Shkruen e knon: Lirim Patrioti
____
Ëndërrova se isha bërë kryetar i LDK-së — jo për pushtet e për lavdi,
por si një zjarrfikës gjenial që përpiqej ta shpëtonte shtëpinë politike të Rugovës nga gjashtë zjarrvënësit e saj të zi.
Ata ia vinin zjarrin orendive, e pastaj fillonin të bërtisnin:
„Zjarr! Na ndihmo!“
Ndërsa kur unë vrapoja me zorrën dhe ujin, më thoshin:
„Mos na pengo!“
Unë përpiqesha ta shuaja zjarrin dhe të shpëtoja gjithçka që kishte mbetur ende e padëmtuar në atë shtëpi. Ndërsa ata e quanin djegien „reformë“, kurse tymin „demokraci“.
Dhe këtu filloi tragjikomedia e vërtetë — me një logjikë aq absurde, saqë do t’ia kishte zili edhe Nasradini vet :
gjashtë zjarrvënësit i mbanin shkrepësat e ndezura në duar, ndërsa mua, zjarrfikësit që kisha ardhur shtëpinë për ta shpëtuar, më thoshin:
„Kërko leje nga Vjosa Osmani-Sadriu, ujin mbi zjarr për ta lëshuar.“
Dhe, pasi Vjosa nuk ma ktheu përgjigjen, e thirra në ndihmë Halil Gecin.
Por ai më tha:
„Këtë shtëpi nuk mund ta shpëtojë më as Zoti. Prandaj — futja kastravecin!“
Hahahaha.
