Gjakovari Afrim Caka: Ҫ’kuptojmë me shpifjet e Lirim Mehmetajt

Një hajdut dhe kriminel mitologjik, i njohur me emrin Prokrust, kishte krijuar një shtrat prej hekuri dhe i torturonte njerëzit e pafajshëm duke i vendosur në të. Nëse njerëzit ishin më të shkurtë se sa shtrati i zgjaste, ndërsa nëse ata ishin më të gjatë se shtrati i shkurtonte, duke ua këputur gjymtyrët.

Ju u munduat të na vrsini! O armik lugat!

Jeni të vetëdijshëm se kush jeni?

Një filozof i rëndësishëm perëndimor, David Hjum, ka shkruar:

“Njihe veten dhe reflekto mbi veten tënde, duke u bërë thjesht vetëndriçues!”

Egoja juaj tregon thjesht se në brendësinë tënde është krijuar urrejtja dhe kërkon ta mbushësh me gjithçka, nuk ka rëndësi për ty se me çfarë. “Personaliteti ytë sikur e kanë këtë dhunti të falsifikimeve dhe të mashtrimeve!” Që të tre jeni të lidhur ngushtë!

Marshi i zagarëve dhe koha e turpit!

Nocioni është tepër i gjërë dhe përfshin çdo formë të sjelljeve të tij gjatë debateve që del me një dallgë shpifjesh në media. Kështu shpesh leh, lehin, pa pushim, gazetaruci si Lirim Mehmetaj që sonte se ka dhënë asnjë fjalë të mirë për Albinin, duket e ka pasur më lehtë me Serbinë se me Prishtinën. Baton spiuni bën transparencën që Shqitarinë nuk e do bashkë!… Këtyre nuk u duhet Shqiptaria. Sepse kanë ideal prej qeni.

Të menduarit e paarsyeshëm (irracional), përfitimi i botës së nëndheshme në menyrë krejt të paarsyeshme nga ç’e jep sjellja e tij ndajë Albin Kurtit, faktet, pamjen e tij, është cen i njeriut nga Debat Plusi, por diçka e pashmangëshme për palaçon, Lirim Mehmetaj. Në Pdky, Aaky, Ldyky krijoheshin sa herë që sektet apo oraganizatat totalitare kishin nevoj për të shpërndar një ide, për të përligjur një krim ose një vijë të re politike antishqiptare. Krijoheshin dy llojesh: shqiptar të gjallë apo të vdekur.

E megjithatë ky reagim ishte enigmatik. U shfaq si një imazh i ri! Nëse nuk përfillen kërcnimet e Lirimit, në fund vihen kafshimet tinzare të këtij bufi. Përherë të parë pas luftës e ndiheja vetën të “rrezikuar” në vendin tim nga një bufë nate! Qenka vështirë të jetosh në kohën e Lirimit e çakejve të tjerë, kur fjalët atdhe, liri, dashuri humbin kuptimin e vet dhe shndërrohen në fjalë paçavra nga maskarenjtë me lëkur të trashë, që kur s’e ka njohur të skuqurit nga turpi. Se mos e ka parë dikush të jetë skuqur nga turpi lëkura e bualit apo e krokodilit…

Pikrisht natyrat moraliste ose më mirë për daktilografët e Batonit të sekteve të huaja janë të këqija: para së gjithash, në kuptimin filozofik të fjalës të papërgjegjëshshme dhe në kë këtë kontekst: janë analistët provincial: – të atillët, që për fat të keq i kemi nëpër media: është para ajo që ne i quajmë sundimi i mediave; dhe me të vërtet nuk bie asnjë njollë nderin e tyre, kur këta zurmaxhinj – shkurt nga mungesa perspektiva e suksesit, i nxjerrin në shesh të metat e tyre dhe tipave të figurave të shëmtuara e të demagogëve politik.

Sado absurd e groteks të duket një kushtrim i tillë, Lirimi vazhdon të funksionojë ende sot pas zgjedhjeve. Teza e tij e sotme se gjendet një shkja, madje një varr shkau, është Serbi. S’ka kurrfarë ndryshimi në thelbë nga arsyetimi i Isa Patericës, Hykmute Bajramit, Lumir Abdygjykyt, Gazmend Muhaxherrit, Lytfi Muçibabes dhe s’është veçse vazhdimi logjik i një arsyetimi fund e krye të mbrapshtë antishqiptar. Miti i tyre që përmendet më lart, kështu është sajuaj në kancelarinë e Lumirit: kundër çdp të vërtete, kundër çdo logjike. E megjithatë ai mashtrim të funksionoj në kancelaritë e LDYKYS e PYDYKYS.