Shkëndije Berisha – Pacolli, psikologe klinike
____
Çdo dëm vjen nga gjysmakët, nga ata që nuk janë as të marrë, as të mençur thoshte Goethe! E pikërisht kjo mu kujtua në lidhshmëri më shëndetit tonë mendor si shoqëri që jemi të përgjumur apo jemi bërë shoqëri e konsumimit e po harrojme se ne vlejmë më shumë se gjërat materiale.
Që jemi gjysmak nuk është vetëm faji ynë, të shumtë ishin ata që na copëtuan shpirtin e lere më mendjen, por që po vazhdojmë të injorojmë krejt çka po ndodhë në vendin tonë jemi fajtor dhe bashkëfajtorë ose siç ka shkruar Dostojevski: Ne i vrasim të gjithë në jetë, miku im: Dikë e vrasim me plumba, dikë me fjalë, një tjetër me vepra,… dhe dikë tjetër e vrasim duke mos bërë asgjë me gjërat që duhet t’i kishim bërë! Në një shtet ku për shëndetin mendor nuk mendohet dhe nuk punohet në asnjë institucion në parandalimin e së keqes atëherë si të shërohemi ne gjysmakët e „sëmurë“, ku dhimbjen dhe traumat po i bartim nëpër breza dhe kjo po rezulton çdo herë e më shumë në përditshmërinë tonë.
Nëse ti, unë dhe secili nuk jemi të vetëdijshëm dhe të gatshëm ta shërojmë atë se pari brenda vetes dhe nëse e transformojmë atëherë nuk ua kalojmë brezave të ardhshëm. Se pari është detyrë morale dhe njëkohësisht e shenjtë për secilin nga ne. Mirëpo, shtrohet pyetja sa jemi të gatshëm ta braktisim rolin e gjysmakut? Ta kemi parasysh se në themelimin e shtetit zgjatën dorën të huajt, por për mirëmbajtjen e tij duhet në radhë të parë të kemi një shëndet të mirë mendorë. Dhe po ashtu jemi NE ata që duhet të apelojmë dhe nisim iniciativa sepse vendi po goditet e thërrmohet nga brenda.
Përvojat traumatike ndër breza si lufta, spastrimi etnik nga atdheu, abuzimi seksual, abuzimi i rëndë fizik shpesh i lënë viktimat me plagë psikologjike për faktin se ku do që migrojnë shqiptarët problemet psiko sociale i kanë të njëjta me ato të familjeve që mbeten në Kosovë!
Shërimi i këtyrë plagëve të pa dukshme nuk është i lehtë por as i pamundur. Le të formohemi si brezi që dëshiron dhe mbi të gjitha duhet të bëjë diferencën në këtë drejtim.
Në duam një atdhe të fortë, atëherë të bëhemi të fortë si guri e jo të thyeshem si qelqi!
