Shën Tereza – Shenjtore shqiptare, bijë e Shkupit, nënë e të gjithë njerëzimit.
E lindur nga një familje shqiptare katolike në zemër të Shkupit, Gonxhe Bojaxhiu u rrit me gjuhën, kulturën dhe besimin e një populli që, megjithë varfërinë dhe persekutimin, ruajti shpirtin e dashurisë, sakrificës dhe besimit të thellë në Zot.
Por sot, në vendlindjen e saj, kujtimi i saj po përdoret për propagandë, ndërsa kombësia e saj shqiptare fshihet me qëllim, flamuri shqiptar mungon, dhe asnjë gjurmë e pranisë sonë nuk përfaqësohet në këtë objekt të quajtur “Shtëpia Memoriale”.
Ky nuk është nderim. Është përvetësim.
Ne e kujtojmë Shën Terezën jo si ikonë të institucioneve shtetërore, por si shenjtoren tonë, që foli gjuhën tonë, u rrit në shpirtin tonë, dhe i dha botës më shumë se çdo pushtet: dashuri pa kushte.
Ato që thkeksohen në këtë shkrim janë për çdo kritikë…!
Me të lexuar shkrimin m’u përkujtuan fjalët që ia tha baba Kola (Nikollë Bojaxhiu) vajzës se vet – Gonxhës, po citoj:
“Bija ime, banu bamirëse! Bamirësia asht si nji guralec që e hudhë thellë në ujë e ti nuk e sheh ma kurrë, por ai aty qëndron dhe nuk humbë kurrë!”