Sak Muji, Dukaivë, Rugovë
- Për Xhafer Shatrin tonë kam veç një fjalë: respekt.
Respekt për njeriun që e ka paguar me liri çmimin e fjalës së lirë, dhe sot prapë del në ballë me mendim, jo me zhurmë. Ai na paralajmëroi se do t’i sjellë tri analiza me tituj të përfartë:
1. Pse fitoi Albin Kurti?
2. Pse humbi opozita?
3. Roli historik i mërgatës në shtetformimin dhe shtetndërtimin e Kosovës.
Dhe na e tha qartë edhe një gjë: këto shkrime nuk janë pazar komentesh, as arenë për rrugaçëri. Kush vjen me baltë, fshihet e bllokohet. Pikë.
Tash, me dashamirësi për Xhaferin, po e shtoj edhe unë një “parathënie” me thumb — që t’ua kursej kohën njerëzve seriozë. Për rrugaçët e internetit dhe “tribunat” e studios. Ka ca që s’kanë as ide, as argument, as kulturë debati — por kanë “punë”: Të futen në komente si mizat në mjaltë, jo për të ndërtuar, po për të prishur.
Këta janë patriotë me tastierë, trima me “caps lock”, e gjeni në çdo temë:
• s’e lexojnë shkrimin, por e dinë “të vërtetën”;
• s’kanë fakt, por kanë bindje;
• s’kanë mendim, por kanë sharje.
E nëpër TV?
Aty i sheh edhe më të rregullt: të njëjtët fytyra, të njëjtat britma, të njëjtat “analiza” si supë e nxehtë e ngrohur tri herë. Nuk po diskutojnë — po performojnë. Nuk po informojnë — po helmojnë.
Në studio, disa sillen si të ishin pronarë të fjalës, ndërsa në të vërtetë janë qiramarrës të zhurmës: sot në një kanal, nesër në tjetrin, gjithmonë me të njëjtin mall — përçarje. Mesazh serioz për Tribunin tonë, Albin Kurti dhe ekipin Z. Kryeministër, nëse jeni tribuni i popullit dhe jo dekor i pushtetit, atëherë një kërkesë e drejtë e kohës është kjo: Mos ua lini ekranin rrugaçërisë.
Jo me “censurë”, por me standard: Kush s’ka fakt — mos ta ketë mikrofonin. Kush s’di të debatojë — mos ta ketë studion.
Kush shan e shpif — le të mbetet aty ku e ka vendin: në skaj të turpit. Kosova ka liri e çlirim, por tani duhet pastrim institucional:
• Lustracion (përgjegjësi, jo hakmarrje),
• drejtës (jo fjalë, po vepra),
• ligj (për të fortin dhe të dobëtin njësoj).
Dhe mbi të gjitha: ta sjellim identitetin tonë shtetëror e kulturor në plan të parë — jo si slogan, por si bosht: Kosovë funksionale, Kosovë sovrane, Kosovë demokratike, Kosovë e lidhur me botën euroatlantike. Për mërgatën — që s’është “audiencë”, po shtyllë.
Mërgata nuk ka qenë thjesht dërgesë parash. Ka qenë strehë, zë, lobim, organizim, mburojë morale. Prandaj kur flasim për shtetin, mërgata s’duhet të trajtohet si spektatore, por si pjesë e historisë dhe e të ardhmes.
Në fund, për ta mbyllur siç duhet: Xhaferi flet për shtetin. Rrugaçët le të flasin për vete.
Ne s’kemi kohë për zhurmë — kemi punë për Kosovën.
Me respekt e me thumb, Sak Muji Art–mozaik Kryetar i Shoqatës Kulturore Shqiptare “Aleksandër Moisiu”, Lugano – Zvicër Dukagjinë – Rugovë, atje naltë
smuji’26
