Mirushe Musa, poete , Gjermani
Poezi
Shqip flet Guri
Nuk hesht guri
mbuluar nën lis,
Gjethet nuk mbulojnë
historinë.
Kthehet kujtesa e
kombit mbarë,
Në fshatin Zogaj, te
guri me plis.
I ruajtën malet në
gjirin e vet,
Këto themele janë një
mijë vjet.
S’mund t’i shembin
perandoritë,
Guri i moçëm flet veç
shqip.
Shkëmbi me myshkun
e verdhë
Në thellësi ka fshehur
plagë.
Armiqtë qirinjtë aty
kanë ndezë,
Të mos quhet ai truall
shqiptar.
Mos e quan me emër
sllav,
Se zagorë e quante
armiku.
Këto troje janë veç
shqiptare,
Janë të zotit dhe të
mikut.
Sa herë zogjtë që
ciceruan,
Emrin fshatit ata i
dhanë vetë.
Historinë se lanë të
mbuluar,
Dhe e kujtuan brez për
brez.
Emrin e fshatit e ruajti
toka,
Amanetin e të parëve
të vet.
E këndojnë bilbilat në
kodra,
Fshati i bukur quhet
Zogaj.
