serbisë, si agresore, i ofrohen kaq shumë ndihma ekonomike dhe privilegje shtesë, por unë nuk kam një shkop magjik për të ndryshuar faktin se ish-pushtetarët tanë të pasluftës grabitën, sabotuan dhe dobësuan popullin dhe shtetin e tyre për njëzet vjet me radhë, gjë që rezultoi me dobësimin e pozitës negociuese të Kosovës në Bruksel.
Prandaj duhet ta kuptojmë si çmim që paguajmë sepse ishim armiq të vetvetes.
Në anën tjetër, Qeveria jonë duhet të insistojë që Kosova, si viktimë e agresionit serb, të marrë nga BE-ja dhe SHBA-ja ndihma dhe lehtësime proporcionalisht të ngjashme me ato të Serbisë.
Në fakt, kjo do të ishte një kërkesë shumë e drejtë dhe legjitime.
Nuk duhet të harrojmë një gjë:
Sa më shumë që dobësohet Rusia, aq më shumë luani i rremë Serbia do të mbetet pa dhëmbë dhe fuqia e saj për të kontrolluar llojin e Asociacionit që është në përputhje me kushtetutën tonë do të jetë gjithnjë e më e vogël.
Dhe së fundi, duhet të theksohet shprehimisht në marrëveshje dhe të garantohet nga faktori ndërkombëtar, që ky Asociacion nuk guxon të shndërrohet kurrë në një subjekt më të lartë politik dhe territorial të ngjashëm me Republikën Srpska në Bosnje dhe Hercegovinë.
