“Mos lësho pe!” e nënlokes Zahide është përkthimi kosovar i ëndrrës amerikane të Luther Kingut “I have a dream”, që u bë ëndërr universale
“Mos lësho pe!” përveç fjalē amaneti, aq sa është shqiptare është edhe amerikane – jo si imitim, por si frymëzim nga ajo demokraci që u ndërtua mbi sakrifica, mbi barazi dhe mbi guximin për të mos bërë kompromis me padrejtësinë. Është e njëjta damarë morale nga ku buruan fjalët e Martin Luther King Jr.: “I have a dream” – një ëndërr që nuk ishte thjesht amerikane, por u shndërrua në ëndërr të popujve të shtypur anembanë botës, përfshirë edhe popullin e Kosovës.
King nuk fliste vetëm për racën. Ai fliste për barazinë gjinore, për dinjitetin e grave që mbajnë shoqërinë në këmbë; për barazinë moshore, ku zëri i të rinjve ka po aq peshë sa përvoja e të moshuarve; për barazinë prindërore, ku fëmija nuk gjykohet nga mbiemri, lagjja apo origjina, por nga ëndrra që ka të drejtë ta jetojë. Kjo ishte Amerika që ai imagjinoi – dhe që populli amerikan, me dhimbje dhe vendosmëri, e ktheu në realitet institucional.
Në këtë kuptim, “Mos lësho pe!” është përkthimi kosovar i ëndrrës së Luther Kingut. Nuk është thirrje për dominim, por për barazi. Nuk është klithmë kundër dikujt, por lutje për të gjithë. Është fjala që i thotë vajzës: ti je e barabartë. Djalit: ti je i lirë. Nënës: sakrifica jote ka kuptim. Të moshuarit: përvoja jote është shtyllë. Të riut: e ardhmja është e jotja.
Ashtu si në Amerikë, ku fjala u bë ligj dhe ëndrra u bë institucion, edhe në Kosovë ky slogan po shndërrohet në përjetim kolektiv të demokracisë. Ai po dëshmon se fjalët e drejta nuk polarizojnë – përkundrazi, ato bashkojnë. Po dëshmon se amaneti i një nëne mund të ketë të njëjtën peshë morale si fjalët e një lideri botëror, sepse të dyja burojnë nga e njëjta burim: besimi se njeriu është i barabartë dhe i lirë.
Në këtë frymë, “Mos lësho pe!” nuk është vetëm slogan zgjedhor. Është uratë politike. Është betim qytetar. Është thirrje që të mos lëshojmë pe ndaj diskriminimit gjinor, ndaj përjashtimit moshore, ndaj padrejtësive prindërore. Është amanet që na lidh me Amerikën e Martin Luther Kingut dhe me Kosovën që ende po e realizon ëndrrën e saj.
Sepse ëndrrat e mëdha nuk kanë pasaportë. Ato kanë vetëm një kusht: të mos lëshosh pe!
