Ish-ministrja Rozeta Hajdari bëri një gabim politik serioz duke marrë pjesë në promovimin e librit të Korab Blakajt. Edhe pse nuk e kam lexuar librin dhe nuk paragjykoj përmbajtjen e tij, është fakt i njohur publik që z. Blakaj ka pozicione të qarta si promovues i narrativave që lidhen me islamin politik dhe me rivlerësimin e Perandorisë Osmane si “çliruese” për shqiptarët – një tezë që bie ndesh me konsensusin historik kombëtar dhe me përvojën e vuajtjeve nën sundimin osman.
Pjesëmarrja në një event të tillë, sidomos në kohë fushate elektorale, dërgon një mesazh të keq: se për disa politikanë vota vlen më shumë se koherenca ideologjike dhe mbrojtja e narrativës historike shqiptare laike dhe kombëtare. Kjo lloj “fleksibiliteti” dëmton besueshmërinë e politikaneve që pretendojnë se mbrojnë interesin kombëtar mbi çdo gjë.
Më e keqja e kësaj ngjarjeje nuk është vetëm prania e saj aty, por fakti se u nxor jashtë kontekstit dhe u instrumentalizua menjëherë nga vetë z. Blakaj. Deklarata e Hajdarit, ku ajo me të drejtë kundërshton përgjithësimet kundër Kishës Katolike, u kthye në “përplasje” dramatike që po shpërndahet si provë se “Kisha po sulmon islamin” ose se “shqiptarët katolikë po ndahen nga kombi”.
Korab Blakaj
Për më tepër, Hajdari u fut në një kurth kur u detyrua të fliste për “Lëvizjen e Deçanit”. Kjo lëvizje është një iniciativë qytetare e disa qytetarëve shqiptarë që kanë të drejtë të kritikojnë islamin politik dhe arabizimin, pavarësisht nëse dikujt i pëlqen apo jo. Ta nxjerrësh atë jashtë kontekstit si “jo-shqiptare” është manipulim klasik që u jep municion islamistëve për ta paraqitur çdo kritikë ndaj islamit politik si “anti-shqiptare” ose “pro-krishtere”.
Rozeta Hajdari duket se ra në provokacionin e organizatorit dhe u përdor si instrument për të krijuar një narativë viktimash. Si politikane me përvojë, ajo duhej ta kishte parashikuar këtë rrezik. Mbrojtja e identitetit kombëtar shqiptar kërkon vigjilencë ndaj të gjitha formave të instrumentalizimit fetar – qoftë ai islamist, qoftë ai tjetër. Nuk mjafton të dalësh nga salla në fund; gabimi fillon që në momentin kur e pranon ftesën.
Shqiptarët kanë nevojë për politikanë që nuk shkojnë në çdo event vetëm për disa like ose vota, por që kanë kurriz ideologjik dhe nuk lejojnë që t’i përdorin si marioneta në luftën për narrativën tjera historike dhe identitare fetare.
