Shqiptar Shaljani
____
Të dashur bashkëkombës,
të nderuar miq,
Unë jam shqiptar. Kam qenë i tillë pavarësisht emrit që kam mbajtur dikur; jam shqiptar sot edhe me emër, me bindje dhe me ndërgjegje të qartë. Dhe po e them pa asnjë hezitim: në Finlandë nuk jam person i padëshiruar. Përkundrazi, jam i njohur dhe i respektuar nga shumë shqiptarë dhe qytetarë finlandezë që e dinë mirë veprimtarinë time politike, kulturore dhe arsimore gjatë këtyre viteve.
Në Finlandë kam kontribuar për integrim, për arsimim, për ruajtjen e gjuhës shqipe, të kulturës dhe identitetit kombëtar shqiptar – pa u fshehur, pa u nënshtruar dhe pa u rreshtuar pas asnjë ideologjie që bie ndesh me këto vlera.
I padëshiruar mund të jem vetëm për një rreth të vogël individësh, për argatët e ideologjisë së islamit politik, të cilët e urrejnë çdo shqiptar që nuk u bindet, çdo njeri që mendon ndryshe, çdo zë që mbron identitetin kombëtar dhe besimin e të parëve tanë. Ata nuk kanë problem me mendimin kritik; ata kanë problem me lirinë.
Këta individë alarmohen sapo përmendet gjuha shqipe si vlerë, kultura shqiptare si trashëgimi dhe identiteti kombëtar si bosht shoqëror. Alarmohen edhe më shumë kur përmendet fakti se feja nuk duhet të shndërrohet në ideologji politike, e as familja në mjet presioni apo disiplinimi ideologjik.
Për vite me radhë, kam qenë subjekt i shantazhit verbal, kërcënimeve, fyerjeve dhe tentativave për intimidim, kryesisht përmes komenteve anonime, profileve të rreme dhe gjuhës së ulët. Fatkeqësisht, kjo frymë toksike ka tentuar të depërtojë edhe në rrethin familjar, duke cenuar raportet më të ndjeshme njerëzore – një vijë e kuqe që nuk duhet kapërcyer kurrë.
Ironia është se ata që predikojnë moral, paqe dhe devotshmëri, nuk hezitojnë të përdorin përjashtimin, linçimin publik dhe izolimin psikologjik ndaj kujtdo që nuk u përshtatet skemave të tyre. Ky nuk është besim; kjo është ideologji pushteti.
Koha e kësaj mendësie po perëndon. Dhe shumë shpejt, këta elementë shqipfolës me mendësi talibaneske – pavarësisht se fshihen pas anonimitetit – do të bëhen publikë me emër dhe mbiemër. Transparenca nuk është hakmarrje; është mbrojtje e së vërtetës.
Ky shkrim nuk është thirrje për konflikt. Është dëshmi.
Është kujtesë se nuk është ekstremizëm të mbrosh identitetin kombëtar, por ekstremizëm është të përpiqesh ta fshish atë.
Është edhe një mesazh i qartë: njeriu nuk rrëzohet duke e izoluar, por duke e përballur me të vërtetën – dhe e vërteta gjithmonë del në dritë.
Unë nuk jam dhe nuk do të jem person i padëshiruar në Finlandë.
Jam i padëshiruar vetëm për ata që e kanë frikë lirinë, arsyen dhe ndërgjegjen e lirë.
