Sak Muji, Rugovë – Zvicër
Zoti shqiptar më trokiti një mëngjes në derë. Nuk erdhi me ndonjë ungjill të ri, as me libra të huaj; erdhi me fjalën tonë, të pastër, të qartë, të folur në gjuhën e nënës.
Më tha: “Shkruaj, burrë, për besën, për alfabetin, për atë që na bën të jemi njerëz të kësaj toke.”
Dhe unë e mora lapsin, si dikur Iliri heshtën, dhe shkrova.
Historia e jonë nis nga drita e maleve, nga fiset që nuk njihnin as kishë, as xhami, por njihnin nderin, besën dhe mikun.
Aty ku guri kishte zë dhe fjala ishte ligj, njeriu nuk kishte nevojë për përkthim që të kuptonte Zotin.
Ai i fliste shqip. Ilirët e dinin se Zoti nuk jeton në mure, por në ndërgjegje, në tokën që e shkelim dhe në fjalën që e mbajmë.
Pastaj erdhën shekujt e rëndë, perandoritë e huaja, fetë e importuara, librat që na mësonin si të lutemi në gjuhë të tjera.
Por gjuha jonë i mbijetoi çdo pushteti, si dritë që s’shuhet dot.
Nga Meshari i Gjon Buzukut, te gjuha e Bogdanit, Naimit e Çajupit, fjala shqipe u bë arma dhe strehimi ynë.
Në alfabetin tonë nuk ka urrejtje – ka kujtesë. Çdo shkronjë është një gur varri për gjuhët që na deshën të heshtur dhe një dritare për brezat që duan të flasin.
Sot, në spitalin e Pejës, lindi një fëmijë që e quajtën Arbër. Nuk është thjesht një emër. Është dëshmi se rrënja ilire jeton, se gjuha e Zotit në këtë vend nuk është latinisht, as arabisht, por shqip.
E lindur në këtë tokë, e folur në çdo gur, në çdo varg, në çdo lutje që niset drejt qiellit pa përkthyes.
Edhe unë, dikur Sylë Mujaj, sot jam Sak Muji. Jo rastësisht.
Më kthyen toka e Rugovës dhe koha e shpirtit shqiptar.
E ndjeva Zotin në fjalën time, ashtu si Zojë e Deçanit e gjeti Krishtin në gjuhën e vet.
Në fund të çdo udhëtimi, në çdo mal, në çdo lutje, e njëjta e vërtetë qëndron: të lutesh shqip nuk është mëkat, është bekim. Të lindësh shqiptar është fat.
Të mbetesh shqiptar, është betim.
Zoti që flet shqip nuk kërkon as fron, as kler.
Ai ecën nëpër rrugët tona, ndalet në pragun e shtëpive tona dhe buzëqesh kur dëgjon një fëmijë të thotë: “Faleminderit, Zot.”
Sepse aty, në atë fjalë të vogël, është gjithë madhështia e kombit tonë.
