LAVDI E PËRJETSHME HEROIT TIM – HYSEN GEGA
Dhe mirënjohjes që ia kthen zërin edhe pasi u nda nga kjo botë
E kam thënë sa herë që ishte gjallë, e po e them sot me zë më të fortë se kurrë:
Hysen Gega ishte heroi im.
Jo vetëm i imi – por i një brezi të tërë që u rrit, u kthye burrë dhe u kalit nëpër burgje e izolime të Jugosllavisë.
Kush nuk e ka përjetuar “Grupah pojačanih nadzora – IZOLIM” nuk e di ç’është terri i vërtetë i shpirtit njerëzor.
E ne ishim aty bashkë – 1981 deri më 1990.
Në atë errësirë ku vetëm zërat tanë i mbanin gjallë muret e Nishit, vetëm fryma jonë rezistonte, vetëm shpirti i Hysen Gegës na jepte forcë.
Ai ishte prej burrave që lindin një herë në shekuj:
i heshtur, i drejtë, i papërkulur.
Një shtyllë që mbante mbi supe jo vetëm dhimbjen e vet, por dhimbjen e krejt Kosovës.
Prandaj kjo Mirënjohje, amaneti që ai la, nuk është një letër.
Është një testament kombëtar.
Është zëri i një burri që edhe në vdekje kërkon vetëm dinjitet, flamur, këngë dhe kujtim të pastër.
Ai nuk lypi pasuri, nuk lypi tituj, nuk lypi dekorata.
Lypi vetëm një gjë:
“Mos ma pengoni popullit ceremoninë – se krejt jetën ia kam dhënë.”
Dhe ne ia kemi borxh këtë nder.
Sepse Hyseni nuk ishte veç një shok burgu.
Ishte një baba shpirtëror për ne të rinjtë që atëherë mësonim se ç’është Kosova e vërtetë: ajo e burgosur, e përndjekur, e torturuar, por kurrë e nënshtruar.
E sot, kur shoh këtë mirënjohje për Dr. Sali Sefën, më duket sikur edhe një herë Hyseni po del nga hija e burgjeve dhe po thotë:
“Unë jam këtu.
Nuk jam harruar.”
Jo, Hysen Gega nuk harrohet.
Jo sa të ketë shqiptarë që e ndjejnë djersën e lirisë në shpinë.
Unë, Sak Muji – smuji – e kalova rininë time me të.
Kalova vitet më të vështira të jetës sime me këtë burrë.
Në qeli, në izolim, në presion, në shpresë.
Dhe sot, me zemër të dridhur por krenare, e them:
Lavdi përjetësisht emrit tënd, Hysen Gega!
Lavdi jetës sate, betimit tënd, rrugës sate!
Lavdi shpirtit tënd që na u bë dritë në terr!
Populli le ta dijë –
në këtë tokë kemi pasur burra me zemër më të madhe se Kosova vetë.
Dhe Hyseni ishte një prej tyre.
smuji’25
