Pas pesëqind vitesh në Studenicë të Burimit (Istogut), u mbajt mesha e parë pranë themelit të Kishës së lashtë katolike…!

Me një ndjesi të thellë historike dhe shpirtërore, besimtarë shqiptarë katolikë u mblodhën për herë të parë pas 5 shekujsh në vendin e shenjtë të Kishës katolike të Studenicës, në komunën e Burimit (Ibrit të Poshtëm), për të kremtuar meshën pranë themeleve të lashta të kësaj kishe, e ndërtuar qysh në shekullin IV të erës sonë.

Kjo kishë është një prej objekteve më të hershme të krishterimit në trojet iliro-shqiptare, dëshmi e trashëgimisë sonë shpirtërore e kombëtare, që paraardhësit tanë e kishin ngritur në themele të forta, si pjesë e identitetit evropian dhe autokton të kësaj toke.

Për fat të keq, këto themele ndodhen ende nën uzurpim dhe administrim të padrejtë nga strukturat serbe, të cilat për dekada me radhë kanë fshirë, shtrembëruar ose mohuar gjurmët dhe identitetin e vërtetë të këtij vendi të shenjtë.

Kthimi i meshës pranë këtyre themeleve është një akt simbolik, por i fuqishëm: është rikthimi i frymës, kujtesës dhe të drejtës sonë legjitime për të çuar lutjen tonë te Zoti, aty ku e kanë bërë edhe të parët tanë, shumë shekuj më parë.

Është një hap i vogël drejt rikthimit të dinjitetit kombëtar dhe shpirtëror.

Ky moment është gjithashtu një thirrje për ndërgjegjësim dhe veprim: të kërkojmë nga institucionet tona, nga faktorët ndërkombëtarë, nga kisha katolike botërore dhe çdo zë të ndershëm, që të kontribuojnë në kthimin dhe ruajtjen e kësaj pasurie kulturore dhe fetare shqiptare, që padrejtësisht vazhdon të mbetet jashtë kujdesit të shtetit të Kosovës dhe jashtë qasjes së lirë të besimtarëve.

Është koha që t’i kërkojmë hapur institucioneve tona, Ministrisë së Kulturës dhe organeve kompetente që ta përfshijnë Kishën e Studenicës në listën e trashëgimisë kulturore të Kosovës?

Është momenti të kërkojmë ndërkombëtarisht kthimin dhe restaurimin e saj si pjesë e trashëgimisë së shqiptarëve autoktonë?

E kemi borxh ndaj paraardhësve tanë që të mos harrojmë, por edhe ndaj brezave të ardhshëm që të mos heqim dorë! Kthimi te rrënjët është kthim te vetvetja.