Shqiptar Shaljani, Shalë e Bajgorës, Mitrovicë
Mullah Milazimi për pak rrëshqet te vëllau i tij Mazlum lecka – Neo-otomanizmi me petk akademik !
Sa herë që zbehet zëri i islamit politik në opinion, Mullah Milazimi del si zëdhënës i një nostalgjie perandorake që nuk ka lidhje as me besimin, as me dinjitetin shqiptar.
Në shkrimin e tij, ai mundohet ta paraqesë çdo kritikë ndaj islamit politik si “racizëm ndaj turqve e arabëve”. Ky është manipulim i qëllimshëm. Sepse askush nuk ka problem me kombin turk apo arab. Problemi është me projektin ideologjik që përpiqet ta rikthejë ndikimin kulturor e politik të qendrave të huaja mbi identitetin shqiptar.
Po, Turqia është shtet i fuqishëm. Po, Stambolli është metropol i madh. Po, NATO ka pasur rol në çlirimin e Kosovës ku edhe Turqia ishte pjesë. Por këto fakte nuk janë argument për të heshtur përballë neo-otomanizmit kulturor që po promovohet në emër të fesë.
As madhështia e dikurshme e Perandorisë Osmane nuk është arsye që shqiptarët të ndihen trashëgimtarë të një pushtimi pesëshekullor. Historia nuk është broshurë turistike. Është përvojë politike.
Milazimi përpiqet ta zhvendosë debatin: nga islamizimi politik i hapësirës publike, në një narrativë për “urrejtje raciste”. Por kritika ndaj instrumentalizimit të fesë nuk është racizëm. Është mbrojtje e shtetit laik dhe e identitetit kombëtar.
Kur ai citon madhështinë e arabëve si bartës të “mesazhit final hyjnor”, ai në fakt po bën një gjë shumë të rrezikshme: po vendos autoritetin fetar mbi identitetin kombëtar. Dhe këtu del thelbi i problemit – për islamin politik, kombi është aksidental; feja është boshti politik.
Ne nuk kemi asnjë kompleks inferioriteti. Shqiptarët nuk maten me numrin e banorëve të Stambollit. As me rezervat energjetike të Lindjes së Mesme. Identiteti shqiptar është formësuar në përballje me perandori – jo në nënshtrim ndaj tyre.
Të quash kritikët “brekë që nuk i zë as qeni” dhe pastaj të predikosh kundër racizmit është hipokrizi intelektuale. Nëse vërtet beson se përkatësia kombëtare nuk e bën askënd më të mirë, atëherë pse e përdor madhështinë e turqve dhe arabëve si argument moral kundër shqiptarëve kritikë?
Kjo nuk është mbrojtje e turqve. As e arabëve.
Kjo është mbrojtje e një projekti ideologjik që kërkon ta zhvendosë boshtin identitar të shqiptarëve nga Tirana e Prishtina drejt Ankarasë e më tej.
Dhe këtu është pika ku Mullah Milazimi rrëshqet – jo te Mazlumi lecka si figurë groteske, por te logjika e një islamizmi politik që e sheh kombin si pengesë për umetin politik.
Shqiptarët nuk janë islamofobë.
Shqiptarët janë lodhur nga përdorimi i fesë si mjet presioni politik.
Ne nuk jemi kundër askujt për shkak të kombësisë së tij.
Por jemi kundër çdo ideologjie që kërkon të na bëjë satelit kulturor.
Sepse kombi ynë nuk është “produkt anësor” i ndonjë perandorie.
Është projekt historik i vetë shqiptarëve.
Dhe këtë projekt nuk e zhbën as retorika neo-otomane me diplomë profesori.
