Në lidhje me gjërat që kohët e fundit kam shkruar për Rupert Lowe, një danez i vëmendshëm vë në dukje se 85 përqind e atyre që votojnë në zgjedhjet parlamentare, janë të kënaqur me ndërrimin e popullsisë. Danezët nuk janë pyetur, por në të gjitha zgjedhjet parlamentare ata mbështesin politikanët që përkrahin dhe promovojnë emigracionin mysliman.
Në këtë kontekst duhet të theksohet se 85 përqind nuk kanë asnjë ide se çfarë po ndodh, sepse mediat refuzojnë të informojnë për këtë.
Danimarka konsiderohet një shoqëri me besim të lartë. Ne besojmë se bashkëqytetarët tanë zakonisht nuk do të na mashtrojnë ose sulmojnë fizikisht. Prandaj nuk mund të imagjinojmë që mediat dhe ata që janë në pushtet gënjejnë, shpifin dhe heshtin, ose që ata kanë një agjendë tjetër ndaj nesh. Ne besojmë kur partitë thonë se përkrahin një politikë imigracioni të rreptë dhe të drejtë.
Sigurisht, kjo është një gënjeshtër, por çfarë duhet të besojnë danezët e qetë që nuk kanë studiuar shkencat politike, por thjesht shkojnë në punë dhe kujdesen për familjen, kur të gjithë të mençurit, të famshmit dhe të njohurit çdo ditë u thonë se je racist nëse nuk e do multikulturën dhe shoqëritë paralelë?
Ne kemi kaluar atë pikë ku ka më vlerë të votojmë, sepse politikanët janë aktorë skenikë, ndërsa fuqia e vërtetë qëndron tek një burokraci shtetërore që prej kohësh ka vendosur se e ardhmja i përket Allahut, dhe se do të injorojnë plotësisht danezët.
Pra, voto me besim në zgjedhje, por mos mendo se vota jote ka ndonjë rëndësi për të ardhmen e fëmijëve të tu. Ata që janë në pushtet nuk janë kurrë në zgjedhje. Prandaj ata janë në pushtet.
Armiku më i rrezikshëm i danezëve nuk janë myslimanët, por shteti që kërkon që të përulemi ndaj ideologjisë së Allahut. Këtë e kërkojnë edhe burrat lokalë të Muhamedit, por ata nuk do të kishin fituar tokë nëse klasa sunduese nuk do të kishte bërë fushatë për ta.
