Afrim Caka, Gjakovë
___
Një imami i dalur nga tempujtë e errësirës, duke ulëritur, tha:
“Sonte duhet me dale nje budall që ju thotë n’sy, e ai budalla jame unë!” (shih foton)
* * *
O Fatmir Azemi, otomanonostallgjiku i errësirës!
Kësaj toke i thonë Dardani e jo turqi e arabi!
Rroftë Kombi Shqiptar.
Poshtë tradhëtia.
Kuptohët, jo vëtëm të gjorët e xhamive, që skanë çfar të thonë, por edhe mbrëtëritë e Tempujve të Erresirë, kur flutorojnë nga koka e mendë të shkreta.
Një imam i tillë lakuriq e i çmëndur, të cilin e sheh vetëm syri i esullutë i xhëmatit e kurrsesi syri i dehur i të rriturit, e kishte personazh “Adem Jasharin” në njërën nga tragjeditë e tij.
Ti si “shqiptar” gjak prishur je i mbytur, ti s’mund të marrësh frymë shqip, ti merrë frymë arabishtë, turqishtë, shkinishtë, ti kë humbur rrënjët e të parëve t’u. Ato rrënjë nuk të ushqëjnë më, por tani je duke u ushqyer më rrënjë trathtie afro-aziatike. Tekë t’i janë ngjisur rrënjët turpit e të tradëhtisë.
Shëmbullin më të qartë të kësaj të vërtet afron ajo racë nënshtruar dhe asimiluar duke mos e përdorur fenë, gjuhën dhe historinë tij. Prishja racore janë shkaqet vetme që kanë sjellë rënin qytetërimit antikë Iliro – Shqiptar, pasi kombët nuk shkatrrohën kurr nga lufta, por nga humbja fuqive rezistuse, të cilat nuk janë karaktristikë gjakut të pastër racor Iliro – Shqiptar.
Në këtë Dardani, gjithçka që nuk i përkt racës së pastër është dëstinuar të humbë. U përfshinë në përzirje racash me turqë, grekë, serbë e afroaziatik, dhe humbëm aftësin krijuse e kulturore deri sa në fund, u bërë mendërisht, por edhe fizikisht, më tepër të ngjashëm më pushtusit shekullor e të nënshtruar deri në ditët e sotit. Nuk janë fjalë të rënda janë këto që t’i thëm unë ty Fatmir Azemi, por, thamë në fillim, do të flasim më lëtra të hapura.
Nëna Dardani është mësuar gjatë shekujsh që shumë bij të saj t’ia kthëjnë shpinën. Nuk je T’i i pari Fatmir dreqi, ndoshta e dhashtë Zoti do të jesh i fundit!
Mjerë djepi që të përkundi, shokët e tu si gjenë kundë.
Lashtësia, gjuha dhe historia shqipe mundet edhe pa një imam “arab e turk” edhe pa një gjak prishur, edhe pa një Fatmir Azemi, imam siç je Ti. Do të mundet sigurisht, ndonëse me zemër të plagosur, por megjithë këtë ajo do të ecë rrugës së ndritur, rrugës së SKËNDERBEUT për një Dradani Natyrale. Por, unë të pyes Ty Imam i xhamive:
“Ti Fatmir nuk je vëllau i ynë, do të mundesh Ti pa gjuhën shqipe e pa Nënën Dardani”?
