Ervina Toptani, Vjenë
Poezi
Kam frikë me t’dashtë n’dritë,
Andrrat e çiluna n’zemër teme
njerzia n’ag m’i ka shkelë,
Pat zbardhë dita …
Unë du me t’dashtë n’terr,
Me u lavjerrë përqafë n’ty n’natën pus,
Njashtu e di se askush s’ka me kuptu
me çka terri ma ngin shpirtin,
çka nata ushqen n’mu,
Ndeze n’shkreptimë t’synit tand nji xixë,
Njaq sa me m’kqyrë buzët,
N’terrin tem t’dashnisë,
s’vyen ma shumë dritë…
Lenjau ditën t’marrve për me u dashtë shpirt
