LETËR E HAPUR PËR ERMAL PANDURIN – “MODERATORIN” E NJË kastravecit KOZMIK- komik .
O Ermal Panduri,
A është ende ky emri yt i plotë apo ke ndërruar mbiemrin në “Hoxhenica Panduri-Igballaj”?
Se fjalori yt, mimika jote, dhe më së shumti buzëqeshja jote prej servili në orgazëm të ftohtë, e dëshmojnë qartë që nuk je më një gazetar – po një pajë me dyer të hapura për çdo fyerje që i bëhet shtetit tonë në emër të “llafit të lirë”.
Po flasim troç:
Si është e mundur, more “moderator”, që në emisionin tënd të turpit në TV Dukagjini – ky geto mediatik i zbrazëtisë – të lejohet që Baton Haxhiu dhe Lirim Mehmetaj ta shajnë me nënë kryeministrin e Republikës sonë, Albin Kurtin?!
Ta fyejnë Kosovën, këtë vend që mezi e mbajmë mbi shpatullat tona të përgjakura – ndërsa ti, Ermal i pambuluar me asnjë ndjenjë dinjiteti, tund kokën si klerik pa fe e pa komb.
Nuk është më debat, por maskaradë e drejtuar nga një xhelat i etikës kombëtare.
Në vend se të ndalesh e të kërkosh ndjesë publike për përçudnimin e fjalës së lirë, ti ke zgjedhur të kthesh studion në një bordello retorike, ku fjalët e ulëta janë valuta e vetme që pranohet.
Kjo skenë nuk i ndodh as në ndonjë qerthull të ndyrë të ndonjë nomadi analfabet, e jo më në një studio televizive që supozohet të formojë opinion.
Por me ty, Ermal, opinioni formohet vetëm në formë lakuriqësie mendore – sepse aty ku ti je drejtues, aty nuk ka as udhë, as drejtim – vetëm zbrazëti e qëllimshme në shërbim të kënaqësisë së tutorëve të tu mediatikë.
Dhe ti qesh… Qesh si një Igballa me shehadet të hedhur mbi fytyrën e ndërgjegjes, qesh sikur nuk kupton se ke shndërruar mikrofonin në armë kundër vetë shtetit që të ushqen, të duron, dhe më së keqi – të toleron.
Prandaj, mos e mendo këtë si kritikë. Ky është fishkëllim turpi për ty dhe për gjithçka që përfaqëson.
Në një vend të drejtë, do ishe fshirë nga çdo ekran. Por ne jemi ende në Kosovën ku një Ermal Pandur mund të bëhet “moderator”, dhe një Baton Haxhiu – “opinionist”.
Dhe pastaj na thonë se jemi keq…
Jo, ne jemi në ferrin e zëshëm të paudhësisë mediatike, ku ti je një prej djajve më të buzëqeshur.
Sikur të kishte pak ndjenjë në atë “panel” – do ishte quajtur emision.
Por me ty në krye, është vetëm një shfaqje që meriton vetëm një zë: fishkëllim dhe përbuzje.
Dakord sherr ne injorum te dhtetit e popullit tonë shqiptar
Te qoftë turp pata damiljrs tende….
Dakord !?
