Andrra e jetës , poezi nga Ari Ukimeri

Argjiro Ukimeri (Ari Ukimeri), Prizren

Andrra e jetës

Poezi

Oh jetë  e shej’t e pa jetueme

Ujvarë gëzimi qi bjen mbi mue

N’heshtjen teme plot me mallë

Sa herë për ty mue m’ze mêrzia

E m’shtrëngon malli i shkretë

I dalldis hallet n’motmote t’mia

Mes parrizi veç ty t’kërkoi

Edhe n’Ferr ku m’djegë ky zjarr

Parajsë e imja qi n’ty jetoi

Rrahjet e zemrës porsi sahati

Ty  t’shikoi kur qel havaja

Siikur dy lule qi ka Dynjaja

N’ZA

N’krahrorin tand un tuj pushue

N’ftyrën tande un gjej qetësi

Aty ku dhimbje ka pushue

Kush t’tha moj qi nuk të due

N’buzt  e tua ku ndjej freski

Zemrên tande me banue

Ujdhesë g’zimi qi m’ban me rrnue

Qi  m’frymëzon çdo gja n’hava

Erëmirë ti rrno me mue

Frymëmarrja jote porsi floriri

Qi tretë çdo gja  nëpër dynja

Njashtu si un porsi qiriri

Ti qi jetën mu ma ke trazue

Dashninë tonë na tuj kërkue

Harrnuem fort n’degë.t’jetës

N’MOTMOTE

N’ty andrroi kur m’qel sabahi

Edhe akshami kur t’maroi

Edhe n’idhnim edhe kur g’zoi

T’ledhatoi ambël pa pik mëshire

Me plot epshe e me plotë hire

Gjersa klithma t’gjej qetësi

T’pres me ardh n’amshime t’mia

T’pres ty me m’ba derman

Përtej andrrave qi ka dashnia

Tuj shetitun n’kopsht t’dashnis

Pa ty s’e di a m’ze akshami

N’lule t’bukura t”dashunise

Qysh prej dritës qi ka ndriçue

Edhe hana qi ka dal n’qiell

Dynjanë teme e ka krijue

N’ty menoi kur qel sabahi

N’ty kërkoi shnet e jetë

Përtej etjes sē pashueme

Pres me shekuj e pres me dit’ë

Tuj shetitun n’muej e n’vjet

N’skaj t’dynjasë kam me t’kërkue

ARGJIRO UKIMERI

(ARGJIRO’OUI)