Nga Sak Muji, Rugovë
____
Autori është i përndjekur politik (1981)
Kosova nuk u plagos vetëm nga Serbia. Ajo u dëmtua rëndë edhe nga politika e brendshme, nga pazaret e pushtetit dhe nga marrëveshje që shumë qytetarë i kanë përjetuar si të dëmshme për shtetin dhe interesin kombëtar.
Për vite me radhë, politika e vjetër, e mishëruar te boshtet e pushtetit të djeshëm, u soll jo si ndërtuese e shtetit, por si administruese e interesave të veta. Në vend të lustracionit, drejtësisë dhe largimit të mendësisë së vjetër, ne pamë riciklim pushteti, kapje institucionesh dhe heshtje të qëllimshme përballë vendimeve të rënda.
Shumë qytetarë i mbajnë mend si të dëmshme këto pika:
• demarkacionin me Malin e Zi
• trajtimin e çështjes së manastireve dhe privilegjeve të Kishës Ortodokse Serbe
• marrëveshjet e vitit 2013
• marrëveshjet e vitit 2015
• zbutjen e gjuhës për krimet serbe dhe shmangien e fjalës gjenocid në procese ndërkombëtare
• idenë e shkëmbimit apo korrigjimit të territoreve
• projektin Open Balkan, të lidhur me Vuçiqin dhe Edi Ramën
• dhe sot, sipas bindjes së shumëkujt, edhe veprime që po e thellojnë krizën institucionale
Populli e pa se këto procese nuk u shitën si sakrificë për shtetin, por si “mençuri politike”, ndërsa në terren lanë dyshim, pakënaqësi dhe mosbesim të madh.
Kur një pushtet nënshkruan shumë dhe mbron pak, atëherë populli nis të kuptojë se tavolina e negociatave po përdoret më shumë për rehati pushteti sesa për dinjitet shtetëror.
Pastaj erdhi edhe faza më e errët: demonizimi i kundërshtarit politik.
Kur nuk mundën ta ndalin Lëvizjen Vetëvendosje me votë, u provua me etiketime, me procese, me studio televizive, me portale, me analistë të gatshëm dhe me një klimë të tërë linçimi publik. Kulmi i kësaj fryme ishte narrativa e ashtuquajtur “Syri i Popullit”, që u përdor në opinion si mjegull politike për të hedhur hije mbi emra si Albin Kurti dhe Glauk Konjufca, pa u provuar lidhje të tilla në gjykatë.
Kjo ishte metoda e vjetër:
nëse nuk e mund kundërshtarin me argument, njollose;
nëse nuk e ndal me votë, bllokoje;
nëse nuk e rrëzon politikisht, shpalle rrezik.
Por populli nuk është aq i verbër sa mendojnë klanet.
Sa më shumë u sulmua Vetëvendosja, aq më shumë u kuptua se frika e vërtetë e sistemit të vjetër ishte pikërisht një lëvizje që doli nga zemra e popullit të revoltuar. Një lëvizje që nuk doli nga pazaret e natës, por nga kërkesa për drejtësi, ligj dhe shtet real.
Kjo është tragjedia e Kosovës së pas vitit 2008:
kemi pasur liri pa lustracion,
shtet pa drejtësi të plotë,
institucione pa pastrim të vërtetë nga mendësia e vjetër.
Dhe kështu, shumë nga ish të përndjekurit politikë e panë me dhimbje se si ish mjeshtrit e sistemit, ose trashëgimtarët e tyre politikë, vazhduan të enden nëpër studio, shërbime, borde, administratë e media, ndërsa ata që kishin vuajtur për lirinë mbetën në hije.
Megjithatë, koha ka treguar një gjë:
vullneti i popullit mund të vonohet, por nuk zhduket.
Dhe sa herë që klanet përpiqen ta mbytin me marrëveshje të dëmshme, me bllokada, me shpifje apo me skenarë të kurdisur, ai rikthehet më i fortë.
Epilog / Kushtrim
Kosova nuk u çlirua për pazare, për heshtje e për marrëveshje të dëmshme; ajo u çlirua që shteti t’i takojë popullit, jo klaneve.
Sak Muji
smuji’26
