Luan Dibrani, Prishtinë
Sot, më 17 Shkurt 2026, çdo zemër shqiptare rreh me krenari dhe mall për atdheun. 18 vjet më parë, Kosova shpalli Pavarësinë e saj – një datë e shenjtë që simbolizon betejën shekullore të shqiptarëve për liri, dinjitet dhe vetëvendosje.
Kjo pavarësi nuk erdhi rastësisht. Ajo është fryt i gjakut, sakrificës dhe qëndresës së popullit shqiptar, nga periudha e pushtimit osman e deri tek lufta heroike e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës. Për shekuj, populli ynë u përball me persekutime, gjenocide dhe përpjekje për të fshirë identitetin kombëtar.
Çdo hap, çdo betejë, çdo gjak i derdhur ishte për të ruajtur flamurin kuqezi dhe gjuhën shqipe. UÇK-ja ishte e vetmja forcë që arriti t’i ndalojë ushtritë më të mëdha të rajonit dhe ta mbrojë popullin shqiptar nga shkatërrimi.
Ata nuk luftuan për ideologji, as për pushtet, as për fenë e dikujt – por për kombin, për liri dhe për të ardhmen e fëmijëve tanë. Ata janë emri i lirisë sonë, simbol i guximit dhe shembull i vendosmërisë që çdo shqiptar duhet ta mbajë si drejtues në shpirtin e tij.
Sot, kur kujtojmë sakrificën e tyre, duhet të kuptojmë: liria nuk është dhuratë, por detyrë për të ruajtur dinjitetin dhe unitetin e popullit, dhe çdo shqiptar ka përgjegjësinë të mbrojë këto vlera. Pas pavarësisë, sfida jonë nuk përfundoi. Në çdo hap të rrugës, Kosova ka pasur nevojë për unitet, për të qëndruar stoikë kundër së keqës dhe për të mos lejuar askënd të deformojë historinë ose të përdorë institucionet për interesa personale.
Kush përpiqet të nënçmojë ose të mohojë UÇK-në dhe sakrificën e saj, kush e përkëdhel Pavarësinë dhe flamurin kuqezi, le të dijë: ata nuk njohin gjakun e dëshmorëve, nuk kuptojnë çmimin e lirisë dhe nuk kanë vend në institucionet e këtij kombi.
Ne duhet të kujtojmë gjithashtu se liria jonë është pjesë e një rrugëtimi më të madh historik: ribashkimi i trojeve shqiptare dhe konsolidimi i kombit tonë në një vizion të përbashkët. Kjo është detyrë morale, vizion i shenjtë dhe trashëgimi që na bashkon të gjithë si një popull. Në këtë ditë të shenjtë, urime për çdo shqiptar – në Kosovë, Shqipëri, Maqedoni, Mal të Zi, diasporë – urime për ata që besuan, luftuan dhe ranë për këtë liri.
Urime për ata që nuk u dorëzuan, që mbajtën gjallë shpirtin e kombit dhe që ruajtën flamurin kuqezi mbi çdo vështirësi.
Le të kujtojmë çdo dëshmor, çdo luftëtar dhe çdo shqiptar që sakrifikoi për atdheun.
Le të nderojmë flamurin, gjuhën dhe tokën tonë me çdo gjest, çdo vendim dhe çdo mendim. Kosova nuk është vetëm një shtet – ajo është shpirti i kombit shqiptar, trashëgimia e të parëve dhe shpresa e të ardhmes.
Në këtë ditë, le të qëndrojmë të bashkuar dhe të reflektuar, duke përbuzur çdo armiqësi, çdo propagandë dhe çdo përpjekje për përçarje. Kush e mohon historinë dhe sakrificën, kush i përbuz ata që ranë për liri, le të dijë se zëri dhe vlera e kombit nuk mund të shuhet. Rroftë Kosova e lirë! Rroftë Kombi Shqiptar!
Lavdi dëshmorëve të lirisë! Zoti e bekoftë këtë popull dhe e ruajtë nga çdo tradhti dhe përçarje! Urime çdo shqiptari në këtë ditë të shenjtë, dhe që vizioni i ribashkimit kombëtar të bëhet një realitet i afërt dhe i drejtë.
