Sikur Machiavelli të rikthehej në jetë, e të kishte shancin të shihte se çfarë po ndodhë në skenën politike në Kosovë, jam e bindur se do e rishkruante “Princin”.
Pasi që ne vuajmë nga sindromi i harresës kolektive, çdo mashtrues pa asnjë trik magjie, ngjiten mbi besimin,andrrat dhe shpresat tona duke e na thithur energjinë dhe duke na ba viktima të mjerimit të tyre.
Shteti i Dardanisë është krijuar nga idealistët, luftëtaret dhe herojtë. Çdo dy dekada toka jonë ka qenë e shtruar me varre të reja, ndërsa pushtuesit veç që na e kanë shkatërru pragun e shpisë, s’na i kanë lanë as varret e stërgjyshërve…
Përderisa politikanët nuk kanë vizion, nuk kanë ide se ku do ishte e mira e përgjithshme, por çdoherë pushteti dhe ambicia personale nga Ç’kapja në Kapje dhe nga mungesa e përgjegjësisë e kanë sjellur një klimë toksike deri në vlla vrasje.
Sot askush nuk mendon për shtetin,të gjithë mendojnë për pushtetin dhe aty ku luhen kartat për një pushtet absolut ka rrezik të vdekjes së demokracisë.
Në kohën e një rreziku global po të kishte një klasë të përgjegjshme politike, shteti nuk do të lihej pa institucione funksionale.
Kuvendi i Kosovës është shndërruar në një cirk, me vite nuk flitet një fjalë e mirë,por rrugaqëria është shndërruar në “standard”përkufizues për ata që marrin paga nga taskat e popullit,që thirren në emrin e popullit por nuk mendojnë për popull.
Nuk na e falë as Zoti, nëse ky shtet që u ngrit si Feniksi nga hiri i tij, do humbet nga shkaku i budallakisë…
