Naim Tërnava dhe Ali Eshbar duke i përcjell punimet e xhamisë së re në Prishtinë, për të cilën Turqia neoosmane po i investon mbi 52 milionë euro para të taksapaguesve të shtetasve të vet. Për kend po i bënë këte investime të pandalshme religjioze? Sigurisht jo për ty, mua e tjetrin, por për vete. I bënë këto investime për ta shtuar numrin e tukoshakëve-turkomëdhenjve neoosmanli, parasëgjithash. Për të na ngatërruar me vetën Arbnore dhe botën.
Luljeta Pula, politikane dhe shkrimtare, Prishtinë
KUR IDENTITETI KOMBËTAR SHITET PËR VOTA
Politika u zbulua lakuriq, pa maskë, pa parime e pa vizion. Akti i fundit i Qeverisë për restaurimin e xhamisë së Ibrit, dhe nënshkrimi i memorandumit të bashkëpunimit me Bashkësinë Islame për ‘’forcimin e ruajtjes dhe promovimit të trashëgimisë kulturore islame ‘’, më së buti thënë, nuk është as kulturë, as traditë, as civilizim, as identitet, as kujtesë e as kujdes për trashëgiminë. Por është thjesht një kalkulim i ulët dhe manipulim e relativizim i të drejtës sonë historike. Dhe tregti politike me identitetin.
Një Lider, një xhami dhe një identitet në shitje
Dhe tani, kur është detyrë e shtetit të ruajë këtë të vërtetë historike, del pushteti dhe luan pikërisht në terrenin që gjithmonë e ka dashur Sërbia. Pra zhvendosjen dhe zëvendësimin e identitetit shqiptar me përkatësinë fetare.
Sepse për shqiptarët, feja gjithmonë ka qenë çështje e ndërgjegjes personale . Ndërsa identiteti ynë i vërtetë, përherë ka qenë identitet kombëtar. Dhe ne kemi mbijetuar si komb, pikërisht sepse nuk e kemi ndërtuar shtetin mbi fenë. E kemi qenë të fortë, sepse përherë kemi pasur vetëdijen të ngritemi mbi ndarjet fetare.
Kryeministri Albin Kurti duke e shfletuar “trashëgiminë osmane” të vendit me neoosmanliun e madh, Naim Tërnavën
E sot kur një qeveri, zgjedhë të privilegjojë një trashëgimi të caktuar fetare për interesa politike, ajo nuk po investon për mirë, por po hap një çarje.
Pse vetëm njera anë ? Pse nuk ka një angazhim të njejtë për kishat ? A nuk janë ato trashëgimia jonë burimore, identitare e civilizuese e rrënjëve të kombit shqiptar ? Përse nuk ka një politikë të balancuar kulturore ?
Sepse nuk bëhet fjalë as për kulturë, as për trashëgimi, as për traditë, e aq më pak për identitet. Bëhet fjalë për një grusht vota.
“Pasuria” me xhami…, në një fshat në hyrje të Shkupi
Shteti në këmbim të minares
Të gjithë e dijmë se Sërbia i rrënoi qëllimisht xhamitë gjatë luftës , për t’i ‘’dëshmuar ‘’ botës se kjo e jona, është luftë fetare dhe jo çlirimtare. Propaganda e tyre , tërë kohën trumbetonte për përfshirjen e muxhahedinëve, në mbështetje të UÇK-së. Ishte në vepër një strategji e qartë. Të delegjitimohet kauza jonë kombëtare dhe çlirimtare. Jo rastësisht duke gënjyer, për të devijuar karakterin e luftës nga luftë çlirimtare në luftë fetare. Nuk ia doli, sepse Ushtria e lavdishme Çlirimtare e Kosovës, me fakte rrënoi këtë narrativë e këtë propagandë false, dhe nuk ra në këtë grackë rrënuese. Sot kur shteti ynë duhej të ishte shumë vigjilent për të ruajtur këtë vlerë dhe këtë të vërtetë, pushteti bën pikërisht të kundërtën. I jep frymë një narrative që historikisht është përdorur kundër nesh.
Dhe ky nuk është gabim. As injorancë. Është papërgjegjësi me pasoja strategjike.
Prandej ky veprim i qeverisë, është një vendim i shpifur për një grusht vota dhe flirtim e koketim me islamin, vetëm e vetëm për pushtet. Në këtë bllokadë e kolaps politik e ekonomik të shtetit ? Kur Kosova përditë po zbrazet, për bukën e gojës ! Për një grusht vota e për pushtet, pa fije turpi e ndërgjegjeje, thikë pas shpine kombit e shtetit !
Në vend se të ndërtojë shkolla e të hapë fabrika, në vend se të krijojë vende pune dhe t’a ndalojë zbrazjen dramatike të Kosovës, pushteti zgjedh rrugën më të lehtë, me një blof përfitues. Të manipulojë ndjenjat fetare. Një manipulim i thjeshtë emocional. E një shoqëri që ikën për bukën e gojës nuk mbahet me restaurime simbolike. Sepse ajo don dinjitet ekonomik, ajo don siguri sociale , ajo don krenari dhe don shpresë.
Kështu mendojnë ta ndërtojnë “Xhaminë e Ibrit”
Trashëgimia që na imponohet : politika në shërbim të fesë
A duhet këtu të përmendim famëkeqin Davutoglun se ‘’çdo xhami e shembur në Ballkan, çdo institucion islam, çdo element tradicional, janë një gur themeli i shkulur nga ndikueshmëria e Turqisë në këtë zonë, është e pashmangshme mbrojtja e gjallë e kulturës otomane-islame ‘’ ( Thellësia strategjike ) . Çfarë do të thotë ky vendim i Qeverisë ? Ti çojmë në vend këto fjalë të këtij propaganduesi të shpifur të turqizimit e otomanizimit të vendit tonë. Që me Kushtetutë është laik. E të bëjmë sipas porosive të tij, thellësisht antishqiptare, thellësisht antikombëtare dhe thellësisht antiidentitare, për ne si komb. Domethënë Qeveria në të njejtat frekvenca, me të njejtat ide, e me të njejtat motive si ky njeri, që do të imponojë në vendin tonë kulturën dhe traditën e huaj.
Si nuk u kujtua kjo qeveri të përmendë islamin politik që po e gërryen këtë vend, e është bërë mortajë e këtij kombi. Kur feja, nuk është më fe, por është ideologji që synon ta kaplojë e t’a drejtojë shtetin. E kur ai, pra islami politik, ka depërtuar kudo , në shkolla, në instutucione, në parlament, e në qeveri, në polici e ushtri, në parti politike, të cilat, edhe ato koketojnë me te, për një grusht vota. Heshtja ndaj islamit politik, në vend të një debati të hapur që kërkon qasje shtetërore, dhe organizim e vëmendje serioze e të përgjegjshme, nuk është pakujdesi. Kjo heshtje nuk është e rastit dhe nuk është e pamenduar. Në vend të fjalës së hapur, të sinqertë e të vendosur, kemi relativizim, kemi tolerim të qëllimshëm, po , pse jo edhe sinjale miratuese që e normalizojnë ate.
Kur nga majat e shtetit jehon thirrja se vajzat mund të mbulohen që në moshë të mitur, ‘’liri ‘’ po ju duket kjo ? Ky është dorëzim i shtetit përballë presioneve ideologjike. Dhe kur këto qëndrime bashkohen me veprime politike ,që favorizojnë një narrativë fetare, vija është e qartë. Ky shtet që me Kushtetutë është laik, po rrëshqet nga neutraliteti. Ky nuk është gabim, dhe kjo nuk është rastësi. Kjo është zgjedhje.
Dhe kjo zgjedhje është antikombëtare.
Sepse çdo përpjekje për t’a zhvendosur identitetin shqiptar nga baza e tij kombëtare, drejt një identiteti fetar, është shërbim atyre që historikisht kanë dashur të na ndajnë. Nuk ka fare rëndësi nëse bëhet me qëllim ,apo nga injoranca. Pasoja është e njejta- përçarje. E shteti serioz nuk luan me fenë. Nuk e përdorë ate për politikë e pushtet. Nuk i jep prioritet një identiteti fetar mbi tjetrin. Ai ndërton barazi, mbron neutralitetin, respekton laicitetin dhe forcon unitetin. Çdo devijim nga kjo, është rrëshqitje. E kjo rrëshqitje ka emër, ky është thjesht populizëm.
Ali Eshbar nga Diyaneti i Turqisë me Naim Tërnavën tek Xhamia e njeriut të madh të gjenocideve antishqiptare në Prishtinë, Sulltan Mehmeti II Fatihu
Politika e minares-devijimi i një shteti laik
Ky pushtet edhe mund të fitojë disa vota sot. Por ai rrezikon të humbë vlerën nesër. Të humbë kohezionin shoqëror, orientimin perëndimor dhe vetë boshtin e identitetit kombëtar.
Një Lider që vendosë interesin personal dhe politik, mbi interesin kombëtar, një Lider që përdorë fenë si mjet politik e për qëllime politike, e një Lider që shmang problemet reale të qytetarëve duke i mbështjellur me petkun e fesë, ai nuk është thjesht i papërgjegjshëm . Ai është më shumë se kaq !
Nga trashëgimia te instrumentalizimi
A është e mundur që Lideri i cili kujdeset kaq shumë sot për rujatjen e ‘’trashëgimisë islame ‘’ nuk i din fjalët, idetë dhe vizionin e ideologëve kryesorë sërbë, Qubriloviqit, Qosiqit dhe vetë Millosheviqit. Që hapur thonin se arma më e fuqishme e sërbëve kundër shqiptarëve është islami i tyre. Dhe se Sërbisë nuk i duhet lufta në Kosovë. I duhet vetëm forcimi i islamizimit të shqiptarëve, dhe antiamerikanizmi i tyre. Atëherë, thonin ata ne do t’a rikthejmë Kosovën ! Është apo nuk është kështu ? Kjo është e vërteta lakuriqe ! Në mulli të kujt shkon uji , me ruajtjen e të ashtuqujaturës trashëgimi islamike në Kosovë ? A është e mundur që ne vet po realizojmë vizionin e forcave më antishqiptare dhe më armiqësore ndaj popullit tonë. Me vetëdije ! Dhe që ne vet po bëjmë punën e tyre. Që ata deshtën e nuk mundën t’a bëjnë , për të na zhbërë si popull ?
Naim Tërnava me “Vëllaun” e tij, Eli Eshbar-in…Ky ishte udhëheqësi i Diyanetit të Turqisë, i afërt me Qeverinë Turke, organizatë për përhapjen e islamit në botë, sidomos në viset (tokat) e Perandorisë Osmane – xhihadiste. Islami kur e pushton një vend, tokën e atij vendi e konsideron të tij, derisa të mos i del dikush përpara sikurse Gjergj Kastrioti e gjergjakastriotët e tjerë deri sot.
E kombet nuk rrëzohen vetëm nga armiqtë e jashtëm. Ato dobësohen nga brënda , nga ata që për interesa meskine politike, janë të gatshëm të sakrifikojnë vetë themelin e kombit.
Dhe tani është koha të flitet hapur. Dhe qartë.
Jo kundër fesë si ndërgegje personale. Por kundër përdorimit dhe instrumentalizimit të saj. Jo kundër trashëgimisë, por kundër manipulimit të saj. Jo kundër besimit, por kundër politizimit të tij.
Sepse një shtet që luan me fenë, në fund humb edhe shtetin, edhe fenë, dhe në fund edhe vet kombin.
Prof. Dr. Luljeta Pula
Më 4 maj 2026
