Statusi flet për “solidaritet” dhe “vlera”.
Por fotografia flet për diçka më të madhe.
Në këtë iftar të organizuar nga RTI TV nuk ishte vetëm një deputete. Në mesin e të pranishmeve ishin edhe figura të tjera politike, përfshirë zonjën Llalloshi dhe deputete të tjera të Kuvendit të Kosovës.
Kjo nuk është më një pjesëmarrje individuale.
Kjo është prezencë kolektive politike në një platformë fetare mediatike.
Perceptimi publik nuk është detaj – është thelb
Le ta themi hapur:
Një qytetar që nuk i njeh personalisht këto zonja, duke parë fotografinë pa kontekst, vështirë se do ta identifikonte menjëherë si një ambient tipik shqiptar pluralist.
Dominimi i simbolikës fetare në paraqitje krijon një imazh homogjen kulturor.
Shqiptarët historikisht janë identifikuar si komb përtej dallimeve fetare. Kur fotografia publike e figurave shtetërore jep mesazh uniformiteti fetar, perceptimi zhvendoset nga identiteti qytetar në identitet fetar.
Dhe politika matet me perceptim.
Nuk është çështje veshjeje – është çështje mesazhi
Askush nuk e konteston zgjedhjen personale të asnjë gruaje.
Por kur disa deputete të një shteti laik shfaqen kolektivisht në një event fetar të organizuar nga një medium me profil të caktuar ideologjik, kjo prodhon mesazh publik.
Deputeti nuk përfaqëson vetëm veten.
Ai përfaqëson shtetin.
Dhe shteti i Kosovës është laik.
Çfarë sinjali jepet?
Sinjali që del nga kjo pamje është i qartë:
Feja si hapësirë afirmimi publik.
Feja si platformë mediatike.
Feja si ambient legjitim për prezencë politike.
Kur ky normalizohet, kufiri mes besimit personal dhe projektit publik fillon të zbehet.
Kujdesi institucional është domosdoshmëri
Kosova nuk është ndërtuar si projekt fetar.
Ajo është ndërtuar si projekt qytetar dhe kombëtar.
Figura politike duhet të jenë të vetëdijshme se çdo paraqitje publike me simbolikë të theksuar fetare, sidomos në platforma mediatike të caktuara, ka peshë politike – edhe kur qëllimi deklarohet si shpirtëror.
Sepse në fund:
Simbolet krijojnë narrativë.
Narrativa krijon drejtim.
Dhe drejtimi formëson shoqërinë.
Kosova është shtet laik, i ndërtuar mbi parimin e barazisë së qytetarëve pavarësisht fesë. Identiteti ynë historik ka qenë qytetar dhe kombëtar, përtej dallimeve fetare. Kur figura shtetërore shfaqen në mënyrë të organizuar në ambiente me simbolikë të theksuar fetare, perceptimi publik zhvendoset – nga përfaqësim institucional në identifikim fetar.
Mjerë Kosova mjerë!