Nga Dr. Sc. Abedin Sutaj, Vjenë
___
(Pjesa e parë)
___
Papa, Nënë Tereza dhe mbështetja ndërkombëtare për Kosovën – kundër deklaratave të rrejshme të Milazim Krasniqit
Në reagimet e tij publike dhe në shkrimet e tij, Milazim Krasniqi ka tentuar të zvogëlojë rolin e Papa Gjon Palit II dhe Nënë Terezës gjatë periudhës kritike për Kosovën, duke shtrembëruar të vërtetat dhe duke pohuar se ata nuk kontribuan për të mirën e vendit dhe për përpjekjet paqësore të Ibrahim Rugovës. Por të vërtetat historike dhe dokumentet e verifikuara tregojnë të kundërtën.
1. Fjalimi i Clintonit në National Prayer Breakfast, 3 shkurt 1994
Në një fjalim ku Nënë Tereza foli para liderëve ndërkombëtarë në Shtëpinë e Bardhë, ish-presidenti amerikan Bill Clinton e falënderoi për përkushtimin e saj jetësor dhe shërbimin ndaj njerëzve të margjinalizuar:
Anglisht:
“First of all, I thank you, Mother Teresa, for your moving words and more importantly for the lifetime of commitment, for you have truly lived by what you say, something we would all do well to emulate, and I thank you for that.”
— William J. Clinton, Remarks at the National Prayer Breakfast, February 3, 1994.
Shqip:
“Së pari, ju falënderoj, Nënë Tereza, për fjalët tuaja prekëse dhe, më e rëndësishmja, për jetën tuaj të përkushtuar; ju keni jetuar me të vërtetë sipas asaj që thoni, diçka që të gjithë ne do të bënim mirë ta ndjekim, dhe ju falënderoj për këtë.”
Ky citim tregon qartë se Clinton e nderoj Nënë Terezën për ndikimin e saj moral dhe humanitar, i cili më vonë u shpërfaqë edhe në mbështetjen e tij për ndërhyrjen në Kosovë dhe mbrojtjen e shqiptarëve nga gjenocidi.
2. Vlerësimi i veprës të saj për njerziminnga Clinton
Kur Nënë Tereza vdiq, Clinton lëshoi një deklaratë që pasqyronte respektin e tij për veprën e saj globale:
English:
“Her unconquerable faith touched the lives of millions of people in India, here in the United States, and all around the world… Mother Teresa is gone, but as the Gospels teach us, these things endure: faith, hope, and love.”
— William J. Clinton, Statement on the Death of Mother Teresa, September 5, 1997.
Shqip:
“Besimi i saj i pathyeshëm preku jetët e miliona njerëzve në Indi, këtu në Shtetet e Bashkuara dhe në të gjithë botën… Nënë Tereza nuk është më, por, siç na mësojnë Ungjijtë, këto gjëra mbeten: besimi, shpresa dhe dashuria.”
Ky respekt publik tregon se figura e Nënë Terezës nuk ishte vetëm simbolikë fetare, por edhe një influencë morale që Clinton e konsideroi vendimtare për kauzat humanitare, përfshirë mbrojtjen e shqiptarëve në Kosovë.
3. Shtetësia amerikane honorare për Nënë Terezën
Në vitin 1996, Clinton nënshkroi ligjin për t’i dhënë Nënë Terezës shtetësi amerikane honorare:
English:
“Since then, she has brought hope and love into the lives of millions of orphaned and abandoned children the world over.”
— William J. Clinton, Statement on signing legislation conferring honorary U.S. citizenship on Mother Teresa, October 1, 1996.
Shqip:
“Që atëherë, ajo ka sjellë shpresë dhe dashuri në jetët e miliona fëmijëve jetimë dhe të braktisur në të gjithë botën.”
Ky akt simbolik tregon se administrata amerikane e konsideronte Nënë Terezën një forcë morale dhe humanitare, ndikim ky që lidhet edhe me ndërhyrjen e saj indirekte në politikën për Kosovën.
4. Fjalimi i Nënë Terezës për abortin
Në të njëjtin National Prayer Breakfast, Nënë Tereza tha:
English:
“Any country that accepts abortion is not teaching its people to love, but to use any violence to get what they want.”
— Mother Teresa, National Prayer Breakfast, 1994.
Shqip:
“Çdo vend që pranon abortin nuk po mëson popullin e tij të dojë, por të përdorë çdo dhunë për të marrë atë që dëshiron.”
Ky citim tregon fuqinë e fjalës së saj morale dhe respektin që Clinton i dha, edhe pse nuk ishte dakord me të gjitha çështjet politike.
5. Roli i Papa Gjon Palit II dhe vizita e Ibrahim Rugovës
Papa Gjon Pali II foli hapur për Kosovën:
“I call upon the international community to protect human rights in Kosovo and to prevent further bloodshed.”
— Papa Gjon Pali II, 1998.
Shqip:
“Unë bëj thirrje komunitetit ndërkombëtar të mbrojë të drejtat e njeriut në Kosovë dhe të pengojë gjakderdhje të mëtejshme.”
Gjithashtu, Papa e priti Ibrahim Rugovën në Vatikan në momentet më kritike, duke i dhënë mbështetje diplomatike lëvizjes për liri të Kosovës. Kjo pritje nuk ishte vetëm simbolike; ajo forcoi pozicionin ndërkombëtar të Rugovës dhe mbështeti ndërhyrjen paqësore për të ndaluar gjenocidin.
Përfundim
Tezat e Milazim Krasniqit, se Papa dhe Nënë Tereza nuk ndikuan në mbrojtjen e Kosovës, janë të pavërteta dhe të shtrembëruara, të shoqëruara me mllef dhe formulime urrejtëse. Vërtetimet historike dhe citimet e Clintonit tregojnë qartë se:
1. Clinton e nderoi Nënë Terezën për kontributin human dhe ndikimin moral, të cilin ai e përdori si motiv për ndërhyrjen në Kosovë.
2. Papa Gjon Pali II e mbështeti publikisht Kosovën dhe Rugovën, duke u bërë një forcë diplomatike humanitare.
3. Historia tregon se, pa këtë mbështetje morale dhe diplomatike ndërkombëtare, intervenimi i NATO-s dhe mbrojtja e shqiptarëve të Kosovës do të kishin qenë shumë më të vështira.
Papa Gjon Pali II me Nënë Terezen
Pra, pohimi i Krasniqit se Papa dhe Nënë Tereza nuk ndihmuan Kosovën dhe Rugovën mohon të vërtetën historike dhe përpjekjet për paqe.
Si mund të thuhet se Papa dhe Nënë Tereza nuk ndikuan me autoritetin e tyre në mbrojtjen e Kosovës? Këtë mund ta thotë vetëm një nxitës i qartë anti-Kosovë. Deklaratat e Rexhep Qosjes, shumë vite më parë, kundër fotove të Nënë Terezës të vendosura në disa institucione të Kosovës (që ishte përpjekja e tij e parë në udhën propagandistike të radikalizimit të Kosovës, e cila do të bëhej e dukshme më vonë në luftën e ISIS-it në Siri), si dhe shkrimet pa vlerë historike dhe antishkencore, janë jo vetëm të dëmshme, por edhe anti-Kosovë.
Ndërkohë, Kryetarja e Kosovës, Vjosa Osmani, së bashku me strukturat politike pro-Kosovë, punon pa ndërprerë për të siguruar njohjen e vendit nga Vatikani.
Po ashtu, duhet theksuar se deklaratat dhe akuzat e tij kundër Vatikanit dhe Kishës në Kosovë paraqesin një përpjekje të qartë për të dëmtuar punën e Kryetares Vjosa Osmani dhe të udhëheqësisë së Kosovës në përpjekjet për të siguruar njohjen nga Vatikani, një shtet dhe qendër fetare jashtëzakonisht e rëndësishme në planin ndërkombëtar.
Natyrisht, Milazim Krasniqi, siç po shfaqet nga deklaratat e tij, dëshiron që shoqëria kosovare të jetë sa më shumë “Mullah Shejh Nasrudin Albana”, ndërsa, sipas përmbajtjes së deklaratave të tij dhe veprimtarisë së tij gjatë këtyre 24 vjetëve, ai, me këto akuza, duket se përpiqet të mbulojë punën dhe përpjekjet e shumë shteteve islamike kundër shtetit të Kosovës, si dhe veprimtarinë anti-Kosovë të pothuajse të gjitha shteteve arabe, të cilat, herë më shumë e herë më pak, u detyruan disa prej tyre ta njohin shtetin e Kosovës vetëm nën presionin amerikan (SHBA), siç ishte rasti i Arabisë Saudite dhe i shumë shteteve përreth saj, si dhe rasti i Afganistanit.
Megjithatë, sulmet dhe shpërthimet e pamenduara, pra deklaratat e Milazim Krasniqit, një individ i panjohur, i dështuar në romane dhe në kritikë letrare, dhe i mbrojtur nga struktura të caktuara politike, nuk kanë asnjë rëndësi që mund t’i sjellë Kosovës dhe popullit të saj ndonjë të keqe; ato, te populli dardan tashmë më i vetëdijshëm, mbesin vetëm zhurma të vetmuara.
Ish.Presidetni Ibrahim Rugova me Nënë Terezen
Në fund, pra, Bota Perëndimore, pikërisht ajo e krishterë – protestante dhe katolike, e bëri një punë të jashtëzakonshme për njohjen dhe krijimin e shtetit të Kosovës; dhe, siç duket, pikërisht këtu buron idhnimi i zoteri Krasniqit dhe këtu buron edhe urrejtja e akademik Rexhep Qosjes, e shprehur ne deklaratat e tij publike, por edhe ne shkrimet irituese tejkanoze dhe te rrejshme.
Ne jemi shtet dhe shoqëri demokratike properëndimore, dhe deklarata se me dhunë po duan ta largojnë Islamin nga Kosova, në një vend ku i janë hapur dyert dhe janë lejuar krah më krah bandat islamike për ndërtimin rekord të xhamive, është temë e një shkrimi tjetër.
Kosova do punë, përparim, shkencë dhe dije, dhe do më shumë shoqëri perëndimore; do të kthehet në rrënjët e saj dardane.
Megjithatë, organet e sigurisë së shtetit do të duhej t’i merrnin parasysh deklaratat e secilit.
Lexova me kujdes shkrimin e juaj dhe më bëri përshtypje, ndaj po jap KOMENT.
Fjalia nga shkrimi juaj, po citoj:
“Bota Perëndimore, pikërisht ajo e krishterë – protestante dhe katolike, e bëri një punë të jashtëzakonshme për njohjen dhe krijimin e shtetit të Kosovës; dhe, siç duket, pikërisht këtu buron idhnimi i zoteri Krasniqit dhe këtu buron edhe urrejtja e akademik Rexhep Qosjes, e shprehur ne deklaratat e tij publike, por edhe ne shkrimet irituese tejkanoze dhe te rrejshme.”
*
Mendoj se idhnimi (HIDHËRIMI) i prof.dr. Milazim Krasniqit dhe URREJTJA e Akademik Rexhep Qosjës, nëse janë të vërteta, janë pa vend, nga se, PO I JAP DY MENDIM PERSONALE:
1. Respekto fénë tënde, por mos urrej fénë e tjetrit!
2. Ndjenja e URREJTJËS NUK I BËN ASKUJT MË SHUMË DËM, SESA VETËS T’UAJ!