SI VALLË, NE NUK U ZGJUAM NGA GJUMI DOGMATIK?
Ҫ’është enigma e kohës së gjumit dogmatik, nëse “ndërgjegja jonë”, mendimi ynë për kombin, kulturën, historinë, nuk arrin të konceptojë si të qenë vetëm atë që është e pranishme në mesin tonë, e goditur nga një sëmundje, e të zgjidhë në menyre krijuese enigmën që përfaqëson rrjedha e kësaj politike të sëmurë – në të vërtetë – doktrinën e gjumit dogmatik?
Politikanët po mundohen popullit t’ia impononte një matje tjetër të kohës.
Unë jam qytetar i thjeshtë mëkatar nga Gjakova. Ne themi ai qe flete ndryshe dhe tjetri mendon që është kundra tij. Shqiptar përmendu nga amullia dogmatike ndryshe e keqja shqiptare nuk ndalet… Sepse pjesa më e madhe e politikanëve, me sa duket, ka një shtrembërim të till perceptimi në drejtim të kombit, shtetit e të shikimit historik.
Ne shpesh kemi tërhequr vëmendjen ndaj atij fakti se përpara se të krijojmë gjykimin për ndonjë politikan, ne na duhet të dimë se në cilin mjedis është rritur ai.
Kur po i shkruaj këto radhë, nuk ka se si të mos përserisim shprehjen, aq shumë të përdorur “është e tmerrëshme” kuptimin e thellë të kësaj politike, për njerëzit tanë të politikës, këndej e matanë kufirit. Nuk i kemi dëgjuar pothuajse politikanët e PD,së dhe presidenti “Honoris Causa” Hashim Thaçi të lëshojnë ofshamën më të vogël, për një gabim, pale pastaj për mundësinë e një gabimi tragjikë. Të gjitha këto, mjerisht, janë të vërteta; të vërteta të hidhura dhe, ç’është më e keqja, paraqisnin vetëm një pjesë të vogël të së vërtetës së plotë, lakuriqe.
“O Zot, asgjë s’kemi mësuar vallë nga Historitë e kaluara?”.
Pa glorifikime, mos ta harrojm të shkuarën që mos të përsëritet më. Jo për ta ringjallur atë kohë, por për të mos harruar se çkangjau në ato kohëra lufte, që jo rrallë solli dhëmbje, trishtime, vrasje, barbarizëm, djegie… Ndoshta jo rrallë që ne pamë dhe përjetuam. Rrënjët i gjen tek e djeshmja. Por, gjithsesi, kthimi i kokës pas, të ndihmon gjithashtu për ta kuptuar më shumë e më mirë historinë tonë të përbashkët. Popujt që harrojnë historinë, janë të destinuar ta përsërisin atë. Ajo që ka ndryshuar është këndi i vështrimit të syve tanë… tani jemi qytetarë të lirë të një Dardanie të sakatuar. Edhe Gaforrja gëzon liri – por ajo mbetet Gaforre!
Njerëzit e papërgjegjshëm të PD,ës nuk mund të jenë unikal…, meqë shtetit ton jo vetëm i mungon gjithçka, po e quaj të shëmtuar shfaqjen e tyre. Sepse kjo arroganca nuk ka lidhje me një shtet si Dardania, që është eksportuesi më i madh i të miturve azilkërkues dhe i deformimeve politike e fetare në botë, për mua kjo është ulëritëse, heshtja dhe koshllëku i këtij shteti me një struktura sociale dhe shushunja në kurriz të tij ndaj këtij fenomeni është kobëzi për një komb që kërkon të mbijetojë në këtë botë që po shkon për dreq e lesh.
Unë desha të ofroja kështu një orientim të parë në lidhje me çështjen që duhet ta trajtojmë. Tradhëtia i hapi rrugën disa konceptimeve problematike në shoqërinë shqiptare. “Tradhëti e korrupsioni” do të thotë në të vërtetë të jesh pro përvojës së shkatërrimit të një kombi, sesa më mirë të besosh se të gjitha konceptet e saja rrjedhin edhe nga përvoja familjare. Këtu hyn në lojë dyzimi i njohur duke u përfshinë në përzierje racas dhe e humbëm aftësin krijuese kulturore derisa në fund, u bëmë mendërisht, por edhe fizikisht, më tepër të ngjashëm me pushtuesit shekullor e të nënshtruar deri në ditët e sotit.
Vetëm në epokat politike e fetare populli ynë i shndërruar momentalisht kryejnë ato zullumçari të paimagjinueshme, hedhin themelet e tyre perandorive korruptive të cilat e çuditën edhe historinë tonë. Kështu pra fryma antikombëtare ka lozur rol kryesor politik në ekzistencën e gjumit dogmatik. Sigurisht perënditë e horrave nuk janë të pavdekshëm edhe fryma e kryehorrave nuk është e përjetshme. Edhe kur vihet populli për njëfar kohe në gjumë ai i kryehorrave zgjohet sapo krijohet një tradhti e re. Rrallë ndodhë që tradhtia dhe politika fetare të kenë atë intensivitet për një kohë të gjatë e që janë në gjendje hipnotizojnë dhe të ndryshojnë karakterin, moralin e shqiptarëve. Në fund të fundit gjumi dogmatik fillon të zbehet, të hipnotizuarit pak nga pak zgjohen dhe sfondi vjetër i karakterit korruptiv shfaqet përseri.
Të jesh shqiptar nuk është vetëm një fjalë, është edhe një vepër, e bashkë me të një përkushtim e nderim për kombin të cilit i përkasim. Karakteri i popullit dhe besimet e tij, ja këto janë çelsat për të zbuluar fatin e tij. I pari, në elementët e tij kryesore është i pandryshueshëm e pikërisht për këtë arsye “historia e popullit tonë ruan gjithmonë njëfar menyre unitetin në mes tradhtisë e korrupsionit”. Përgatitjet e përherëshme me tablonë e plotë, mund të ndryshohen dhe pikërisht për këtë arsye historia regjistron vetëm përmbysjetë e mëdha të kësaj politike. Në këtë ndryshim tek populli ynë ka si pasojë të pashmangëshme një sërë shkatrrimesh në qytetërimin tonë të lashtë, historinë, gjuhën, kulturën dhe ekzistencën e vetë kombit Shqiptar.
Një ndër këto aftësi është kujtesa, funksioni i së cilës përcaktohet nga domosdoshmëria e adaptimit mendor. Pa kujtime për të kaluarën do të ishte e pamundur të marrësh masa përkujdesi për të ardhmen.
Sepse kjo arroganca nuk ka lidhje me shtetin modern si Dardania, që është eksportuesi më i madh i rinisë azilkërkues në Botë, për mua kjo është ulëritëse, heshtja dhe koshllëku i këtij shteti me një struktura sociale dhe shushunja në kurriz të tij ndaj këtij fenomeni është kobëzi për një komb që kërkon të mbijetojë në këtë botë që po shkon për dreq. Përceptimi është diçka më shumë sesa thjesht fenomeni fizik; ai është një funksion psikologjik, në bazë të të cilit ne mund të bëjmë konkluzionet që shkojnë tepër larg, të cilës i përkasin botës së brendëshme të politikanëve të PD,ës. Në thelb politika e tyre e vëtetë për ne nuk ka rëndësi. Ne kemi interes të dimë për këta njerëz ato që ka i ka krijuar legjenda popullore e votuesve. Pikërisht të tillë heronj legjendar e aspak heronj të vërtetë kanë ushtruar ndikim në shpirtin e turmës së votuesve…
