ARKIVI:
8 Mars 2026

Washingtoni dhe Brukseli ia kthejnë shpinën opozitës kosovare

Shkrime relevante

Nga marrëveshjet e dëmshme te bllokada kundër vullnetit të popullit

Nga Sak Muji, Rugovë ____ Autori është i përndjekur politik (1981) Kosova nuk u...

Një urim i veçant i shkupjanes Dijana Toska për 8 Marsin

Dijana Toska, gazetare, Shkup Urime 8 Marsi! Këto fjalë u kushtohen të gjitha...

28 vjet nga demostrata e madhe shqiptare në Vicenza të Italisë, e 21 marsit 1998

Nga: Gëzim Muçolli Kujtime për 28 vjetorin e demostratës së madhe shqiptare...

Rënja e “Monarkisë Osmani”!

Florim Zeqa Presidentja e Republikës së Kosovës Znj. Vjosa Osmani-Sadriu, në momentin...

Shpërndaj

Opozita që dikur lutej për ndihmë nga Grenell, sot nuk ka më as mbështetje, as drejtim
Një analizë e realitetit politik të Kosovës dhe përgjigjja e heshtur, por e qartë nga Perëndimi
Nga betejat për pushtet, në harresën ndërkombëtare
Për vite me radhë, një pjesë e opozitës kosovare investoi gjithë kapitalin e saj politik dhe diplomatik për ta rrëzuar Albin Kurtin nga pushteti, jo përmes votës qytetare, por përmes presioneve të jashtme. Në qendër të kësaj strategjie ishte Edi Rama dhe Richard Grenell – emisari i ish-presidentit Donald Trump – i përdorur si simbol i ndërhyrjes amerikane për të përmbysur vullnetin e popullit të Kosovës.
Por ku është sot Grenell? Jashtë çdo ndikimi në rajon, jashtë çdo procesi aktiv diplomatik. Dhe bashkë me të është zhdukur edhe shpresa e opozitës për ta përfituar pushtetin përmes dyerve të pasme. Sot ajo opozitë ka mbetur pa mbështetje, pa drejtim, pa vizion. Heshtja e Washingtonit nuk është rastësi – është refuzim. Një refuzim i qartë dhe i qëllimshëm ndaj një strukture politike që është konsumuar dhe diskredituar në sytë e Perëndimit.
Pse Perëndimi nuk i fton më në tryezë përfaqësuesit e opozitës kosovare?
Sepse ata nuk ofrojnë më as besim, as vizion, as partneritet serioz për ndërtimin e institucioneve demokratike. Qëndrimet e tyre të paqarta, përplasjet e brendshme dhe veprimet në kundërshtim me interesat e shtetit, i kanë bërë të padëshirueshëm në tryezat e Washingtonit dhe Brukselit.
Nëse SHBA-të apo BE-ja do të kishin ndonjë interes për të mbështetur opozitën në ndërtimin e institucioneve, ata do ta kishin bërë me kohë. Do t’i kishin ftuar në bisedime, do t’i kishin orientuar, apo të paktën do t’i inkurajonin për të bashkëpunuar për reformat. Por kjo nuk ka ndodhur, sepse ata tashmë e dinë mirë: kjo opozitë nuk është më partner i besueshëm. As në standard, as në qëllim, e as në integritet.
Shumë nga drejtuesit e saj janë nën hetime ose të dorëzuar në Hagë – për krime që shkojnë përtej luftës, deri te kapja e shtetit, korrupsioni dhe shitja e interesave kombëtare. E gjithë kjo ka ndërtuar një profil që Perëndimi nuk e duron më: profilin e politikanit të vjetër, të korruptuar, që për pushtet është i gatshëm të rrëzojë gjithçka – përfshirë shtetin e vet.
Skandali më i madh ka ndodhur kur opozita doli kundër anëtarësimit të Kosovës në BE
Një nga veprimet më skandaloze të kësaj opozite ka ndodhur kur përfaqësues të saj kanë dalë hapur kundër integrimit të Kosovës në Bashkimin Europian. Kjo nuk është më një supozim, por një fakt i dokumentuar në qarqet diplomatike në Bruksel. Këto figura kanë lobuar, pas dyerve të mbyllura, që Kosova të mos afrohet me BE-në, vetëm sepse një proces integrimi do të forconte pozitën e Qeverisë Kurti dhe do të dëmtonte shpresat e tyre për rikthim në pushtet.
Si mund të besohet një opozitë që punon kundër shtetit të vet? Që shkon në Evropë dhe kërkon të izolohet Kosova vetëm për inate politike? A nuk është kjo më e rrezikshme se çdo bllokadë që mund t’i bëjë Serbia?
Këto janë akte të rënda – jo vetëm politike, por kombëtare. Janë forma të tradhtisë që Perëndimi nuk i fal, sepse e kupton mirë kur dikush e saboton vendin e vet për përfitime personale.
Sot, përfundimisht qytetarët e Kosovës duhet ta kuptojnë qartë: që asnjë nga qendrat vendimmarrëse perëndimore – as në Washington, as në Bruksel – nuk beson më në këtë opozitë. Nuk besojnë më në LDK-n e futur në krizë identiteti, të larguar nga rruga rugoviane. Nuk besojnë as në PDK-n e lidhur me sistemin e vjetër të korrupsionit institucional.
Të dyja partitë janë jashtë orbitës perëndimore. Dhe bashkë me to, ka rënë edhe çdo shpresë për të qenë më faktor serioz në të ardhmen politike të Kosovës. Në vend që të reformohen, ata kanë zgjedhur rrugën e vetë-djegies, duke e nxjerrë veten nga loja.
Prandaj është koha për një orientim të ri. Për një zgjedhje të bazuar në vlera, jo në nostalgji. Kosova ka nevojë për stabilitet, për drejtësi, për aleanca të sinqerta dhe për përfaqësim të pastër në arenën ndërkombëtare. Dhe këtë nuk e sjellin ata që punojnë pas shpine – por ata që ndërtojnë përpara.
___
Prishtinë, 07 qershor 2025

K O M E N T E

SHKRUAJ NJË KOMENT

Ju lutem, shkruaj komentin tuaj!
Ju lutem, shkruaj emrin tuaj këtu