Artikulli i autorit Shqiptar Shaljani trajton një çështje me rëndësi të veçantë për studimet mbi identitetin kulturor shqiptar dhe për dinamikat sociopolitike të shoqërisë sonë bashkëkohore. Diskursi i tij nxjerr në pah tensionin midis traditës vendore dhe ndikimeve të ideologjive të importuara, të cilat, në rrethana të caktuara, shfaqen si forma të politizimit të fesë.
Autori argumenton se përdorimi i shamisë, në kontekste të caktuara shoqërore, nuk është thjesht shprehje individuale besimi, por shpesh rezultat i presioneve strukturore — ekonomikë, familjarë dhe komunitarë. Ky vlerësim është i rëndësishëm, sepse zhvendos fokusin nga individi te mekanizmat që prodhojnë varësi, ndikim dhe kontroll social.
Po ashtu, artikulli identificon aktorë të interesuar që përfitojnë nga interpretime ideologjizuese të fesë, duke krijuar narrativa të reja identitare që bien ndesh me traditën kulturore shqiptare. Këto tendenca, të mbështetura shpesh nga rrjete transnacionale, paraqesin rrezik për erozionin e kohezionit kulturor dhe për deformimin e trashëgimisë sonë etnokulturore.
Në këtë prizëm, thirrja e autorit nuk është kundër fesë si praktikë shpirtërore, por një apel i argumentuar për ruajtjen e identitetit kulturor dhe për reflektim ndaj proceseve të huazimit ideologjik. Shqiptarët, si popull me traditë të konsoliduar të harmonisë fetare dhe të hapjes kulturore, duhet të jenë veçanërisht të vetëdijshëm për rreziqet që burojnë nga instrumentalizimi i fesë për qëllime politike e kulturore.
Artikulli sjell një kontribut të vlefshëm në debatin publik, duke e rikthyer vëmendjen te nevoja për studime të thelluara sociologjike dhe antropologjike mbi ndryshimet kulturore në shoqëritë shqiptare pas luftës. Ky është një reflektim i matur dhe i argumentuar, që ndihmon në mirëkuptimin e proceseve transformuese dhe në mbrojtjen e trashëgimisë sonë kulturore.
Pergezoj Zojen Nexhmije Mehmetaj per kete shkrim per mbrojtjen për ruajtjen e identitetit kulturor SHQIPTAR dhe për reflektim ndaj proceseve të huazimit ideologjik ANTISHQIPTAR.
E respektuara znj Nexhmije Mehmetaj!
Revista DRINI.us, Kryeredaktori Bajram Gjergj Kabashi, publikon shkrime të publicistëve të mirëfillët, që zgjojnë kërsherinë për KOMENT.
Lexova shkrimin e juaj me kujdes, ndaj po jap këtë koment: z Shqiptar Shaljani ka qenë “musliman” me emrin Ahmet Musa, ndersa është KONVERTUA në të krishter -“katolik”. Në RD ka bërë disa shkrime në të cilat kërkon ndertimin e një kishe katolike në fshatin Bajgorë të Shalës (Mitrovicë). Për ndertim i nevojitet LEJA E NDERTIMIT, projekti etj. të cilat i “lëshon – lejon” Komuna e Mitroviës…
*
Pak histori:
Me të këthyer nga Turqia në Krujë, Gjergjf Kastritoi -SKËNDERBEU, në vitin 1443 KA NGRITË FLAMURIN E KASTRIOTËVE dhe pastaj i ka tubuar krenet e Fiseve Shqiptare dhe ju ka thënë:
TASH PO I LIDHIM DUER E GISHTA,
E PO I BRAKTISIM XHAMIA E KISHA
…
Edhe një shënim: 426 vjet më vonë Vaso Pasha ka thënë:
MOS T’E SHIKJOJNË KISHA E XHAMIA,
FÉJA E SHQIPTARIT ASHT SHQIPTARIA!
Respekt,
për juve, dhe
për Bajram Gjergj Kabashin
Ne kohen kur ishte gjalle Gjergj Kastrioti kishte vetem Kisha dhe Katedrale dhe nuk kishte xhamia, sepse i gjithe populli shqiptar ishte kristjan.
Heroi i popullit shqiptar Gjergj Kastrioti ( i quejtun Skenderbe nga turqit e jo shqiptart) mblodhi me 4 Mars 1444 te gjithe princat shqiptar ne KATEDRALEN (KATOLIKE) E SHEN KOLLIT NE LEZHE.
Kjo lidhje historike u quejt “Besëlidhja e Lezhës e 2 marsit të vitit 1444”. Ne kete Beslidhje te gjithe princat shqiptar lidhen besen per me luftu me te gjitha forcat pushtuesin turk-osman.
Ne internet gjinden shume shkrime nga te gjitha trevat shqiptare, te cilat japin hollesine rreth kesaj BESLIDHJE SHQIPTARE.
Prandej i sugjeroj Ismet B. Hasanit, qe te lexojne pak historine e shqiptarve para se te bajne pohime te tilla false rreth demek thanjeve te Gjergj Kastriotit – Skenderbeut: “PO I BRAKTISIM XHAMIA E KISHA”.
z. Paul!
Unë quhem Ismet M. Hasani e jo Ismet B. Hasani – si e shkruan ti.
Unë nuk jam historian, jam magjister i shkencave ekonomike, por kam lexuar shumë historinë e popullit shqiptar dhe flas e shkruaj me fakte historike, autentike, burimore dhe të vërteta. Fort mirë e njoh Figurën e Skënderbeut dhe historiatin e tij, nga se kam lexuar libra edhe të historiantëve shqiptar’e edhe “TË HUAJ; edhe Barletin…e njoh mirë Shqipen, Serbishtën, Kroatishtën, Boshnjakishtën, Anglishtën dhe Frengjishtën. Kam lexuar Biblën dhe KUR’ANIN dhe kam të botuara (deri tash) 12 libra, njëra nga të cilat i është kushtuar At’ Gjergj Fishtës dhe një kushtuar Imzot Nikollë Kaçorrit, etj. Kam shumë shokë e miq’ të krishterë-katolik, por ti dallon nga miqt e mi katolik (fatkeqsisht).
Kur Perandoria Rromake e kanë gozhduar Jezu Krishtin, ky *asht lutur: O Zot, fali këta se nuk dijnë!” Edhe unë lutëm për ty.
Dhe po e përfundoj komentin me këto mendime personale:
1. Respekto féné ténde! Mos urrej fénë e tjetrit!
2. Ndjenja e URREJTJËS është aq e madhe se që ATË QË URREN E BRÉNË, ndersa atë që urrehet JO!
3. Ma i miri shart /themel/ ashte me ia dijt hallin vetit!
Respekt,
për juve, dhe
për Bajram Gjergj Kabashin
PS!
Pa marrë parasysh “përplasjet” me komente, unë ende të konsideroj MIK dhe të jam shumë MIRËNJOHËS, tash për atëherë, kur m’i ke publikuar shkrimet dhe KOMENTET e mija në portalin tënd.
IMH