Protestat që po zhvillohen në Shqipëri, të nisura gjoja për mbrojtjen e Zvërnecit dhe Zazanit, kanë evoluar shpejt në një fushatë të përgjithshme kundër establishmentit politik. Në parim, protestat janë legjitime. Është e drejtë dhe e nevojshme të kërkohet transparencë, llogaridhënie dhe mbrojtje e mjedisit. Është legjitime të protestosh për ambientin. Por është thellësisht e dëmshme dhe irracionale të ndalesh zhvillimin ekonomik të vendit në emër të një ambientalizmi ekstrem që shndërrohet në pengesë për progres.
Problemi real nuk është protesta në vetvete, por keqpërdorimi sistematik që po i bëhet asaj. Pamjet që dalin nga sheshet janë alarmante: femra me hixhab dhe simbole islame, burra me mjekra të gjata, madje edhe murgesha katolike që bëjnë shfaqje të koordinuara. Kjo nuk është një rastësi kulturore – është një strategji e qartë për të injektuar fenë në arenën politike. Agjenda islamike po shfrytëzon pakënaqësinë legjitime të qytetarëve për të futur në skenë diçka shumë më të rrezikshme: ndarjen fetare dhe kthimin prapa të Shqipërisë.
Është e vërtetë që shqiptarët kanë nevojë për një lëvizje politike të re që të zëvendësojë establishmentin aktual të dështuar. Ambicia për ndryshim politik është legjitime. Por nuk është legjitime të përdoret kjo protestë për të legjitimuar ideologji fetare. Nuk është legjitime të futësh kërkesa antikombëtare nën maskën e ambientalizmit. Nuk është legjitime të ndalosh zhvillimin e Shqipërisë, integrimin europian dhe mirëqenien e brezat të ardhshëm. Dhe mbi të gjitha, nuk është legjitime të ndash shqiptarët në muslimanë e të krishterë.
Shqiptarët historikisht janë identifikuar me gjuhën, kulturën, zakonet dhe kombin – jo me besimin fetar. Identiteti kombëtar shqiptar u ndërtua pikërisht mbi këtë parim laik: feja është çështje private, ndërsa kombi është çështje publike. Tendenca për të vënë fenë në plan të parë si element identitar kryesor është një fatkeqësi që fatkeqësisht është konsoliduar në Maqedoninë e Veriut dhe po përpiqet me ngulm në Kosovë nga Bashkësia Islame (BIK) dhe rrjetet islamiste.
BIK-u dhe bashkësitë e ngjashme islame nuk kanë problem nëse pagëzohen dhjetëra mijë shqiptarë. Qëllimi i tyre final nuk është feja personale apo shpëtimi i shpirtrave – është ndarja e shqiptarve në muslimanë dhe të krishterë, muslimanë e të “tjerë”. Kjo është strategji klasike e Vëllazërisë Islame e armiqëve të shqiptarve dhe aktorëve të huaj që e shohin Shqipërinë si terren fertile për influencë, jo si shtet laik modern europian.
Në protestat aktuale, me shfaqjen e hixhabeve, mjekrave dhe simboleve fetare – madje edhe me prani simbolike të murgeshave – po zbatohet hapur ky plan. Armiqte e Shqipërisë po gëzohen duke e parë energjinë qytetare të kthehet në mjet për copëtimin fetar të kombit.
Shqipëria ka nevojë urgjente për transparencë dhe mbrojtje mjedisi, por jo me çmimin e zhvillimit. Ka nevojë për opozitë të fortë politike, por jo për opozitë fetare të maskuar. Ka nevojë për ndryshim, por jo për kthim në kohëra të errëta ku feja sundon mbi arsyen dhe unitetin kombëtar.
Opinionit shqiptar i duhet të hapë sytë. Mos lejoni që pakënaqësia legjitime të rrëmbehet nga agjenda që rrezikojnë të ardhmen e vendit. Shqiptarët janë një komb i vetëm. Kush përpiqet të na ndajë në baza fetare, nuk po lufton për Shqipërinë – po punon kundër saj.
Uniteti kombëtar mbi gjuhën dhe kulturën është arma jonë më e fortë. Çdo gjë tjetër është kurth.
