Lirim Gashi, Prishtinë
____
Nëse udhëheqja e PDK-së do të ndiente vërtet dhimbje për Hashim Thaçin, Kadri Veselin, Jakup Krasniqin dhe Rexhep Selimin, para së gjithash do të duhej t’i rendiste në mënyrë logjike prioritetet e veta politike dhe juridike.
Sepse këtu po përzihen dy çështje që, nga pikëpamja juridike, nuk janë e njëjta gjë: ligji është një çështje, ndërsa aktgjykimi konkret gjyqësor është një çështje krejt tjetër.
Ndryshimi ose shfuqizimi i ligjit që rregullon veprimtarinë e Dhomave të Specializuara është çështje e pushtetit legjislativ dhe e rendit juridik për të ardhmen. Me këtë ndryshohet ose shfuqizohet kuadri juridik mbi bazën e të cilit funksionon një institucion.
Aktgjykimi, ndërkaq, është një vendim konkret gjyqësor. Ai nuk e humb automatikisht fuqinë juridike vetëm pse një ligj është ndryshuar ose shfuqizuar. Kundër një aktgjykimi konkret ekzistojnë mjetet përkatëse juridike, procedurat përkatëse dhe afatet e përcaktuara me ligj. Këto afate nuk pezullohen vetëm pse një parti politike vendos të zhvillojë një fushatë zgjedhore për ndryshimin ose shfuqizimin e një ligji.
Pikërisht këtë duhet t’ua shpjegojë PDK-ja qytetarëve:
Çfarë synon të arrijë juridikisht me ndryshimin ose shfuqizimin e ligjit dhe çfarë synon të arrijë përmes ushtrimit të mjeteve juridike kundër aktgjykimeve konkrete?
Sepse njëra nuk mund të zëvendësojë tjetrën.
Edhe roli i Presidentit duhet të shihet brenda së njëjtës logjikë juridike dhe jo të keqpërdoret si argument absolut politik.
Sipas nenit 80 të Kushtetutës së Kosovës, një ligj i miratuar nga Kuvendi i nënshtrohet procedurës së shpalljes së përcaktuar me Kushtetutë. Presidenti mund ta kthejë ligjin një herë në Kuvend për rishqyrtim, brenda tetë ditësh. Nëse Presidenti nuk merr vendim brenda këtij afati, ligji konsiderohet i shpallur. Nëse Kuvendi e miraton përsëri ligjin e kthyer me shumicën e kërkuar, edhe atëherë konsiderohet i shpallur.
Prandaj, nga pikëpamja juridike, nuk është e saktë të thuhet se pa Presidentin e shtetit një ligj i tillë është automatikisht i pamundur.
Por pikërisht këtu shtrohet pyetja më e rëndësishme:
Pse PDK-ja nuk e përqendron vëmendjen e saj te ajo që është juridikisht urgjente për katër njerëzit për të cilët pretendon se po lufton?
Pyetjet janë të thjeshta:
Cilat hapa konkretë juridikë i ka ndërmarrë PDK-ja për t’i mbështetur mbrojtjet e Thaçit, Veselit, Krasniqit dhe Selimit në ushtrimin e mjeteve të tyre juridike?
Çfarë ka bërë konkretisht për t’u siguruar atyre që të mos humbet asnjë afat i përcaktuar me ligj për ushtrimin e një mjeti juridik?
Çfarë efekti konkret juridik pret PDK-ja nga ndryshimi ose shfuqizimi i ligjit në raport me aktgjykimet konkrete që tashmë janë nxjerrë?
Pse PDK-ja po përpiqet ta krijojë përshtypjen se Albin Kurti është pengesa kryesore juridike, kur aktgjykimet konkrete kundërshtohen përmes mjeteve përkatëse juridike dhe brenda procedurave gjyqësore të përcaktuara me ligj?
Dhe pyetja më e thjeshtë nga të gjitha:
Nëse kjo çështje është vërtet kaq urgjente për PDK-në, pse fushata e saj zgjedhore kundër Kurtit dëgjohet më shumë sesa veprimet konkrete juridike për mbrojtjen e të drejtave të Thaçit, Veselit, Krasniqit dhe Selimit?
Apo vërtet besoni se krerët e PDK-së janë aq naivë sa të mos e dinë se afatet e përcaktuara me ligj nuk i presin kalkulimet e tyre partiake?
Nëse PDK-ja vërtet konsideron se aktgjykimet kundër tyre janë të padrejta, atëherë energjia e saj duhet të përqendrohet te mbështetja e mbrojtjeve, respektimi i afateve të përcaktuara me ligj dhe shfrytëzimi i të gjitha mjeteve juridike që i ka në dispozicion.
Ligji mund të ndryshohet ose të shfuqizohet. Aktgjykimi, ndërkaq, mund të kundërshtohet vetëm përmes mjetit juridik përkatës.
Kaq i thjeshtë është ky dallim juridik.
Dhe pikërisht për këtë arsye është e vështirë të kuptohet pse PDK-ja vazhdon ta paraqesë njërën si zëvendësim për tjetrën.
Prandaj, strategjia e saj ngjan më shumë me një kalkulim politik sesa me një strategji serioze juridike. Sepse, në vend që të flasë për afate të përcaktuara me ligj, për mjete juridike dhe për procedura konkrete gjyqësore, ajo përpiqet ta zhvendosë të gjithë debatin te një fajtor politik me emrin, Albin Kurti.
Por qytetarët nuk janë të detyruar ta pranojnë këtë përmbysje të logjikës politike, juridike, etike dhe morale.
Ligji nuk është aktgjykim. Shfuqizimi i ligjit nuk është ankesë. Ndërsa fushata politike nuk është mjet juridik.
Nëse Thaçi, Veseli, Krasniqi dhe Selimi janë vërtet kaq të rëndësishëm për PDK-në, atëherë le të tregojnë krerët e saj se çfarë kanë bërë konkretisht për ta.
Jo çfarë kanë thënë.
Jo kë e kanë akuzuar.
Por çfarë kanë bërë.
Sepse ai që ndërmerr hapa konkretë juridikë mund t’i tregojë veprimet e veta. Ai që nuk ka çfarë të tregojë, zakonisht e drejton gishtin nga dikush tjetër.
Në fund, qytetarët e Kosovës do të vendosin vetë se kush po lufton vërtet për këta njerëz dhe kush po e keqpërdor fatin e tyre si instrument politik.
Ndërsa ti, Lirim Mehmetaj, mund të lehësh tërë ditën si qen.
Por problemi nuk zgjidhet me zhurmën e lehjes.
Problemi është se as lehja më e zhurmshme nuk mund ta fshehë hipokrizinë dhe cinizmin tënd politik
