TENTIM ATENTATI NË FSHATIN BARDH I MADH
____
Më 21 shtator 1993, në Bardh të Madh, policia serbe bëri tentim-atentat ndaj meje, dëshmi se profesioni i gazetarit në periudhën e luftës, përveçse ishte mision, ishte i mbushur me rreziqe të mëdha. Në dëshmi të kësaj flet edhe rasti im, në fshatin Bellaqevc, më 21 shtator 1993, dhe shkrimi i gazetarit Zekë Gecaj, kur pasi më kishte ndjekur gjatë tërë ditës një veturë “Yugo” me targa të Sllovenisë, në përpjekje për t’iu shmangur rrezikut, e ndërrova rrugën e kthimit për në shtëpi, nëpërmjet Obiliqit, Hades dhe Bardhit të Madh.
Por përpjekja ime shkoi huq, sepse në fshatin Bardh i Madh, policia serbe kishte zënë pusi dhe, pa paralajmërim, shtiu në veturën time, kur nuk isha më larg se 60–70 metra. Ndërsa në fshatin Pomozotin, ku ishte kazerma e ushtrisë, një veturë taxi me targa të Mitrovicës me një civil dhe një polic, më ndiqte nga mbrapa dhe, nën kërcënimin e revolverit, më kthyen përsëri në fshatin Bardh, ku më sulmuan fizikisht më shumë se dhjetë policë.
Këtë “skenë” e panë një grumbull qytetarësh të Bardhit të Madh.
Ky tentim-atentat ndodhi pas raporteve të mia për ngjarjen e vitit 1993 në udhëkryqin mbi hekurudhë në Drenas, ku një njësit i UÇK-së kishte sulmuar një furgon të policisë serbe. Pas atij rasti ndodhi shtetrrethimi i Drenasit, të cilin e udhëhiqte eprori i policisë serbe, Lutë Ajazi.
Unë pata raportuar për torturat mbi popullatën në Drenas, Çikatovë e Re, Shtrubullovë dhe Krojkovë.
Ato ditë më erdhi edhe një kërcënim nga Qerim Deshishku, atëkohë zëvendëskomandant i policisë në Stacionin Policor të Drenasit, pasi kisha shkruar se ai i kishte prirë ekspeditës serbe në fshatin Shtrubullovë, ku ishin rrahur keq banorët.
Me një fjalë, pas këtij tentim-atentati qëndronin Lutë Ajazi dhe Qerim Deshishku.
